I FZ 167/18
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2018-06-28
Skład orzekający: Małgorzata Niezgódka-Medek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo odrzucił zażalenie na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną z powodu nieuzupełnienia braków formalnych, w tym braku wniosku o zmianę lub uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz braku odpisu zażalenia z załącznikami?Ratio decidendi
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, uznając, że Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo odrzucił zażalenie na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną. Sąd pierwszej instancji zasadnie wezwał stronę do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, w tym złożenia wniosku o zmianę lub uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz odpisu zażalenia z załącznikami. Ponieważ strona nie uzupełniła tych braków w wyznaczonym terminie, pomimo prawidłowego doręczenia wezwania, Sąd pierwszej instancji miał podstawy do odrzucenia zażalenia.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła zażalenia A. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, które odrzuciło zażalenie strony na postanowienie odrzucające jej skargę kasacyjną. WSA odrzucił pierwotne zażalenie z powodu nieuzupełnienia braków formalnych, mimo wezwania do złożenia wniosku o zmianę lub uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz odpisu zażalenia z załącznikami. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie na postanowienie odrzucające zażalenie.Rozstrzygnięcie
Oddalić zażalenie.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Niezgódka-Medek po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lutego 2018 r., sygn. akt III SA/Wa 687/15 odrzucające zażalenie A. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 listopada 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 687/15 odrzucające skargę kasacyjną A. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 czerwca 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 687/15 w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 31 grudnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec oraz miesiące od maja do grudnia 2006 r. postanawia oddalić zażalenie.
Postanowieniem z 6 lutego 2018 r., sygn. akt III SA/Wa 687/15, będącym przedmiotem zażalenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm., obecnie Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", odrzucił z powodu nieuzupełnienia braków formalnych, zażalenie A. K. na postanowienie tego Sądu z 8 listopada 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 687/15 odrzucające skargę kasacyjną strony od wyroku WSA w Warszawie z 21 czerwca 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 687/15.
Z motywów rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji wynikało, że pismem sądowym z 15 grudnia 2017 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków zażalenia przez zawarcie wniosku o zmianę lub uchylenie zaskarżonego postanowienia z 8 listopada 2017 r. oraz złożenie odpisu zażalenia wraz z odpisami załączników. Jednocześnie zakreślono siedmiodniowy termin do wykonania wezwania i pouczono o rygorze odrzucenia zażalenia. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu 3 stycznia 2018 r. Termin do uzupełnienia braków zażalenia upłynął jednak bezskutecznie 10 stycznia 2018 r.
W rozpoznawanym zażaleniu na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 6 lutego 2018 r., sygn. akt III SA/Wa 687/15, zastępujący skarżącego doradca podatkowy, wnosił o uchylenie tego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia z 8 listopada 2017 r. W uzasadnieniu wniesionego środka odwoławczego, pełnomocnik strony argumentował, że nie uchybił wezwaniom WSA z 15 grudnia 2017 r. do usunięcia braków formalnych zażalenia na postanowienie z 8 listopada 2017 r., czego dowodzić mają, jego zdaniem, zarządzenie Przewodniczącego Wydziału WSA w Warszawie z 13 grudnia 2017 r. do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 8 listopada 2017 r. wraz z pismem przewodnim, załączone do rozpoznawanego obecnie zażalenia. Zaznaczył, że nigdy w jego kilkudziesięcioletniej karierze nie uchybił żadnemu terminowi ani nie zdarzyło mu się także nie wykonywać poleceń Sądów. Dodatkowo traktując treść zawartą w skarżonym postanowieniu (z dnia 6 lutego 2018 r.) jako informację o konieczności uzupełnienia braków zażalenia z dnia 9 grudnia 2017 r. (oprócz wniesionej w terminie opłaty) pełnomocnik skarżącego dołączył do niniejszego zażalenia: załącznik nr 3 - odpis zażalenia z dnia 9 grudnia 2017 r. - 2 egzemplarze, załącznik nr 4 - protokół z rozprawy przed WSA z dnia 21 czerwca 2017 r. Doprecyzowując jednocześnie zażalenie z dnia 9 grudnia 2018 r., zastępujący stronę doradca podatkowy wniósł o uchylenie postanowienia z dnia 8 listopada 2017 r., bądź jego zmianę i uznanie dopuszczalności rozpoznania skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie jest uzasadnione.
