I FZ 50/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Grażyna Jarmasz, , , po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia S. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 5 grudnia 2011 r. sygn. akt I SA/Wr 1359/11 w zakresie odmowy sporządzenia uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi S. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 13 czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec, sierpień, październik i grudzień 2007 r. postanawia oddalić zażalenie. I FZ 50/12 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 5 grudnia 2011 r., sygn. akt I SA/Wr 1359/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 8 listopada 2011 r., sygn. akt I SA/Wr 1359/11, w sprawie ze skargi S. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 13 czerwca 2011 r., w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec, sierpień, październik i grudzień 2007 r. Swoje rozstrzygnięcie Sąd pierwszej uzasadnił wskazując, że wynikający z art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej P.p.s.a.) siedmiodniowy termin na złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku upływał z dniem 15 listopada 2011 r., tymczasem wniosek złożono 16 listopada 2011 r., a zatem z przekroczeniem przepisanego terminu, co powoduje bezskuteczność czynności strony (art. 85 P.p.s.a.) i konieczność wydania postanowienia, o którym mowa w art. 141 § 3 P.p.s.a. W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik strony wniósł o jego uchylenie w całości i zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm. Zdaniem pełnomocnika zażalenie zasługuje na uwzględnienie jako oczywiście uzasadnione. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 141 § 2 i 3 P.p.s.a. przez niewłaściwe zastosowanie i odmowę sporządzenia uzasadnienia wyroku oddalającego skargę mimo zgłoszenia wniosku w tym zakresie w ciągu 7 dni. W uzasadnieniu zażalenia jego autor wskazał, że strona wniosła o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku 12 listopada 2011 r., a stosowny wniosek nadano na poczcie. Na poparcie tego twierdzenia do zażalenia dołączono potwierdzenie nadania listu poleconego z 12 listopada 2011 r. Wskazano, że w związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny błędnie uznał, że wniosek został wniesiony 16 listopada 2011 r., w konsekwencji bezzasadnie odmawiając sporządzenia uzasadnienia na podstawie art. 141 § 3 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodzić się przede wszystkim należy z autorem zażalenia, że datą wniesienia pisma do sądu jest data nadania go w polskim urzędzie pocztowym, a nie data jego wpływu do sądu. Jednoznacznie stanowi o tym art. 83 § 3 P.p.s.a. Nie oznacza to jednakże automatycznie, iż złożone w przedmiotowej sprawie zażalenie jest zasadne. Wbrew mniemaniu pełnomocnika skarżącego Wojewódzki Sąd Administracyjny nie przyjął za datę wniesienia pisma daty jego wpływu do tego Sądu (pismo wpłynęło 17 listopada 2011 r.), lecz datę nadania przesyłki. Nie była to data wskazana przez pełnomocnika (12 listopada 2011 r.) z tego względu, że na znajdującej się w aktach sprawy kopercie (k. 95) widnieje stempel pocztowy z wyraźną datą nadania, tj. 16 listopada 2011 r. W bezpośredniej sprzeczności z aktami sprawy pozostaje załączone do zażalenia potwierdzenie nadania na adres WSA we Wrocławiu 12 listopada 2011 r. listu poleconego nr [...], jednakże dokument ten nie może zostać uznany za relewantny dla niniejszego rozstrzygnięcia z tego względu, że z akt sprawy wynika jednoznacznie, iż przesyłka zawierająca wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku została nadana listem zwykłym, a nie poleconym. Nie ma też w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego najmniejszych powodów, by podważać to, czy załączono do akt właściwą kopertę. Znajdująca się na tej kopercie pieczątka kancelarii potwierdza w sposób niewątpliwy, że przesyłka w niej nadana pochodzi od pełnomocnika skarżącego. Nadto z samego potwierdzenia nadania listu poleconego na adres WSA we Wrocławiu 12 listopada 2011 r. nie sposób wnioskować – i to w sposób sprzeczny z aktami sprawy – że właśnie w tej przesyłce poleconej znajdował się wniosek o sporządzenie uzasadnienia w przedmiotowej sprawie. Nadawca listu poleconego jako radca prawny prowadzący przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu również inne sprawy – co jest okolicznością znaną Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu z urzędu – z pewnością prowadzi korespondencję z tym Sądem także w tych sprawach, a nie tylko w sprawie I SA/Wr 1359/11. W konsekwencji argumentacja zażalenia nie może zostać uznana za skutecznie podważającą ustaloną przez Sąd pierwszej instancji zgodnie z aktami sprawy datę wniesienia do tego Sądu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z 8 listopada 2011 r., I SA/Wr 1359/11, czyli 16 listopada 2011 r. Skoro natomiast pismo to zostało wniesione 16 listopada 2011 r., nie ulega wątpliwości, że czynność ta została dokonana po upływie terminu ustawowo zakreślonego dla jej dokonania w art. 141 § 2 P.p.s.a., a tym samym zaszły podstawy do wydania postanowienia, o którym mowa w art. 141 § 3 P.p.s.a. W konsekwencji Wojewódzki Sąd Administracyjny nie naruszył tych przepisów, a zarzuty zażalenia w tym zakresie są bezzasadne. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.