I FZ 217/18

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2018-09-06

Skład orzekający: Arkadiusz Cudak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w przypadku połączenia kilku spraw sądowych do wspólnego rozpoznania, strona ma obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od każdej ze skarg w połączonych sprawach?
Ratio decidendi
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że nawet w przypadku połączenia kilku spraw do wspólnego rozpoznania, strona ma obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od każdej wnoszonej skargi. Obowiązek ten wynika z przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a jego niespełnienie skutkuje odrzuceniem skargi.
Stan faktyczny
Strona wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. o zawieszeniu postępowania podatkowego, nie uiszczając od niej należnego wpisu. Przewodniczący Wydziału WSA w Kielcach wezwał stronę do uiszczenia wpisu pod rygorem odrzucenia skargi. Strona wniosła zażalenie na zarządzenie, argumentując, że sprawy są podobne, powinny zostać połączone, a wpis powinien być naliczony jednokrotnie. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału WSA w Kielcach.
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Arkadiusz Cudak (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 6 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. Z. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 2 marca 2018 r. sygn. akt I SA/Ke 76/18 w zakresie wpisu od skargi w sprawie ze skargi W. Z. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 12 grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania podatkowego w sprawie wymiaru podatku od towarów i usług za kwiecień i maj oraz poszczególne miesiące od lipca do grudnia 2010 r. postanawia oddalić zażalenie. Pismem z 29 stycznia 2018 r. W. Z. (dalej: strona lub skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. (dalej: organ) z 12 grudnia 2017 r. w sprawie zawieszenia postępowania podatkowego w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2010 r., nie uiszczając jednocześnie z tego tytułu należnej opłaty (wpisu od skargi). W związku z tym, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach (dalej: Przewodniczący Wydziału) z 2 marca 2018 r. strona została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Na powyższe zarządzenie skarżący wniósł zażalenie, w którym wskazał, że objęte skargą postanowienie jest jednym z trzech równolegle skarżonych przez niego analogicznych rozstrzygnięć (pozostałe dotyczą innych okresów rozliczeniowych), a w każdym z zainicjowanych w ten sposób postępowań sądowoadministracyjnych został on wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie po 100 zł. W każdym z tych postępowań przedmiotem sporu z organami podatkowymi jest zawieszenie postępowania w sprawie zobowiązania w podatku od towarów i usług w poszczególnych miesiącach lat 2009 - 2011, wynikającego z zakwestionowania rzetelności faktur wystawianych we wskazanym okresie przez dwóch kontrahentów skarżącego. Określenie zobowiązania podatkowego za poszczególne miesiące bazuje na analogicznej argumentacji prowadzonej przez organy podatkowe, a jedyną zmienną stanowią numery i kwoty faktur. W tej sytuacji, zdaniem skarżącego, pomimo tożsamości podmiotowej oraz przedmiotowej, traktowanie wymiaru podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące jako odrębnych postępowań nie tylko narusza zasady ekonomii procesowej, ale przede wszystkim powoduje podzielenie jednej sprawy na 3 postępowania sądowe, które najprawdopodobniej zostaną rozpatrzone w jednym terminie oraz obciąża skarżącego w sposób nieuzasadniony koniecznością wniesienia wpisu w wysokości trzykrotnie wyższej niż wpis należny. W konsekwencji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i wyznaczenie jednego wpisu w wysokości 100 zł, ponieważ sprawy te podlegają połączeniu i łącznemu rozpoznaniu.. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm.), dalej: p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W sytuacji, gdy opłata taka nie została uiszczona, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do jej uiszczenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Z treści art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. wynika zaś, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednym z tego rodzaju pism jest skarga. Strona skarżąca ma zatem obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od każdej wnoszonej skargi, chyba że z obowiązku tego została zwolniona na mocy przepisu prawa (art. 239 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a.), bądź postanowienia przyznającego jej prawo pomocy w tym zakresie (art. 239 pkt 4 p.p.s.a.). Bez znaczenia dla omawianego obowiązku jest okoliczność, czy rozstrzygnięcia administracyjne będące przedmiotem różnych skarg, jak i same te skargi, są podobne lub pozostają ze sobą w związku. Wprawdzie w takiej sytuacji możliwe jest zarządzenie połączenia przez sąd kilku oddzielnych spraw toczących się przed nim w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia (art. 111 § 2 p.p.s.a.), jednakże nawet w takim przypadku strona ma obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od każdej ze skarg w połączonych sprawach. W rozpoznawanej sprawie, jak już zauważono na wstępie, skarżący wraz ze skargą nie uiścił należnej opłaty sądowej. Przewodniczący Wydziału prawidłowo zatem wezwał go do jej uiszczenia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Dodatkowo, jak wynika z akt sprawy, postanowieniem starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 18 maja 2018 r. oddalono wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych. Wobec niewniesienia przez skarżącego sprzeciwu od ww. postanowienia stało się ono prawomocne. W rezultacie skarżący - celem nadania jego skardze dalszego biegu - zobligowany jest do uiszczenia wymaganej prawem opłaty sądowej (wpisu od skargi) w wysokości określonej w skarżonym zarządzeniu. Z przytoczonych powyżej powodów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 oraz art. 198 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło