I FZ 417/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Zirk-Sadowski, po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia L. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 listopada 2016 r. sygn. akt I SA/Po 1108/16 odrzucające skargę L. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 26 kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy 2011 r. i 2012 r. postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z 21 listopada 2016 r., I SA/Po 1108/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę L. D., z powodu nieuiszczenia wpisu. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący domagał się jego uchylenia w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji, zarzucając naruszenie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Ppsa) w zw. z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP poprzez odrzucenie skargi z uwagi na nieuiszczenie przez skarżącego wpisu sądowego w kwocie 100 tys. zł, tj. wysokości przekraczającej możliwości płatnicze skarżącego, co stanowi naruszenie prawa do Sądu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Okoliczność nieuiszczenia wpisu od skargi nie jest przez skarżącego kwestionowana i wynika też z akt sprawy. Tym samym nie ma podstaw do stwierdzenia naruszenia w szczególności art. 220 § 3 Ppsa, gdyż przepis ten nakazuje odrzucić skargę, "od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis." Natomiast argumenty strony odnośnie do jej możliwości płatniczych zostały ocenione prawomocnie w postępowaniu wpadkowym dotyczącym prawa pomocy, zakończonym postanowieniem Sądu pierwszej instancji z 17 października 2016 r. Zarówno wnioski, jak i twierdzenia skarżącego w tym zakresie nie podlegają badaniu w ramach zgłoszonego obecnie środka zaskarżenia, którego przedmiotem nie jest ww. (niezaskarżalne) postanowienie Sądu wojewódzkiego w przedmiocie prawa pomocy (art. 258 § 4 w zw. z art. 260 § 2 Ppsa). Jedynie na marginesie zauważyć należy, że nic nie stało na przeszkodzie złożeniu ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy, w trybie art. 165 Ppsa, stosownie uzupełnionego wg zaleceń Sądu wynikających z ww. postanowienia z 17 października 2016 r. (s. 5 i n. uzasadnienia). Skarżący tego nie uczynił, toteż wskazana przez niego okoliczność braku środków finansowych na uiszczenie wpisu od skargi, jako podlegająca badaniu w odrębnym postępowaniu wpadkowym, pozostaje bez znaczenia dla oceny poprawności zastosowania w sprawie art. 220 § 3 Ppsa. Z tych powodów należało oddalić zażalenie, stosownie do art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa.