I FZ 124/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : Sędzia NSA Krzysztof Stanik po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia PHU "I." s.c. Halina M., Arkadiusz M. w Ś. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 10 stycznia 2008 r. sygn. akt I SA/Lu 555/07 w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi PHU "I." s.c. Halina M., Arkadiusz M. w Ś. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 23 kwietnia 2007 r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za III-VII, IX i XII 2004 r., określenie kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za I, II, VIII, X, XI 2004 r. oraz ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego za I, II, VIII, X, XI 2004 r. postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 10.01.2008 r., sygn. I SA/Lu 555/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił P.H.U. "I." s.c. Halina M., Arkadiusz M. w Ś. wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w L. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku do towarów i usług za okres od marca do lipca, wrzesień i grudzień 2004 r., określenie nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc za styczeń, luty, sierpień, październik i listopad 2004 r. oraz ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego za styczeń, luty, sierpień, październik i listopad 2004 r. W uzasadnieniu do tego postanowienia Sąd wskazał, że we wniosku skarżąca spółka nie podała konkretnych okoliczności, poza trudną sytuacją finansową, przemawiających za udzieleniem jej tymczasowej ochrony sądowej. Brak takiego uzasadnienia w ocenie Sądu uniemożliwił merytoryczną ocenę złożonego wniosku. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył jeden ze wspólników skarżącej spółki - Arkadiusz M. i wniósł o jego uchylenie i wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, uzasadniając to żądanie trudną sytuacja finansową. Żalący wyjaśnił, że spółka już nie istnieje. Obecnie tylko on prowadzi działalność gospodarczą i ma na utrzymaniu całą rodzinę. Ponadto jest obciążony alimentami na rzecz córki w kwocie 800 zł. Zdaniem żalącego ewentualna egzekucja należności płotkowych zagrozi egzystencji jego rodzinie jak i jego pracownikom. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie uzasadnione nie jest. Wobec takiej jego oceny w punkcie wyjścia podkreślić trzeba, że zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej "popsa" decyzja o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu pozostawiona jest do uznania Sądu, który może wydać takie rozstrzygnięcie w razie stwierdzenia wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Taka redakcja przepisu oznacza, że aby możliwym było podjęcie rozstrzygnięcia, którego domaga się wnioskodawca, musi on wskazać na okoliczności mieszczące się w granicach wspomnianych przesłanek. W świetle zaprezentowanych powyżej wywodów podzielić należy pogląd Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, że skarżąca nie wykazała - do czego obliguje ją treść wspomnianego artykułu - przesłanek umożliwiających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podniesione w zażaleniu argumenty dotyczą bowiem kwestii znajdujących się poza przedmiotem badań Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszym postępowaniu. Na obecnym etapie jest on zobowiązany do oceny, czy przy wydawaniu zaskarżonego postanowienia, Sad I instancji nie naruszył przepisów wspomnianej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Samo powołanie się na trudną sytuację materialną wspólników spółki (a dokładnie jednego z nich) nie uzasadnia udzielenia ochrony tymczasowej. Żalący na poparcie swoich twierdzeń nie przedstawił żadnych dowodów. Ponadto trzeba podkreślić, że niniejsze postępowanie dotyczy spółki cywilnej P.H.U. "I.", natomiast argumentacja w zażaleniu sprowadza się do opisu sytuacji osobistej jednego ze wspólników, a więc podmiotu, który nie jest stroną postępowania. Tym samym niemożliwie było dokonanie oceny, pod kątem przesłanek z art. 61 § 3 popsa, aktualnej sytuacji materialnej skarżącej spółki. W świetle powyższych wywodów na podstawie art. 184 popsa w związku z art. 197 § 2 popsa Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji