I FZ 484/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : Artur Mudrecki po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 9 października 2008 r., sygn. akt I SA/Po 828/08, oddalające wniosek o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia 5 maja 2008 r., nr [...], w przedmiocie podatku akcyzowego za czerwiec 2006 r. postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 9 października 2008 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 828/08, oddalił wniosek J. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Sąd I instancji szczegółowo przedstawił sytuację majątkową oraz rodzinną skarżącej stwierdzając, że brak było podstaw do wnioskowania, iż skarżąca nie posiada środków finansowych na pokrycie pełnego wpisu. WSA zaznaczył, że strona jest aktywnym przedsiębiorcą, dysponuje środkami finansowymi dokonując operacji bankowych. Może kierować ich przepływem na poszczególne cele. Uiszczenie wpisu od skargi jest więc kwestią jej woli. W zażaleniu na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego podatniczka wniosła o jego uchylenie oraz przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym – poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Żaląca zaznaczyła, że jest w bardzo trudnej sytuacji materialnej i życiowej, a zobowiązania wobec banków nie pozwalają na zlikwidowanie firmy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Według Naczelnego Sądu Administracyjnego argumentacja zażalenia nie podważa skutecznie oceny dokonanej przez Sąd I instancji. W świetle bowiem przedłożonych przez stronę oświadczeń i dokumentów źródłowych, wskazujących na jej sytuację majątkową, nie można uznać aby wykazała, że spełnia przesłanki o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) (dalej; u.p.p.s.a.), tj. że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Strona uzyskuje stały dochód z gospodarstwa rolnego oraz dopłat do nieruchomości rolnej z Unii Europejskiej. Wprawdzie uzyskane dochody są dla skarżącej oraz osób pozostających z nią we wspólnym gospodarstwie domowym źródłem utrzymania, to nie wolno zapominać, że prowadzi ona dodatkowo działalność gospodarczą znacznych rozmiarów (przychód w 2006 r. wyniósł 731.861.54 zł). Co prawda skarżąca z tytułu tej działalności osiągnęła w 2006 i 2007r. stratę, jednak należy przypomnieć, że strata w zakresie prowadzonej działalności jest jedynie wynikiem bilansowym nadwyżek kosztów nad przychodami, nie oznacza natomiast braku środków finansowych. W sprawie za istnieniem takich środków przemawiają przedłożone wyciągi z rachunków bankowych. Wynika z nich, że skarżąca swobodnie kieruje przepływem znacznych sum pieniężnych. Wobec wskazanych okoliczności nie można stwierdzić aby dla skarżącej zdobycie środków finansowych na udział w postępowaniu sądowym było obiektywnie niemożliwe. Dlatego też, nie znajduje uzasadnienia zastosowanie odstępstwa od zasady ustanowionej w art. 199 u.p.p.s.a., w świetle której strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 u.p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.