I FZ 242/13

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2013-06-20

Skład orzekający: Krystyna Chustecka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przez pełnomocnika procesowego, który posiadał pełnomocnictwo do reprezentowania strony w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sprawie skargi na decyzję organu, ale nie zostało mu wyraźnie udzielone umocowanie do sporządzenia i wniesienia zażalenia do NSA, spełnia wymogi formalne?
Ratio decidendi
Zażalenie wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przez pełnomocnika procesowego, który nie posiadał wyraźnego umocowania do jego sporządzenia i wniesienia, obarczone jest brakiem formalnym. Brak ten uniemożliwia nadanie prawidłowego biegu pismu procesowemu i wymaga uzupełnienia w trybie przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stan faktyczny
C. L. złożył zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, które dotyczyło decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w P. w sprawie podatku od towarów i usług. Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł braki formalne w zażaleniu, dotyczące zakresu umocowania pełnomocnika procesowego, który je podpisał. Pełnomocnictwo nie obejmowało wyraźnie wniesienia zażalenia do NSA.
Rozstrzygnięcie
Zażalenie zostało zwrócone Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu w celu usunięcia dostrzeżonych braków formalnych.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Krystyna Chustecka (spr.), po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2013 r. zażalenia C. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 18 kwietnia 2013 r. sygn. akt I SA/Po 102/13 ze skargi C. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 5 grudnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za II kwartał 2011 r. postanawia: zwrócić zażalenie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu w celu usunięcia dostrzeżonych braków. W wyniku wstępnego badania zażalenia C. L. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 18 kwietnia 2013 r., Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł, że nie spełnia ono wszystkich wymagań formalnych. Zgodnie z treścią art. 34 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej P.p.s.a., strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników, przy czym w myśl art. 37 § 1 P.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. W niniejszej sprawie zażalenie w imieniu skarżącego wniósł i podpisał adwokat A. K.. Ze złożonego do akt sprawy pełnomocnictwa wynika, że skarżący udzielił wymienionemu adwokatowi pełnomocnictwa do reprezentowania w sprawie dotyczącej sporządzenia, wniesienia oraz popierania skargi na decyzją wydaną w sprawie nr [...] przez Dyrektora Izby Skarbowej w P. w postępowaniu przed Sądami Administracyjnymi. Zatem z wniesionego pełnomocnictwa nie wynika, aby pełnomocnik został umocowany do sporządzenia i wniesienia zażalenia do NSA. Tym samym zażalenie obarczone jest brakiem formalnym, uniemożliwiającym nadanie prawidłowego biegu temu pismu procesowemu. Wskazany brak formalny powinien być uzupełniony w trybie określonym w art. 49 § 1 w zw. z art. 46 § 3 i art. 194 § 3 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 180 P.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., celem wezwania strony do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, postanowił jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło