I FZ 127/23
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2023-04-26
Skład orzekający: Sędzia NSA Sylwester Marciniak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy w przypadku niepodjęcia przez stronę korespondencji sądowej zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi, która została dwukrotnie awizowana, sąd administracyjny prawidłowo odrzucił skargę, stosując fikcję doręczenia?Ratio decidendi
Sąd administracyjny prawidłowo odrzuca skargę, gdy strona nie uzupełni w wyznaczonym terminie braków formalnych i fiskalnych, mimo dwukrotnego awizowania przesyłki zawierającej wezwanie. Zastosowanie fikcji doręczenia na podstawie art. 73 PPSA jest w takiej sytuacji uzasadnione, a argumenty o niemożności podjęcia czynności z powodu pobytu w sanatorium powinny być rozpatrywane w osobnym postępowaniu o przywrócenie terminu.Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w sprawie podatku VAT. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę z powodu nieuzupełnienia braków formalnych (podpis) i fiskalnych (wpis) pomimo wezwania. Przesyłka z wezwaniem została dwukrotnie awizowana, lecz niepodjęta przez skarżącego, co skutkowało zastosowaniem fikcji doręczenia. Skarżący złożył zażalenie, argumentując pobytem w sanatorium w okresie doręczenia.Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sylwester Marciniak, po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 17 stycznia 2022 r. sygn. akt I SA/Ke 633/21 odrzucające skargę P. M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Kielcach z dnia 13 września 2021 r. znak: 2601-IOV-1.4103.18.2020 w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń, marzec, kwiecień, czerwiec, grudzień 2013 r. postanawia oddalić zażalenie.
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 17 stycznia 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach (dalej także jako: sąd pierwszej instancji) odrzucił skargę P. M. (dalej: skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Kielcach z dnia 13 września 2021 r. znak: 2601-IOV-1.4103.18.2020 w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń, marzec, kwiecień, czerwiec, grudzień 2013 r.
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że skarżący nie uiścił wpisu od skargi oraz jej nie podpisał. W związku z powyższym sąd pierwszej instancji wezwał go do dokonania tych czynności w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Nadana za pośrednictwem poczty przesyłka na adres wskazany przez skarżącego nie została podjęta w terminie. Przesyłka była dwukrotnie awizowana, po raz pierwszy dnia 6 grudnia 2021 r. i powtórnie dnia 14 grudnia 2021 r.
Wobec powyższego sąd pierwszej instancji, działając na podstawie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie Dz.U. z 2023 r., poz. 259, dalej: p.p.s.a.) uznał, że korespondencję doręczono stronie dnia 20 grudnia 2021 r., zaś skarżący nie uzupełnił braków formalnych w zakreślonym przez sąd terminie, tj. do dnia 27 grudnia 2021 r.
Sąd pierwszej instancji wskazał, że brak uiszczenia wpisu oraz braki formalne skargi skutkują, co do zasady, wezwaniem strony skarżącej do dokonania wpisu i uzupełnienia braków. Taka sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie. Mimo wezwania skarżący nie uzupełnił braków formalnych oraz fiskalnych skargi, a wobec tego, że powyższe braki uniemożliwiły nadanie jej dalszego biegu, sąd pierwszej instancji, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a. odrzucił skargę.
Skarżący w piśmie z dnia 10 lutego 2021 r. złożył zażalenie od tego postanowienia zarzucając sądowi pierwszej instancji naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 82 p.p.s.a. przez ich niewłaściwe zastosowanie, polegające na przyjęciu, że strona uchybiła terminowi do podpisania skargi i do uiszczenia wpisu od skargi. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.
W tym samym piśmie skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi.
Uzasadniając swoje stanowisko skarżący wskazał, że w dniach od 5 do 27 grudnia 2021 r. przebywał w sanatorium, na dowód czego załączył kopię karty informacyjnej z pobytu oraz faktury. Zwrócił uwagę, że przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi została wydana do doręczenia w dniu 6 grudnia 2021 r., a w dniu 22 grudnia 2021 r. zwrócona do sądu. W tym okresie skarżący przebywał w sanatorium i nie był w stanie uiścić wpisu i podpisać skargi, jak też zlecić tych czynności innej osobie, gdyż nie wiedział o nadaniu do niego wezwania. Skarżący zaznaczył, że po powrocie z leczenia nie znalazł żadnego awiza, a o wezwaniu dowiedział się dopiero z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W niniejszej sprawie Przewodniczący Wydziału I WSA w Kielcach zarządzeniem z dnia 26 listopada 2021 r. wezwał skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Oba wezwania zostały wysłane skarżącemu w dniu 2 grudnia 2021 r. W dniu 6 grudnia 2021 r. przesyłka została awizowana po raz pierwszy, zaś w dniu 14 grudnia 2021 r. po raz drugi. W związku z tym, że skarżący nie podjął korespondencji, została ona zwrócona do sądu pierwszej instancji.
Sąd pierwszej instancji, działając na podstawie art. 73 p.p.s.a., który przewiduje fikcję prawną doręczenia pisma, która ziszcza się na skutek jego nieodebrania w terminie czternastu dni, po uprzednim dwukrotnym tzw. awizowaniu (tj. poinformowaniu o nadejściu przesyłki i możliwości jej odbioru w określonym miejscu i czasie), prawidłowo uznał, że przesyłkę zawierającą wezwanie do usunięcia braku formalnego i fiskalnego skargi doręczono skarżącemu w dniu 20 grudnia 2021 r., a zatem po upływie 14 dni od pierwszego awiza.
Poza sporem jest, że w terminie 7 dni liczonych od dnia 20 grudnia 2021 r. skarżący nie uzupełnił braków skargi, do czego został zobowiązany wspomnianym wyżej zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału. Stąd też sąd pierwszej instancji był zobowiązany do jej odrzucenia, albowiem stwierdzone braki uniemożliwiały nadanie skardze dalszego biegu.
Skarżący w uzasadnianiu zażalenia ogólnie podniósł, że nie otrzymał awiza po powrocie z pobytu w sanatorium. Motywy skarżącego nie mogły jednak odnieść zamierzonego skutku, gdyż nie podważały faktu, że procesowi zawiadamiania adresata o nadejściu przesyłki nie towarzyszyły nieprawidłowości.
Zaznaczyć należy, że w niniejszym postępowaniu, wszczętym zażaleniem od postanowienia o odrzuceniu skargi Naczelny Sąd Administracyjny bada wyłącznie, czy skarga miała braki formalne, strona została prawidłowo wezwana do uzupełniania tych braków oraz czy uzupełniła braki formalne w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania o ich uzupełnienie. Poza zakresem kontroli pozostają kwestie dotyczące braku możliwości uzupełnienia wskazanych braków w terminie wynikającym z wezwania. Argumenty skarżonego podniesione w piśmie z dnia 10 lutego 2022 r., wskazujące na jego pobyt w sanatorium jako przyczynę braku możliwości podjęcia w terminie stosownych czynności, zostały przez sąd pierwszej instancji ocenione w postępowaniu o przywrócenie terminu. WSA w Kielcach prawomocnym postanowieniem z dnia 23 lutego 2021 r. odmówił przywrócenia terminu.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło