I FZ 535/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krzysztof Stanik, , , po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 października 2012 r. sygn. akt III SA/Wa 541/12 odrzucające zażalenie w sprawie ze skargi W. T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 7 grudnia 2011 r. nr ... w przedmiocie orzeczenie o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe P. Oddział Z. w podatku od towarów i usług za grudzień 2004 r. oraz za poszczególne miesiące 2005, 2006 i 2007 r. postanawia uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Sygn. I FZ 535/12 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 23.08.2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił W. T. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Odpis powyższego orzeczenia doręczono stronie w dniu 05.09.2012r. W piśmie datowanym na dzień 18.09.2012r. skarżący wniósł o zmianę tegoż postanowienia w trybie art. 61 § 4 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – "Ppsa". Pismo skarżącego zostało potraktowane jako zażalenie na w/w postanowienie, które to zażalenie postanowieniem z dnia 09.10.2012r. Sąd I instancji odrzucił. Powodem takiego rozstrzygnięcia było wniesienie zażalenia po upływie terminu zakreślonego dla tej czynności procesowej. Na powyższe orzeczenie skarżący wniósł zażalenie, w którym wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w trybie, o którym mowa w art. 195 § 2 Ppsa. Jako podstawy zażalenia skarżący powołał naruszenie: - art. 61 § 4 Ppsa przez jego niezastosowanie; - art. 178 w zw. z art. 197 § 2 poprzez formalną kontrolę w istocie nie wniesionego zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził co następuje: Zażalenie jest zasadne. Sąd I instancji nie miał podstaw faktycznych oraz prawnych, by pismo z dnia 18.09.2012r. traktować jako zażalenie. Nie wskazywała na to zarówno treść tegoż pisma, jak i termin, w którym zostało ono wniesione. Powołany przez skarżącego art. 61 § 4 Ppsa stanowi, że postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji może być zmieniane lub uchylane w razie zmiany okoliczności. Przepisy Ppsa nie przewidują wprawdzie złożenia w tym przedmiocie wniosku, tj. wniosku o uchylenie lub zmianę takiego postanowienia, lecz nie stoją na przeszkodzie temu, by skarżący ponownie wnioskował o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Składając ponowny wniosek skarżący musi mieć jednak na uwadze, że przedmiotem oceny będą wyłącznie przesłanki, o których mowa w art. 61 § 4 Ppsa. Zdaniem NSA, pismo skarżącego z dnia 18.09.2012r. powinno być zatem potraktowane jako ponowny wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, który to wniosek należy ocenić wyłącznie przez pryzmat nowych okoliczności faktycznych, jeśli takowe rzeczywiście nastąpiły. W tym stanie sprawy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 Ppsa orzekł jak w sentencji.