Artykuł 194 § 3 P.p.s.a. przewiduje, że zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Z kolei w myśl art. 49 § 1 powołanej ustawy, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Odmienna regulacja, o której mowa w końcowej części przepisu art. 49 § 1 P.p.s.a. to, na gruncie rozpoznawanej sprawy, stosownie do art. 178 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. odrzucenie zażalenia w przypadku nie uzupełnienia jego braków w wyznaczonym terminie. Aby zażalenie mogło otrzymać prawidłowy bieg, o którym mowa w art. 49 § 1 P.p.s.a., konieczne jest doręczenie jego odpisu pozostałym stronom, o czym stanowi art. 195 § 1 P.p.s.a., który przewiduje w zdaniu pierwszym, iż akta sprawy wraz z zażaleniem wojewódzki sąd administracyjny przedstawia Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu po doręczeniu zażalenia pozostałym stronom. Doręczenie odpisu zażalenia daje również możliwość wniesienia na nie odpowiedzi przez stronę przeciwną, zgodnie z art. 195 § 1 P.p.s.a., zdanie drugie.
W rozpoznawanej sprawie zażalenie skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 8 listopada 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 687/15 odrzucające skargę kasacyjną strony od wyroku WSA w Warszawie z 21 czerwca 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 687/15, oprócz braku opłaty, którą uzupełniono, nie zawierało wniosku o uchylenie lub zmianę zaskarżonego postanowienia oraz odpisu zażalenia wraz z odpisami załączników. Dlatego też pismem z dnia 15 grudnia 2017 r. wezwano pełnomocnika skarżącego o uzupełnienie zażalenia w terminie siedmiu dni od doręczenia pisma, pod rygorem odrzucenia zażalenia o wniosek o uchylenie lub zmianę zaskarżonego postanowienia oraz o złożenie odpisu zażalenia wraz z odpisami załączników. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (karta 122 akt sądowych) przesyłka zawierającą wezwanie do uiszczenia wpisu wraz z wezwaniem do uzupełnienia innych braków formalnych zażalenia, została doręczona pełnomocnikowi skarżącego 3 stycznia 2018 r., co potwierdził własnoręcznym podpisem. Termin do uzupełnienia braków zażalenia upływał 10 stycznia 2018 r. Z akt sprawy wynika jednak, iż w stosownym terminie pełnomocnik strony uiścił jedynie wpis od zażalenia (k. 123 akt sądowych). Natomiast wezwanie o uzupełnienie zażalenia o wniosek o uchylenie lub zmianę zaskarżonego postanowienia oraz o odpis zażalenia wraz z odpisami załączników, pozostało bez odpowiedzi.
W zażaleniu rozpoznawanym obecnie przez Naczelny Sąd Administracyjny, zastępujący stronę doradca podatkowy, zdaje się sugerować - choć nie wyartykułował tego wprost, a raczej za pomocą sekwencji wypowiedzi, że nie otrzymał wezwania do uzupełnienia zażalenia o wniosek o uchylenie lub zmianę zaskarżonego postanowienia oraz o odpis zażalenia wraz z odpisami załączników. W tej sytuacji należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 65 § 1 P.p.s.a. Sąd dokonuje doręczeń przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2016 r. poz. 1113, 1250, 1823 i 1948 oraz z 2017 r. poz. 1128), przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy. W § 2 tego artykułu przewidziano, że do doręczania pism w postępowaniu sądowym przez operatora pocztowego, stosuje się tryb doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym, jeżeli przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej. Zastosowanie znajdą więc przepisy, wydanego na podstawie art. 131 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (tj. Dz.U. z 2018 r., poz. 155 ze zm.), dalej powoływanej jako "K.p.c.", rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 października 2010 r. w sprawie szczegółowego trybu i sposobu doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym (tj. Dz.U. z 2015 r., poz. 1222 ze zm.), dalej powoływanego jako "rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 października 2010 r.".
