I FZ 165/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Grażyna Jarmasz, , , po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia E. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 5 marca 2012 r. sygn. akt III SA/Gl 2089/10 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi E. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 30 czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia oddalić zażalenie. I FZ 165/12 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 5 marca 2012 r., sygn. akt III SA/Gl 2089/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę kasacyjną E. G. od wyroku tego Sądu z dnia 24 października 2011 r. w sprawie ze skargi E. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 30 czerwca 2010 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec 2004 r. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniem z 11 stycznia 2012 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie zostało skutecznie doręczone 23 stycznia 2012 r., jednakże wpis nie został uiszczony. Stąd na mocy art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej P.p.s.a.) Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę kasacyjną ze względu na nieuzupełnienie braków w wyznaczonym terminie. W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik strony wniósł o jego uchylenie w całości, zarzucając naruszenie art. 178 P.p.s.a. przez odrzucenie skargi kasacyjnej, podczas gdy w wyznaczonym terminie (a nawet przed jego upływem) skarżący uzupełnił braki poprzez złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy W uzasadnieniu zażalenia jego autor potwierdził, że wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego zostało doręczone 23 stycznia 2012 r., wskazał jednak przy tym, że w odpowiedzi na to wezwanie skarżący 26 stycznia 2012 r. (a więc przed upływem terminu) skierował do Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych – wpisu sądowego w wysokości 396 zł. Do dnia złożenia zażalenia wniosek ten nie został rozpoznany. Na poparcie swojego stanowiska autor zażalenia przedłożył kopię potwierdzenia nadania wniosku w sprawie III SA/Gl 2089/10. Podkreślono, że strona postąpiła zgodnie z zawartym w wezwaniu o uiszczenie wpisu pouczeniu, stąd odrzucenie skargi kasacyjnej jest albo rezultatem niedopatrzenia Sądu, albo przesyłka zaginęła. W tym drugim przypadku jednakże strona dysponuje potwierdzeniem nadania i numerem przesyłki skierowanej do Sądu (nr [...], nadana 26 stycznia 2012 r.). Stąd też zaskarżone postanowienie nie ma oparcia w stanie faktycznym, gdyż skarżący uzupełnił w wyznaczonym terminie braki skargi kasacyjnej przez złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Należy przede wszystkim podkreślić, że autor zażalenia nie kwestionuje ani daty ani zgodności z prawem doręczenia wezwania o uiszczenie wpisu od skargi kasacyjnej, jak też prawidłowości pouczenia o rygorze odrzucenia tego pisma procesowego w przypadku nieuiszczenia wpisu. Nie jest również sporne to, że wpis w ustawowym terminie nie został uiszczony. Argumentacja zażalenia opiera się wyłącznie na twierdzeniu, że w zakreślonym dla uiszczenia wpisu terminie skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy, a tym samym brak było przesłanek do odrzucenia skargi kasacyjnej. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego stanowisko strony w tym zakresie nie może zostać uznane za zasługujące na uwzględnienie. Należy w pierwszym rzędzie zaznaczyć, że z akt przedmiotowej sprawy nie wynika, by Wojewódzki Sąd Administracyjny dopuścił się niedopatrzenia "nie dostrzegając" złożonego w tej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Niewątpliwie w aktach sprawy III SA/Gl 2089/10 brak jest dowodu na to, by w odpowiedzi na wezwanie o uiszczenie wpisu od skargi kasacyjnej skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Nie jest również zasadne przypuszczenie pełnomocnika skarżącego, że przesyłka polecona o wskazanym w zażaleniu numerze zaginęła. Wskazania w związku z tym wymaga, że do rozpatrywanego zażalenia jego autor dołączył kserokopię trzech potwierdzeń nadań wysłanych 26 stycznia 2012 r. przez skarżącego (w jego imieniu) na adres WSA w Gliwicach przesyłek poleconych. Jedna z nich dotyczy – jak wynika z dokonanej przez nadawcę adnotacji – sprawy "SA/Gl 2085/10", druga – spraw "SA/Gl 2091/10, 2092/10", a trzecia – o wskazanym w zażaleniu numerze – spraw "SA/Gl 2090/10, 2089/10". Ze względu na to, że przesyłka, w której miał się znajdować wniosek o przyznanie prawa pomocy, na który powołuje się skarżący, miała zawierać również korespondencję w sprawie III SA/Gl 2090/10, Naczelny Sąd Administracyjny za zasadne uznał odwołanie się do znajdujących się w tym Sądzie akt tejże sprawy. Na podstawie zarówno tych akt, jak i