I FZ 561/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Zając po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Z. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 października 2007 r., o sygn. akt III SA/Wa 1150/07 w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi Z. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 15 marca 2007 r., Nr [...] w przedmiocie określenia kwoty zwrotu różnicy podatku od towarów i usług za kwiecień 2006 r. postanawia zażalenie oddalić Postanowieniem z dnia 29 października 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 1150/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił Z. G. przywrócenia terminu do złożenia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 15 marca 2007 r., Nr [...] w przedmiocie określenia kwoty zwrotu różnicy podatku od towarów i usług za kwiecień 2006 r. W motywach rozstrzygnięcia Sąd przedstawił dotychczasowy przebieg sprawy. Wskazano, że postanowieniem z dnia 26 czerwca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę podatniczki jako wniesioną po terminie. Odpis powyższego postanowienia doręczono skarżącej 3 lipca 2007 r. W dniu 2 sierpnia 2007 r. (data stempla pocztowego) skarżąca zwróciła się o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Sąd pierwszej instancji wskazał na brzmienie art. 86 oraz 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: u.p.p.s.a., które normują kwestię przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej i uznał, że nie zachodzą wskazane w powyższych przepisach przesłanki, od których uzależnione jest przywrócenie terminu. Sąd wywiódł, że strona nie uprawdopodobniła braku swojej winy w uchybieniu terminowi, a z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że zignorowała zamieszczone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji prawidłowe pouczenie o trybie wnoszenia skargi za pośrednictwem organu. Skierowała bezpośrednio do Sądu pismo zatytułowane "skarga", nie zawierające jednakże danych co do przedmiotu zaskarżenia. W swoim wniosku o przywrócenie terminu nie wskazała żadnych okoliczności uzasadniających takie działanie. Sąd doszedł do przekonania, że uchybienie terminu do złożenia skargi, wynikające z pominięcia trybu właściwego dla dokonania czynności, spowodowane było brakiem staranności skarżącej w działaniu. Brak jest więc podstaw, by uznać, że uchybienie terminu nie było zawinione przez skarżącą, a to wyklucza uwzględnienie jej wniosku. Na powyższe postanowienie strona wniosła zażalenie. Nie zgadzając się ze stanowiskiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniesiono o uwzględnienie zarzutów zażalenia, zmianę postanowienia poprzez nieuwzględnienie uchybienia terminu do wniesienia skargi, rozpoznanie skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 15 marca 2007 r., ewentualnie o: uchylenie skarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Postanowieniu strona zarzuciła nieuwzględnienie obowiązującego nadal orzecznictwa wskazanego we wniosku o przywrócenie terminu, które dopuszcza możliwość wniesienia skargi na decyzję organu administracyjnego bezpośrednio do Sądu. Zdaniem strony wniesienie skargi za pośrednictwem organu jest jedynie sprawą techniczną, a zatem termin do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. został zachowany i w sprawie nie występuje element winy skarżącej w uchybieniu terminu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest uzasadnione. Na wstępie warto zauważyć, że Sąd orzekający w sprawie związany jest przepisami ustawy, natomiast nie wiążą Sądu poglądy prezentowane we wcześniejszym orzecznictwie. Wyjątkiem byłaby sytuacja wskazana w art. 187 § 1 i 2 u.p.p.s.a., kiedy to pogląd wyrażony w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego jest wiążący w danej sprawie w toku dalszego postępowania. W omawianej sprawie Sąd prawidłowo wskazał na brzmienie przepisu art. 54 § 1 u.p.p.s.a., zgodnie z którym skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Uzasadnienie powyższego rozwiązania wskazane zostało w pozostałych paragrafach powyższego przepisu, zgodnie bowiem z § 2 art. 54 u.p.p.s.a. po otrzymaniu skargi organ przekazuje skargę sądowi w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę, a zatem wniesienie skargi za pośrednictwem organu ma na celu umożliwić organowi ustosunkowanie się do zarzutów oraz przekazanie do sądu znajdujących się u organu akt postępowania administracyjnego. Ponadto, stosownie do § 3 art. 54 u.p.p.s.a. organ, do którego wpłynęła skarga, może dokonać swoistej autokontroli, tj. w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy, co nie byłoby możliwe w sytuacji wniesienia skargi bezpośrednio do sądu. A zatem argumentacja strony skarżącej, iż wniesienie skargi do za pośrednictwem organu jest "sprawą techniczną", jest całkowicie chybiona. Sąd słusznie przyjął, że strona w żaden sposób nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu, a konkretnie nie usprawiedliwiła w żaden sposób pominięcia trybu właściwego do wniesienia skargi. O przysługujących środkach, terminie i sposobie zaskarżenia decyzji administracyjnej strona została w prawidłowy i szczegółowy sposób pouczona. W konsekwencji Sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał, że brak staranności strony skarżącej nie budzi wątpliwości, a zatem nie zachodzą wskazane w art. 86 i 87 u.p.p.s.a. przesłanki umożliwiające przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Powyższe rozważania doprowadziły Sąd do przekonania, że zażalenie winno być oddalone, a zatem stosownie do art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) Sąd orzekł jak w sentencji.