Dla prawidłowego doręczenia pisma przez operatora pocztowego istotne jest przede wszystkim, żeby pismo zostało wysłane jako list polecony za potwierdzeniem odbioru (§ 2 ust. 1 rozporządzenia z dnia 12 października 2010 r.), a do przesyłki został dołączony formularz potwierdzenia odbioru, w którym winna zostać wskazana data przesyłki, sygnatura akt sprawy oraz rodzaj przesyłki (§ 2 ust. 2 rozporządzenia, wzór formularza potwierdzenia odbioru). Przesyłka taka może zawierać w sobie kilka pism sądowych, z tym tylko zastrzeżeniem, że fakt ten powinien zostać odnotowany, jak to zresztą stało się w niniejszej sprawie (vide: karta 122 akt sądowych i zawarte tam zwrotne potwierdzenie odbioru spornej przesyłki), na formularzu potwierdzenia odbioru w rubryce "rodzaj przesyłki" (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 lipca 2000 r., I CZ 87/00, publ.: lex nr 548760, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 marca 2000 r., sygn. II CKN 483/2000 nie publ., postanowienie SN z dnia 20 kwietnia 2000 r., sygn. akt I CZ 38/00, Biul. SN 2000, nr 5, poz. 15). Zatem dla prawidłowości dokonania w ten sposób doręczenia wymaga się, aby okoliczność przesłania w jednej przesyłce kilku pism wynikała z dołączonego do przesyłki potwierdzenia odbioru (postanowienie NSA z dnia 20 kwietnia 2011 r., sygn. akt II OSK 707/11, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W związku z powyższymi rozważaniami teoretycznymi, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego należy zauważyć, że wymogi przedstawione wyżej zostały zachowane przy doręczaniu pełnomocnikowi skarżącej spółki w dniu 3 stycznia 2018 r., przesyłki, co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, zawierającej: (1) "wezwanie do uiszczenia wpisu od zażalenia"; (2) "wezwanie do usunięcia braków formalnych zażalenia".
Wypełnione prawidłowo potwierdzenie odbioru, stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 244 K.p.c., potwierdzający fakt i datę doręczenia wskazanych pism. W tym zakresie dokument urzędowy korzysta z domniemania zgodności z prawdą (post. SN z dnia 30 kwietnia 1998 r. III CZ 51/98, publ.: OSNC 1998). Adresat przesyłki, który stwierdzi, że nie doręczono mu wszystkich pism wymienionych na formularzu i których przyjęcie pokwitował, powinien ten fakt udowodnić (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2010 r., sygn. akt I FSK 1929/09, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Należy również wskazać, że to w interesie odbierającego przesyłkę było sprawdzenie jej zawartości w chwili odbioru oraz zgłoszenie ewentualnych zastrzeżeń doręczycielowi. Natomiast w sytuacji, kiedy tego nie uczynił, nie ma uzasadnionych podstaw, aby kwestionować prawidłowość doręczenia stronie przesyłki w dniu 3 stycznia 2018 r. Przyjęcie bowiem dopuszczalności kwestionowania po odbiorze przesyłki jej zawartości, przeczyłoby sensowi potwierdzenia odbioru przesyłki. W każdym przypadku odbiorca przesyłki mógłby podnosić, że nie otrzymał żadnego dokumentu lub tylko niektóre z nich, innymi słowy, że odebrał kopertę pustą albo niepełną.
Skoro zatem sporna przesyłka została doręczona prawidłowo w dniu 3 stycznia 2018 r., siedmiodniowy termin do uzupełnienia zażalenia w postaci uiszczenia wpisu oraz usunięcia innych braków formalnych, tj. uzupełnienie zażalenia o wniosek o uchylenie lub zmianę zaskarżonego postanowienia oraz o odpis zażalenia wraz z odpisami załączników, które to braki uniemożliwiały nadanie zażaleniu prawidłowego biegu upływał w dniu 10 stycznia 2018 r. Skarżący w wyznaczonym terminie uiścił tylko wpis od zażalenia. Zasadnie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., odrzucił zażalenie.
Mając końcowo na uwadze wniosek pełnomocnika strony o uchylenie postanowienia z dnia 8 listopada 2017 r., bądź jego zmianę i uznanie dopuszczalności rozpoznania skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny należy zauważyć, że granice rozpoznawanej sprawy wyznaczył przedmiot zażalenia, a więc postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 6 lutego 2018 r., sygn. akt III SA/Wa 687/15. W orzeczeniu tym na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. odrzucono z powodu nieuzupełnienia braków formalnych w postaci braku wniosku o uchylenie lub zmianę zaskarżonego postanowienia oraz braku odpisu zażalenia wraz z odpisami załączników, zażalenie skarżącego na postanowienie tego Sądu z 8 listopada 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 687/15 odrzucające skargę kasacyjną strony od wyroku WSA w Warszawie z 21 czerwca 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 687/15. W związku z tym Naczelny Sąd Administracyjny w granicach tych był władny zbadać prawidłowość powodów dla których odrzucono zażalenie strony na postanowienie WSA w Warszawie z 8 listopada 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 687/15 i nie stwierdził w tym zakresie nieprawidłowości. NSA nie był natomiast władny badać prawidłowości powodów, dla których odrzucono skargę kasacyjną strony od wyroku WSA w Warszawie z 21 czerwca 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 687/15. Mógłby tego dokonać rozpoznając zażalenie skarżącego na postanowienie z 8 listopada, które jednak z winy pełnomocnika strony zostało odrzucone.
Mając na uwadze powyżej przedstawione względy Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, stosownie do art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło