I FZ 203/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Sędzia NSA Juliusz Antosik po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. R. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 16 kwietnia 2009 r., sygn. akt I SA/Gd 680/08 wzywające do uiszczenia wpisu w sprawie ze skargi A. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 31 lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług postanawia oddalić zażalenie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 16 kwietnia 2009 r., sygn. akt I SA/Gd 680/08, wezwano pełnomocnika A. R. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 31 lipca 2008 r., w kwocie 100 zł, stosownie do § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221, poz. 2193). A. R. wniosła zażalenie na powyższe zarządzenie. W jego uzasadnieniu podniosła, że zaskarżone zarządzenie jest niesłuszne, bowiem mimo wydania przez Izbę Skarbową ośmiu odrębnych decyzji administracyjnych, są to decyzje w tej samej sprawie i winny być objęte jedną skargą. Rozdzielenie sprawy na osiem prowadzi do nieuzasadnionego zawyżenia wysokości wpisu, jakim została obciążona skarżąca, zwłaszcza, że część wpisów jest objęta wpisem o wysokości minimalnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Odnosząc się do argumentacji strony, należy zaznaczyć, że o połączeniu spraw do wspólnego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia na mocy art. 111 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) decyduje sąd orzekający w sprawie. Postanowienie w tym przedmiocie jest w pełni autonomiczną decyzją sądu rozpoznającego sprawę i nie podlega zaskarżeniu. Wymaga podkreślenia, że połączenie spraw jest wyłącznie czynnością techniczną i nie oznacza, że takie połączenie tworzy z tych spraw jedną – nową sprawę. Połączenie takie, podyktowane wyłącznie ekonomią procesową, nie pozbawia połączonych spraw ich odrębności i samodzielności (zob. K.Piasecki: Kodeks postępowania cywilnego Komentarz, C.H. BECK, Warszawa 1996 r., s. 754-755; J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, LexisNexis Warszawa 2004, s.169). Tym samym, nawet gdyby Sąd I instancji uznał za celowe połączenie spraw do wspólnego rozpoznania lub rozstrzygnięcia, to niezmieniłoby to faktu, że należny wpis należałoby pobrać od każdej ze spraw z osobna. W zaskarżonym zarządzeniu nie można dopatrzyć się również nieprawidłowości w zakresie powołanej podstawy prawnej oraz wysokości ustalonego wpisu. Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.