I FSK 230/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Artur Mudrecki po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku B. sp. z o.o. z siedzibą w G. o sprostowanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 marca 2024 r., sygn. akt I FSK 230/20, w sprawie ze skargi kasacyjnej B. sp. z o.o. z siedzibą w G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 29 października 2019 r., sygn. akt I SA/Łd 542/19, w sprawie ze skargi B. sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 16 maja 2019 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2014 r. postanawia: odmówić sprostowania wyroku. 1. Wyrokiem z 28 marca 2024 r., sygn. akt I FSK 230/20 - po rozpoznaniu skargi kasacyjnej B. sp. z o.o. z siedzibą w G. (dalej jako Spółka lub Skarżąca) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 29 października 2019 r., sygn. akt I SA/Łd 542/19, oddalającego skargę B. sp. z o.o. z siedzibą w G. – Naczelny Sąd Administracyjny: w pkt 1) uchylił zaskarżony wyrok; w pkt 2) uchylił decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 16 maja 2019 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2014 r.; w pkt 3) zasądził od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi na rzecz B. sp. z o.o. z siedzibą w G. koszty postępowania za obie instancje. 2. Pismem z dnia 9 kwietnia 2024 r. Spółka wniosła o sprostowanie sentencji wyroku. Jej zdaniem sprostowania należało dokonać w nazwie Skarżącej, gdyż prawidłowa nazwa Spółki to "B." spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (czego dowodem jest odpis aktualny z KRS nr .....), a nie B. sp. z o.o. 3. Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej jako P.p.s.a.), sąd z urzędu może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Opisane w powołanym przepisie nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Nie ma charakteru oczywistego omyłka, której stwierdzenie wymaga głębszej analizy akt postępowania. W sprawie sprostowanie powinno polegać - co należy wnioskować z dostrzegalnych różnic między tym jak została ujęta w sentencji Skarżąca (B. sp. z o.o.), a tym w jaki sposób według pełnomocnika Spółki powinna być ona określona ("B." spółka z ograniczoną odpowiedzialnością) - na zaznaczeniu cudzysłowem wyrazów: B. oraz zapisaniu pełnej formy prawnej Skarżącej (tj. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, zamiast sp. z o.o.). Takie żądanie Skarżącej o sprostowanie sentencji wyroku z dnia 28 marca 2024 r., sygn. akt I FSK 230/20 nie może jednak zostać uwzględnione. Jeżeli chodzi o zapis skrótowy "sp. z o.o.", to jest to prawnie dopuszczalna forma oznaczania spółek z ograniczoną odpowiedzialnością (zob. art. 160 K.S.H.), którym zresztą sama posługiwała się Skarżąca w swoich pismach procesowych (m.in. skardze - karta 3 akt, pieczątce firmowej - karta 40 akt). Z kolei w odniesieniu do znaku cudzysłów, to z akt sprawy wynika jednoznacznie, że adresatem decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 16 maja 2019 r. była B. sp. z o.o. z siedzibą w G., ten akt zaskarżyła B. sp. z o.o. z siedzibą w G. (nr KRS ....) jednocześnie operując w treści swoich pism składanych przed Sądem pierwszej instancji taką właśnie nazwą. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 29 października 2019 r. o oddaleniu skargi zapadł również w odniesieniu do Strony zidentyfikowanej jako B. sp. z o.o. z siedzibą w G. Zupełnie zatem za bezzasadne należało uznać obecne żądanie Skarżącej odwołujące się do nazwy wpisanej do KRS Skarżącej (nr....), notabene którego wydruk złożono już wraz ze skargą B. sp. z o.o. W związku zatem z tym, że żądanie zawarte we wniosku o sprostowanie nie dotyczy oczywistej omyłki pisarskiej Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w związku z art. 193 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.