I FSK 865/25

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2025-07-03

Skład orzekający: Arkadiusz Cudak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna sporządzona przez doradcę podatkowego, do której załączono skan pełnomocnictwa w formacie PDF z odwzorowaniem odręcznego podpisu mocodawcy i klauzulą "za zgodność z oryginałem", spełnia wymogi formalne dotyczące uwierzytelnienia pełnomocnictwa w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym?
Ratio decidendi
Skarga kasacyjna wniesiona przez doradcę podatkowego, do której załączono skan pełnomocnictwa w formacie PDF z odwzorowaniem odręcznego podpisu mocodawcy i klauzulą "za zgodność z oryginałem", nie spełnia wymogów formalnych dotyczących uwierzytelnienia pełnomocnictwa. Uwierzytelnienie elektroniczne wymaga użycia kwalifikowanego podpisu elektronicznego, podpisu zaufanego albo podpisu osobistego, a skan dokumentu nie jest równoznaczny z takim uwierzytelnieniem. Brak ten stanowi podstawę do zwrotu skargi kasacyjnej w celu jego usunięcia.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę kasacyjną od wyroku WSA oddalającego jej skargę na decyzję Dyrektora IAS odmawiającą uchylenia decyzji dotyczącej zobowiązania w podatku akcyzowym. Skargę kasacyjną wniósł pełnomocnik skarżącej – doradca podatkowy. Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł braki formalne w postaci niewłaściwego uwierzytelnienia pełnomocnictwa.
Rozstrzygnięcie
Zwrócono skargę kasacyjną Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach w celu usunięcia dostrzeżonych braków.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Arkadiusz Cudak (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej L.Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 10 lutego 2025 r., sygn. akt III SA/Gl 368/24, w sprawie ze skargi L.Z. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 5 marca 2024 r., nr 2401-IOA.605.21.2023.BS, w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji po wznowieniu postepowania dotyczącego zobowiązania w podatku akcyzowym za czerwiec 2007 r. postanawia zwrócić skargę kasacyjną Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach w celu usunięcia dostrzeżonych braków. Wyrokiem z 10 lutego 2025 r., sygn. akt III SA/Gl 368/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.), dalej "p.p.s.a.", oddalił skargę L.Z. (dalej "skarżąca") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (dalej "organ") z 5 marca 2024 r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji po wznowieniu postępowania dotyczącego zobowiązania w podatku akcyzowym za czerwiec 2007 r. Od powyższego wyroku skarżąca wniosła skargę kasacyjną, w wyniku wstępnego badania której Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł braki uniemożliwiające nadanie sprawie dalszego biegu. W świetle art. 175 § 1 i § 3 pkt 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, a w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami także przez doradcę podatkowego. Wskazane podmioty — jeżeli działają w charakterze pełnomocnika kasatora — obowiązane są dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (o ile taki dokument nie został złożony na wcześniejszym etapie postępowania - art. 37 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a.). Z akt sprawy wynika, że wnosząc skargę kasacyjną, skarżąca działała przez pełnomocnika – doradcę podatkowego I.K., a dokumentem wykazującym istnienie umocowania ww. osoby do występowania w imieniu skarżącej jest złożone na etapie postępowania przed sądem pierwszej instancji pełnomocnictwo z 21 maja 2019 r. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego powyższy dokument, choć pod względem treści uprawnia ww. pełnomocnika do działania w imieniu skarżącej przed tym sądem, to forma, w jakiej został złożony do akt sprawy, nie odpowiada regulacji art. 37 § 1 zdanie pierwsze w zw. z art. 37 § 1a p.p.s.a. Zgodnie z tymi przepisami pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Jeżeli odpis pełnomocnictwa lub odpisy innych dokumentów wykazujących umocowanie zostały sporządzone w formie dokumentu elektronicznego, ich uwierzytelnienia, o którym mowa w § 1, dokonuje się z wykorzystaniem kwalifikowanego podpisu elektronicznego, podpisu zaufanego albo podpisu osobistego. Odpisy pełnomocnictwa lub odpisy innych dokumentów wykazujących umocowanie uwierzytelniane elektronicznie sporządzane są w formatach danych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 18 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz.U. z 2020 r. poz. 346 ze zm.), dalej "ustawa o informatyzacji". Z akt sprawy wynika, że równolegle z wniesieniem skargi na decyzję organu, odrębnym pismem z 19 kwietnia 2024 r., pełnomocnik skarżącej za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej przesłał skan dokumentu pełnomocnictwa z 21 maja 2019 r. w postaci pliku zapisanego w formacie "pdf". Dokument ten zawierał m.in. odwzorowanie odręcznego podpisu skarżącej jako mocodawczyni oraz klauzuli o treści: "za zgodność z oryginałem I.K. radca prawny [...]" i odręcznego podpisu pełnomocnika. Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 4 lipca 2023 r., sygn. akt I FSK 2483/21 (dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl), skan dokumentu stanowi dokument wytworzony w postaci PDF, który jest formatem cyfrowym, elektronicznym, poddającym się zapisowi na informatycznym nośniku danych, i odpowiada definicji dokumentu elektronicznego wyrażonej w art. 3 pkt 2 ustawy o informatyzacji. W świetle powyższego Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że znajdujący się w aktach sprawy dokument pełnomocnictwa dla radcy prawnego I.K. do działania w imieniu skarżącej m.in. przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nie został uwierzytelniony w sposób wymagany przez przepisy prawa, co oznacza, że skarga kasacyjna dotknięta jest brakiem formalnym (brak należycie udokumentowanego stosunku pełnomocnictwa), podlegającym usunięciu we właściwym trybie (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 180 p.p.s.a Naczelny Sąd Administracyjny na posiedzeniu niejawnym odrzuci skargę kasacyjną, jeżeli ulegała ona odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny, albo zwróci ją temu sądowi w celu usunięcia dostrzeżonych braków. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 p.p.s.a. postanowił zwrócić skargę kasacyjną Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach w celu usunięcia dostrzeżonych braków.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło