I FZ 23/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krystyna Chustecka, po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku R. L. o ponowne rozpoznanie zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 22 listopada 2013 r., sygn. akt III SA/Gl 1866/12 w przedmiocie odmowy zmiany postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi R. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 21 września 2012 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług. postanawia odrzucić wniosek. Postanowieniem z dnia 22 listopada 2013 r., sygn. akt III SA/Gl 1866/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił R. L. zmiany postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy z dnia 24 kwietnia 2013 r. Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie, w którym domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia i przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 21 lutego 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego. Pismem z dnia 24 marca 2014 r., zatytułowanym "wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy", skarżący wniósł o ponowne rozpoznanie zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 22 listopada 2013 r. i zwolnienie od kosztów sądowych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek jest niedopuszczalny. Postępowanie sądowoadministracyjne jest z mocy art. 2 i art. 3 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1269 ze zm.) dalej: P.u.s.a. postępowaniem dwuinstancyjnym. Orzeczenia wydane przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyniku rozpoznania środka odwoławczego są ostateczne i prawomocne. Dwuinstancyjność postępowania sądowoadministracyjnego odpowiada wymogom wynikającym z art. 176 ust. 1 Konstytucji RP. Warto podkreślić, że żaden przepis ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) dalej: P.p.s.a. nie przewiduje środków odwoławczych od orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego. Ustawa ta za środki odwoławcze uznaje przy tym skargę kasacyjną (art. 173 § 1 P.p.s.a.) i zażalenie (art. 194 § 1 P.p.s.a.). Z kolei art. 227 § 1 P.p.s.a. wśród orzeczeń podlegających zaskarżeniu wymienia jedynie zarządzenia przewodniczącego oraz postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 63 P.p.s.a. wniosek wszczyna postępowanie sądowe jeżeli ustawa tak stanowi. Przepisy ustawy nie przewidują zaś możliwości wszczynania postępowania zakończonych prawomocnym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego jako sądu odwoławczego. Z tych względów wniosek jako niedopuszczalny podlegał odrzuceniu, na podstawie art. 63, art. 64 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 oraz art. 178 i art. 193 P.p.s.a.