akt sprawy III SA/Gl 2089/10 zaznaczyć należy, że: 1) jedną przesyłką WSA nadał na adres pełnomocnika skarżącego trzy odpisy zarządzeń o wezwaniu do uiszczenia wpisu (sprawy III SA/Gl 2085/10, III SA/Gl 2090/10 i III SA/Gl 2091/10); przesyłka ta została odebrana 26 stycznia 2012 r. (por. k. 218 akt III SA/Gl 2090/10); 2) odrębną przesyłką WSA nadał na adres pełnomocnika odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu w sprawie III SA/Gl 2089/10; przesyłka ta została odebrana 23 stycznia 2012 r. (por. k. 222 akt III SA/Gl 2089/10); 3) 26 stycznia 2012 r. skarżący nadał trzy przesyłki polecone na adres WSA – z adnotacji dokonanych na potwierdzeniach nadań tych przesyłek wynika, że każda z nich zawierała oddzielną korespondencję w sprawach, w których pełnomocnik otrzymał 26 stycznia 2012 r. wezwania do uiszczenia wpisu wskazaną w pkt 1) przesyłką (a więc III SA/Gl 2085/10, III SA/Gl 2090/10 i III SA/Gl 2091/10); nadto na potwierdzeniach nadań w sprawach III SA/Gl 2090/10 i III SA/Gl 2091/10 dopisano jako drugą sygnaturę odpowiednio "2089/10" i "2092/10" (por. załącznik do zażalenia – k. 236 akt III SA/Gl 2089/10); podkreślenia wymaga tutaj, że ewentualne wątpliwości związane z zawartością drugiej ze wskazanych przesyłek (w sprawach III SA/Gl 2091/10 i "2092/10") pozostają poza granicami niniejszej sprawy, a więc również poza rozważaniami NSA w przedmiotowej sprawie; 4) w aktach sprawy III SA/Gl 2090/10 znajduje się koperta, w której nadano przesyłkę poleconą, na którą powołuje się autor zażalenia – dokonana na niej adnotacja wskazuje, odmiennie niż dołączone do zażalenia ksero potwierdzenia nadania, że zawierała ona wyłącznie korespondencję w sprawie "SA/Gl 2090/10" (por. k. 226 akt III SA/Gl 2090/10); 5) w aktach sprawy III SA/Gl 2090/10 znajduje się też zawartość powyższej koperty, potwierdzona prezentatą Biura Podawczego WSA w Gliwicach i podpisem pracownika tego Sądu – zgodnie z adnotacją pracownika WSA oprócz pisma przewodniego przesyłka zawierała wniosek PPF i 7 załączników, przy czym wszystkie te pisma znajdują się w aktach sprawy III SA/Gl 2090/10 (por. k. 219-225 akt III SA/Gl 2090/10); 6) zarówno w piśmie przewodnim przesyłki skarżącego z 26 stycznia 2012 r. (k. 219 akt III SA/Gl 2090/10), jak i we wniosku PPF (k. 221 tych akt) skarżący jednoznacznie wskazuje na to, że składane pismo dotyczy sprawy III SA/Gl 2090/10, powoływane są też dane dotyczące wyłącznie tej sprawy (jak np. sygnatura akt, czy data doręczenia zarządzenia), a treść pisma przewodniego wskazuje nadto, że przesyłka dotyczy jednej sprawy (a nie dwóch) – potwierdza to nie tylko powoływanie jednej sygnatury akt, ale również wielokrotne użycie liczby pojedynczej, np. w odniesieniu do "otrzymanego zarządzenia", przedkładania "wniosku", powoływania się na "formularz PPF". Zważywszy na powyższe należy stwierdzić, że nieprzekonujące są twierdzenia autora zażalenia powołującego się na nadanie tą samą przesyłką, w której znajdowała się korespondencja w sprawie III SA/Gl 2090/10, wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie III SA/Gl 2089/10. Za wystarczający dowód w tym zakresie nie może służyć kserokopia potwierdzenia nadania przesyłki poleconej i dokonane na nim adnotacje. Abstrahując już od tego, że nie jest możliwe zdeterminowanie, w którym momencie naniesiona została adnotacja dotycząca zawartości przesyłki (lub jej część) – przed nadaniem przesyłki czy po, wątpliwości nie ulega to, że, co do zasady, dowodem nadania przesyłki poleconej w placówce pocztowej strona może wykazywać fakt po pierwsze samego nadania, a po drugie daty dokonania nadania. Potwierdzenie takie nie wskazuje natomiast jakie dokumenty czy pisma stanowiły zawartość przesyłki. Stosowany przez pocztę druk potwierdzenia nadania przesyłki listowej poleconej wypełnia nadawca, a urząd pocztowy sprawdza zgodność wskazywanych na przesyłce podmiotów i adresów (nadawcy i odbiorcy), nie bada natomiast, co przesyłka zawiera. Wszelkie zatem ewentualne dopiski nadawcy określające tę zawartość nie stanowią dowodu przesądzającego w tym zakresie (por. np. postanowienie NSA z 31 stycznia 2012 r., I FSK 316/11). Skoro natomiast jest to jedyny argument mający potwierdzać stanowisko strony prezentowane w rozpatrywanym zażaleniu, należy uznać, że skarżący nie wykazał skutecznie, iż wskazaną przez siebie przesyłką poleconą wniósł o przyznanie prawa pomocy w terminie zakreślonym do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w przedmiotowej sprawie. W konsekwencji w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd pierwszej instancji miał podstawy do zastosowania art. 178 P.p.s.a. i odrzucenia skargi kasacyjnej ze względu na nieuzupełnienie braków w terminie. Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.