I FZ 247/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sylwester Marciniak, po rozpoznaniu w dniu 28 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 kwietnia 2024 r. sygn. akt III SA/Wa 673/24 odmawiające wstrzymania wykonania decyzji w sprawie ze skargi P. Z. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 10 stycznia 2024 r., nr 1401-IOV-1.4103.51.2021.MS, w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2006 r. postanawia umorzyć postępowanie zażaleniowe. Sylwester Marciniak Sędzia NSA Zaskarżonym postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2024 r., sygn. akt III SA/Wa 673/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: sąd pierwszej instancji) oddalił wniosek P. Z. (dalej: skarżący) wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Warszawie z dnia 2 marca 2016 r. w sprawie ze skargi skarżącego na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 10 stycznia 2024 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od podanej decyzji z dnia 2 marca 2016 r. W zażaleniu z dnia 16 kwietnia 2024 r. skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i wstrzymanie wykonania decyzji z dnia 2 marca 2016 r., ewentualnie uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, zarzucając naruszenie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.). Organ odwoławczy nie skorzystał z możliwości wniesienia odpowiedzi na zażalenie. W wyroku z dnia 20 maja 2024 r. sąd pierwszej instancji uchylił zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie. Organ odwoławczy wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie zażaleniowe należy umorzyć. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 oraz art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania zażaleniowego, gdy postępowanie z innych przyczyn (niż wskazane w art. 161 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a.) stało się bezprzedmiotowe. Istotą ochrony tymczasowej udzielanej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. jest zabezpieczenie interesów strony skarżącej przez wstrzymanie wykonalności aktu administracyjnego do czasu zakończenia postępowania przed sądem. Zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego przed sądem pierwszej instancji wydaniem wyroku lub postanowienia powoduje, że sąd ten nie ma już uprawnienia do udzielenia ochrony tymczasowej, a w przypadku wniesienia skargi kasacyjnej kompetencja w tym zakresie przechodzi na Naczelny Sąd Administracyjny, co jednak wymaga złożenia przez stronę odrębnego wniosku (por. np. postanowienie NSA z dnia 3 października 2018 r., II GZ 325/18). Oznacza to, że po wydaniu przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji, bezprzedmiotowe jest rozpoznawanie przez ten sąd wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. W konsekwencji bezprzedmiotowe jest także rozpoznawanie zażalenia na postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu lub czynności, a postępowanie zażaleniowe podlega umorzeniu (por. np. postanowienia NSA z dnia: 18 lipca 2018 r., II OZ 770/18; 17 kwietnia 2018 r., II OZ 363/18; 5 grudnia 2017 r., II OZ 1514/17; 13 listopada 2019 r., II GZ 261/19; 3 czerwca 2020 r., II FZ 65/20; 8 września 2020 r., II GZ 252/20). W przypadku bowiem zasadności takiego zażalenia sąd pierwszej instancji nie miałby podstawy do ponownego rozpatrzenia wniosku skarżącego (por. np. postanowienie NSA z dnia: 26 listopada 2020 r., I FZ 219/20; 23 sierpnia 2019 r., sygn. akt II FZ 461/19). Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 i art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł o umorzeniu postępowania zażaleniowego. Sylwester Marciniak Sędzia NSA