I FZ 321/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Janusz Zubrzycki po rozpoznaniu w dniu 8 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 maja 2015 r., sygn. akt I SA/Kr 466/15, odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi M. L. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 16 stycznia 2015 r., nr [...] w przedmiocie nadania decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 15 maja 2015 r., sygn. akt I SA/Kr 466/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek M. L. (dalej: "Skarżący") o wstrzymanie wykonania postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w K.z dnia 16 stycznia 2015 r. w przedmiocie nadania decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wskazał, że złożony wniosek nie zawiera uzasadnienia, co w świetle art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej "P.p.s.a."), skutkuje oddaleniem wniosku. Skarżący w zażaleniu na powyższe postanowienie wyjaśnił, że w zażaleniu na postanowienie o nadaniu decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności skierowanym do Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 24 listopada 2014 r. został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania. W jego uzasadnieniu Skarżący wskazał, że nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności było działaniem przedwczesnym i krzywdzącym, a ustanowienie jakiegokolwiek zastawu lub pozbawienie go środków spowoduje całkowity paraliż firmy łączący się z upadłością. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż kwestionowane postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie odpowiada prawu. Przepis art. 61 § 3 P.p.s.a. przewiduje możliwość wstrzymania przez sąd wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na wniosek strony, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zarówno w doktrynie jak i orzecznictwie wskazuje się, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i ich konkretyzacja w przedstawionym przez stronę materiale dowodowym. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Najdobitniej wyraził to NSA w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04 (publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl), w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Lex 2013). Mając powyższe na uwadze należy podzielić stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie co do tego, że strona w niniejszej sprawie nie wskazała żadnych okoliczności, które – w jej ocenie – mogłyby spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki, w rozumieniu art. 61 § 3 P.p.s.a. Strona de facto ograniczyła się do sformułowania samego żądania w zakresie wstrzymania wykonania postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej. W tej sytuacji Sąd pierwszej instancji nie miał podstaw do merytorycznej oceny złożonego wniosku. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.