I FZ 399/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Sędzia NSA Barbara Wasilewska, , , po rozpoznaniu w dniu 8 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia G. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 24 czerwca 2013 r., sygn. akt I SA/Wr 62/12 odrzucające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 3 listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2009 r. postanawia oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 24 czerwca 2013 r., sygn. akt I SA/Wr 62/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił wniosek G. D. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 3 listopada 2011 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2009 r. Sąd I instancji wskazał, że strona skarżąca informację o uchybieniu terminowi do wniesienia skargi uzyskała w dniu doręczenia jej postanowienia Sądu z dnia 25 marca 2013 r., tj. w dniu 9 kwietnia 2013 r., odrzucającego skargę jako wniesioną po ustawowo zakreślonym terminie. Zdaniem Sądu treść wyżej wskazanego orzeczenia sądowego pozwalała na uświadomienie faktu opóźnionego wniesienia skargi. Ten dzień Sąd I instancji przyjął za moment ustania przyczyny tego uchybienia, którym było przekonanie strony o terminowym dokonaniu czynności procesowej. W konsekwencji siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi rozpoczynał bieg w dniu 10 kwietnia 2013 r. i kończył się z upływem dnia 16 kwietnia 2013 r. Tymczasem przedmiotowy wniosek skarżący złożył dopiero w dniu 15 maja 2013 r., a zatem 29 dni po ustawowo zakreślonym terminie. W ocenie Sądu I instancji zaszły zatem podstawy z art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", do odrzucenia złożonego wniosku o przywrócenie terminu. W złożonym zażaleniu G. D. wniósł o zmianę powyższego postanowienia. W jego uzasadnieniu wskazał, że został obarczony winą za nieprawidłowe działania Poczty Polskiej, na które nie miał żadnego wpływu. Skarżący wskazał, że termin do złożenia skargi przypadał na dzień 22 grudnia 2011 r., natomiast skarga została wniesiona w dniu 20 grudnia 2011 r. co w pełni wyczerpuje zakreślony termin. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Mając na uwadze treść złożonego zażalenia, należy na wstępie zaznaczyć, że przedmiotem kontroli instancyjnej dokonywanej w postępowaniu zażaleniowym przez Naczelny Sąd Administracyjny jest zgodność z prawem orzeczeń wydawanych przez wojewódzkie sądy administracyjne. W toku niniejszego postępowania Naczelny Sąd Administracyjny nie rozpoznaje ponownie merytorycznie, a jedynie bada, czy przy wydaniu zaskarżonego orzeczenia (tj. postanowienia z dnia 24 czerwca 2013 r., sygn. akt I SA/Wr 61/12) nie doszło do naruszenia przepisów obowiązującego prawa. Przedmiotem rozstrzygnięcia Naczelnego Sądu Administracyjnego w postępowaniu zażaleniowym jest zatem ocena legalności zaskarżonego postanowienia. Wobec powyższego zadaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego jest zatem ustalenie, czy WSA prawidłowo stwierdził, że złożony przez skarżącą wniosek o przywrócenie terminu był spóźniony i w konsekwencji – czy prawidłowo Sąd I instancji postąpił odrzucając ten wniosek. Dla dokonania oceny w tym zakresie bez znaczenia są wskazywane w zażaleniu okoliczności odnoszące się do terminu wniesienia skargi. Niemniej jednak mając na uwadze charakter postępowania zażaleniowego należy przypomnieć, że stosownie do art. 87 § 1 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminowi. Natomiast spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 88 zd. 1 P.p.s.a.). Zasadnicze znaczenie dla oceny terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu ma więc ustalenie, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu, przy czym to strona skarżąca zobowiązana jest wskazać, co stanowiło przeszkodę dla terminowego dokonania czynności w postępowaniu. W niniejszej sprawie WSA trafnie wskazał, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony z uchybieniem terminu, przyjmując, że ostatnim dniem terminu na wystąpienie z wnioskiem był dzień 16 kwietnia 2013 r. Przyczyna uchybienia terminu ustała bowiem w dniu 9 kwietnia 2013 r. (tj. w dacie otrzymania przez skarżącego postanowienia o odrzuceniu skargi), co obligowało WSA do przyjęcia, że wniosek wniesiony w dniu 15 maja 2013 r. naruszał termin określony w art. 87 § 1 P.p.s.a., co wiązało się z koniecznością jego odrzucenia na podstawie art. 88 P.p.s.a. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.