I FZ 343/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Juliusz Antosik po rozpoznaniu w dniu 18 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia K. C. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 czerwca 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 1563/08 wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od skargi K. C. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 21 marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia postanowienia w przedmiocie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego postanawia uchylić zaskarżone zarządzenie. Zarządzeniem z dnia 16 czerwca 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 1563/08, Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał K. C. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł, od skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 21 marca 2008 r., pouczając go jednocześnie o sposobie i terminie jego uiszczenia. Jako podstawę prawną wskazał § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221, poz. 2193, zwanego dalej w skrócie rozporządzeniem z dnia 16 grudnia 2003 r.). Na to zarządzenie skarżący wniósł zażalenie. W uzasadnieniu podniósł, że wpisem właściwym powinien być wpis w kwocie 100 zł, albowiem taka kwota wynikała z podanej przez Sąd I instancji w uzasadnieniu tegoż zarządzenia podstawy prawnej. Ponadto podniósł, że wpis w sprawie został znacznie zawyżony, albowiem Sąd I instancji wezwał stronę dwukrotnie, tj. zarządzeniami z dnia 16 czerwca 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 1562/08 i zarządzeniem z dnia 16 czerwca 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 1563/08 do uiszczenia wpisu sądowego od jednej i tej samej sprawy dotyczącej interpretacji podatkowej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Należy zgodzić się z autorem zażalenia, że Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu, wskazując na § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2003 r., błędnie określił wysokość wpisu od wniesionej skargi. Wskazany przepis przewiduje bowiem, że wpis stały w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym wynosi 100 zł. Tymczasem Sąd I instancji powołując się na § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2003 r. wezwał stronę skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł. Powyższa nieprawidłowość stanowi wyłączną przyczynę uchylenia wskazanego zarządzenia. Z uwagi na treść zażalenia należy jednocześnie wyjaśnić stronie skarżącej, że Sąd I instancji analizując treść wniesionej skargi przyjął, że składała się ona w istocie zarówno ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 21 marca 2008 r. uchylającą postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. w sprawie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, jak i ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 21 marca 2008 r. uchylające postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W., którym to odmówiono uzupełnienia postanowienia w sprawie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego. W związku z powyższym należało załatwić obie sprawy w odrębnych postępowaniach. Stąd też, stosownie do treści art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) niezbędne okazało się wezwanie strony skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego również od sprawy ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 21 marca 2008 r. Należy jednocześnie zaznaczyć, że strona skarżąca nie ma obowiązku popierania tak "wydzielonej" skargi. Jeżeli bowiem uważa, że wniesiona przez nią skarga dotyczy wyłącznie decyzji, to przy ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 21 marca 2008 r. może nie uiścić wpisu. Może też, stosownym pismem, cofnąć skargę w odpowiednim zakresie. Powyższe spowoduje, że poza kognicją Sądu I instancji pozostanie zbadanie legalności wskazanego wyżej postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 21 marca 2008 r. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.