I FZ 314/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: , Przewodniczący Sędzia NSA: Roman Wiatrowski (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia G. sp. z o.o. w C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 5 maja 2015 r., sygn. akt III SA/Gl 1505/14 w przedmiocie oddalenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi G. sp. z o.o. w C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 17 stycznia 2014 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 5 maja 2015 r., sygn. akt: III SA/Gl 1505/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił G. sp. z o.o. w C. (dalej: "spółka", "skarżąca") wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 17 stycznia 2014 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług. W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wskazał, że strona w skardze inicjującej postępowanie sądowoadministracyjne w żaden sposób nie odniosła się do zawartego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Tym samym, zdaniem WSA, nie wskazała istotnych z punktu widzenia art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "P.p.s.a.") argumentów uzasadniających orzeczenie zgodnie z jej wnioskiem, tj. na potencjalne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Również samo przekonanie o zasadności zarzutów podniesionych w skardze nie stanowi, w ocenie Sądu, przesłanki przemawiającej za wstrzymaniem w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca wniosła o jego uchylenie oraz zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu środka zaskarżenia jego autor jedynie wskazał, że w jego ocenie istnieją przesłanki do uwzględnienia wniosku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 61 § 1 P.p.s.a. wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Zatem zasadą jest wykonalność decyzji ostatecznej. Sąd jednak może, choć nie musi, stosownie do treści art. 61 § 3 P.p.s.a. na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 P.p.s.a., przesłanką wstrzymania zaskarżonego aktu jest zajście niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy przy tym mieć na uwadze, że skoro ustawa przyznaje stronie prawo do wystąpienia do sądu z takim wnioskiem, ograniczając jednakże możliwość udzielenia tej stronie ochrony tymczasowej od wystąpienia choć jednej z dwóch ww. przesłanek, to obowiązkiem strony jest wskazanie we wniosku okoliczności na poparcie spełnienia przynajmniej jednej z tychże przesłanek (por. postanowienie NSA z dnia 26 listopada 2007 r., II FZ 338-339/07, niepubl.). Prawidłowo zatem Sąd pierwszej instancji ocenił, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, uniemożliwia dokonanie oceny zaistnienia przesłanki wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wynikającej z art. 61 § 3 P.p.s.a. Zauważyć bowiem należy, że w sytuacji, gdy obowiązek uprawdopodobnienia zajścia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, spoczywa na wnoszącym o zastosowanie tymczasowej ochrony, samo przedstawienie zakresu żądania, tak jak ma to miejsce w przedmiotowej sprawie, a mianowicie wniesienie o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, uniemożliwia zweryfikowanie sytuacji strony w kontekście przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. Wobec tego, nie znajdując podstaw do uwzględnienia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny stosownie do art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji. Odnosząc się z kolei do wniosku o zwolnienie od kosztów Sądowych zauważyć należy, że trafnie Sąd pierwszej instancji uznał go za przedmiotowy. Powyższe stwierdzenie wynika bowiem z faktu, że w aktach sprawy znajduje się postanowienie tego Sądu z dnia 23 lutego 2015 r., sygn. akt: III SA/Gl 1505/14 mocą którego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zwolnił spółkę od kosztów sądowych.