I FSK 319/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bartosz Wojciechowski, , , po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie w zakresie uzupełnienia wyroku w przedmiocie kosztów postępowania w sprawie ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 maja 2022 r. sygn. akt I SA/Kr 243/22 w sprawie ze skargi M. F. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 10 grudnia 2021 r. nr 1201-IOP-2.4103.6.2020.57, 1201-IOV-4.4103.89.2019, uzupełnioną decyzją Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 20 grudnia 2021 r. nr 1201-IOP1-2.4103.6.2020.60, 1201-IOV-4.4103.89.2019 w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne kwartały 2015 r. postanawia: uzupełnić wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 kwietnia 2023 r., sygn. akt I FSK 319/23 co do zwrotu kosztów postępowania i zasądzić od M. F. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie kwotę 9.799 (słowie: dziewięć tysięcy siedemset dziewięćdziesiąt dziewięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Wyrokiem z dnia 6 kwietnia 2023 r., sygn. akt I FSK 319/23 Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił skargę kasacyjną Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie, w związku z czym uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 maja 2022 r., sygn. akt I SA/Kr 243/22, wydany w sprawie ze skargi M. F. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 10 grudnia 2021 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne kwartały 2015 r. i przekazał sprawę sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. W powyższym wyroku NSA nie wypowiedział się odnośnie do zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Działając na podstawie art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 259), dalej: P.p.s.a., pełnomocnik Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie złożył wniosek o uzupełnienie ww. wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego poprzez orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz organu według norm przepisanych. Z akt sprawy wynika, że odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi 24 maja 2023 r., a zatem w terminie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 157 § 1 P.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek taki, zgłoszony po upływie terminu, podlega odrzuceniu (§ 1a). Jeżeli uzupełnienie wyroku dotyczy wyłącznie kosztów, to sąd może wydać postanowienie (§ 3) na posiedzeniu niejawnym (§ 2). Jednym z takich orzeczeń, które sąd zamieszcza z urzędu, jest orzeczenie o kosztach postępowania, gdyż art. 209 P.p.s.a. nakłada na sąd obowiązek rozstrzygnięcia o zwrocie kosztów w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 P.p.s.a. Stosownie do brzmienia art. 203 pkt 2 P.p.s.a., stronie, która wniosła skargę kasacyjną, należy się zwrot poniesionych przez nią niezbędnych kosztów postępowania kasacyjnego od skarżącego - jeżeli w wyniku uwzględnienia skargi kasacyjnej został uchylony wyrok sądu pierwszej instancji uwzględniający skargę. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Zatem NSA powinien zasądzić na rzecz organu, który wniósł w terminie wniosek o uzupełnienie wyroku o koszty, a wcześniej w skardze kasacyjnej wystąpił o ich zasądzenie, stosowne koszty. Zgodnie zaś z treścią art. 205 § 2 P.p.s.a., do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego osobistego stawiennictwa strony. W niniejszej sprawie zastosowanie znajdą przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 265 j.t. ze zm.) obowiązującego od 1 stycznia 2016 r., o treści ustalonej tekstem jednolitym ogłoszonym 30 stycznia 2018 r. Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik organu wniósł w skardze kasacyjnej o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Wniosek radcy prawnej J. S. o uzupełnienie powyższego wyroku odnośnie do zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, jako złożony w terminie przewidzianym w art. 157 § 1 P.p.s.a., uznać należało za uzasadniony. Należało zasądzić wynagrodzenie radcy prawnego za sporządzenie skargi kasacyjnej na podstawie § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. Stawka minimalna dla takiej sprawy jak niniejsza wynosi 10.800 zł, o czym stanowi § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a w związku z § 2 pkt 7 przywołanego rozporządzenia. Należało zatem zasądzić 75% z 10.800 zł, czyli 8.100 zł. Ponadto organ uiścił kwotę 1.699 zł tytułem wpisu od skargi kasacyjnej, którą należało zwrócić (koszty sądowe). Łącznie zatem należało zasądzić na rzecz organu 9.799 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 i 2 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Bartosz Wojciechowski (spr.) sędzia NSA