I FSK 677/06

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia WSA (del.) : Hanna Kamińska po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I Izby Finansowej skargi kasacyjnej Spółki A. (S.A. w T.) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 12 stycznia 2006 r., sygn. akt I SA/Gl 240/05 w sprawie ze skargi Spółki A. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] grudnia 2004 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za kwiecień 2000 r. postanawia: 1. umorzyć postępowanie kasacyjne w sprawie; 2. zwrócić Skarżącej Spółce ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach połowę uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej, tj. kwotę 147 (słownie: sto czterdzieści siedem) złotych. Wyrokiem z 12 stycznia 2006 r., sygn. akt I SA/GL 240/05, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę Spółki A. (zwanej dalej "Skarżącą") na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...]grudnia 2004 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów za kwiecień 2000 r. Od powyższego wyroku Skarżąca w dniu 25 kwietnia 2006 r. wniosła skargę kasacyjną, żądając jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji, bądź jego zmiany i uwzględnienia skargi. W dniu 11 maja 2006 r. uiszczono wpis sądowy od skargi kasacyjnej w kwocie 294 zł. Zgodnie z zarządzeniem z 27 lutego 2007 r. termin rozprawy w niniejszej sprawie wyznaczono na 5 kwietnia 2007 r. W piśmie z dnia 14 marca 2007 r. pełnomocnik Skarżącej złożył wniosek zawierający oświadczenie o cofnięciu skargi kasacyjnej zawisłej przed tutejszym Sądem. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, że w sprawie nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wskazane w art. 183 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm., powoływanej dalej jako "ppsa"). Zgodnie z art. 193 ppsa jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym, z tym, że Naczelny Sąd Administracyjny uzasadnia z urzędu wyroki i postanowienie w terminie 30 dni. Powyższy przepis, wobec braku odrębnej regulacji Działu IV ppsa, pozwala zatem także na odpowiednie stosowania art. 60 ppsa, który traktuje o cofnięciu skargi, do sytuacji, w której cofnięto skargę kasacyjną. Zgodnie z art. 60 ppsa skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z akt sprawy wynika, że działający w imieniu Skarżącej pełnomocnik złożył stosowne oświadczenie o cofnięciu skargi kasacyjnej od wymienionego na wstępie wyroku sądu administracyjnego pierwszej instancji. Rozpoznając ten wniosek Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdził, aby w sprawie wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczność cofnięcia skargi, o których mowa w art. 60 ppsa. Skoro przesłanki te nie wystąpiły, Naczelny Sąd Administracyjny jest cofnięciem skargi kasacyjnej związany. Z kolei stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 ppsa Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, oświadczenie pełnomocnika Skarżącej 14 marca 2007 r. stanowi skuteczne cofnięcie skargi kasacyjnej. Wobec powyższego należało, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 oraz art. 60 w zw. z art. 193 ppsa, orzec jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie połowy uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 ppsa.