I FSK 2194/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Kołaczek po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej z urzędu w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 października 2022 r. sygn. akt I FSK 2194/21 w sprawie ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 23 lipca 2021 r. sygn. akt I SAB/Po 29/20 w sprawie ze skargi C. sp. z o.o. w P. na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu podatku od towarów i usług wynikającej z deklaracji VAT-7 za wrzesień 2018 r. postanawia: sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w komparycji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 października 2022 r. sygn. akt I FSK 2194/21 w ten sposób, że w miejsce słów "I SA/Po 29/20" wpisać "I SAB/Po 29/20" Z komparycji sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 października 2022 r. sygn. akt I FSK 2194/21 wynika, że Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną wniesioną przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 23 lipca 2021 r., w sprawie o sygn. I SA/Po 29/20. W istocie jednak sygnatura sprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym to I SAB/Po 29/20. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sprostowanie orzeczenia służy przywróceniu rzeczywistej woli organu sądowego, ilekroć zachodzi niezgodność między wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie. Sprostowanie nie może wykraczać poza granice określone w art. 156 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. dalej p.p.s.a.). Jak wynika z tego przepisu – przedmiotem sprostowania mogą być niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe lub też inne oczywiste omyłki. Analiza tego przepisu pozwala stwierdzić, że wszystkie wymienione wady musi charakteryzować oczywistość. Muszą to być oczywista niedokładność oraz oczywisty błąd pisarski lub też oczywisty błąd rachunkowy. Sprostowane mogą być też oczywiste omyłki w komparycji orzeczenia, w jego sentencji oraz w samym uzasadnieniu – zarówno w części opisowej, jak i rezolutywnej. Nie można natomiast sprostować mylnego ustalenia faktu, ani błędu we wnioskowaniu i stosowaniu prawa. W przedmiotowej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny bezspornie orzekał w sprawie skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 23 lipca 2021 r., sygn. I SAB/Po 29/20. Okoliczność ta wynika bezspornie z akt sprawy – począwszy od zarządzenia o zarejestrowaniu sprawy, przez NSA przez kolejne dokumenty z akt, kończąc na pozostałych elementach komparycji prostowanego wyroku. Do repertorium "SAB" należą bowiem właśnie sprawy wszczęte na skutek skarg na bezczynność organów administracji publicznej, a właśnie kwestii bezczynności dotyczyła sprawa zawisła przed NSA, co wynika zarówno z sentencji wyroku jak i sporządzonego uzasadnienia. Nie ulega więc żadnej wątpliwości, że błędne oznaczenie sygnatury orzeczenia WSA stanowi oczywistą omyłkę pisarską, która podlega sprostowaniu w trybie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a., gdyż okoliczności sprawy nie pozostawiają wątpliwości co do faktycznej treści prostowanego rozstrzygnięcia Naczelnego Sądu Administracyjnego. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 156 § 2 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.