I FZ 661/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Janusz Zubrzycki po rozpoznaniu w dniu 29 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. sp. z o.o. w M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 września 2007 r. sygn. akt III SA/Gl 607/07 w przedmiocie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi w sprawie ze skargi B. sp. z o.o. w M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 26 stycznia 2007 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 20 września 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił wniosek B. sp. z o.o. w M. o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 26 stycznia 2007 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług. W uzasadnieniu podano, że postanowieniem z dnia 31 maja 2007 r. Sąd odrzucił skargę podatnika z powodu uchybienia terminowi do jej wniesienia (skarga sporządzona przez doradcę podatkowego - pełnomocnika spółki, została złożona dnia 1 marca 2007 r., podczas gdy termin do dokonania tej czynności upłynął dzień wcześniej, tj. 28 lutego 2007 r.). Postanowienie odrzucające skargę doręczono pełnomocnikowi strony 18 czerwca 2007 r. Dnia 22 czerwca 2007 r. do Sądu wpłynął wniosek strony o przywrócenie terminu do złożenia skargi, w którym podnoszono, że pełnomocnik spółki w okresie od 9 lutego do 6 kwietnia 2007r. przebywał na zwolnieniu lekarskim. Pracownik kancelarii prowadzonej przez pełnomocnika, upoważniony do odbioru korespondencji błędnie wyliczył, że termin do złożenia skarg w niniejszej i 32 innych sprawach ww. spółki upływa z dniem 2 marca 2007 r. W dniu 1 marca 2007 r. pełnomocnik podatnika, przynosząc do kancelarii kolejne zwolnienie lekarskie skorzystał z okazji aby sporządzić i nadać skargę w niniejszej sprawie, przyjmując za prawidłową ustaloną przez pracownika kancelarii końcową datę terminu do złożenia środka zaskarżenia. Powołując się na opisany "splot zdarzeń" oraz "zasadę dobrej woli i prawa do sądu" pełnomocnik strony wniósł o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach stwierdził, że wniosek jako złożony po terminie podlega odrzuceniu. Argumentując swoje stanowisko Sąd wskazał na treść art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływana także jako "P.p.s.a.", który stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu winno być złożone w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia temu terminowi. Wobec powyższego Sąd przyjął, że skoro pełnomocnik strony podczas trwania zwolnienia lekarskiego był w stanie sporządzić i przesłać skargę, to w dniu kiedy to nastąpiło ustała przyczyna uchybienia terminowi i od tego dnia należało liczyć siedmiodniowy termin do złożenia stosownego wniosku. Sąd wskazał również, że nawet gdyby przyjąć za datę ustania przyczyny uchybienia terminowi do złożenia skargi dzień 6 kwietnia 2007 r. (koniec zwolnienia lekarskiego), to wniosek o przywrócenie tego terminu i tak uznany by został za spóźniony, gdyż zgodnie z ww. przepisem należało go złożyć najpóźniej w dniu 13 kwietnia 2007 r. Pełnomocnik spółki zaskarżył ww. postanowienie i wnosząc o jego uchylenie oraz o przywrócenie terminu do złożenia skargi zgodnie z uprzednio sformułowanym wnioskiem wywodził, że Sąd pierwszej instancji powinien był wziąć pod uwagę fakt, że pełnomocnika skarżącego, jak każdego człowieka mogą dotknąć "przypadki losowe". Za taki przypadek – w ocenie autora zażalenia – należy uznać chorobę pełnomocnika. Pełnomocnik skarżącej dodatkowo wskazał, że nieterminowość w sporządzeniu i nadaniu skargi wynikła też poniekąd z błędnych ustaleń poczynionych przez pracownika kancelarii. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega oddaleniu. Należy zauważyć, że strona i podejmowane przez nią czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym są ograniczone terminami procesowymi, które służyć mają zdyscyplinowaniu postępowania, potrzebie rozstrzygnięcia sprawy w rozsądnym czasie oraz stabilizacji już podjętego rozstrzygnięcia. Z treści art. 85 P.p.s.a. wynika, że czynności w postępowaniu sądowym podjęte przez stronę po upływie terminu są bezskuteczne. Aby uniknąć negatywnych następstw uchybienia terminowi strona może skorzystać z przewidzianej w art. 86 P.p.s.a. instytucji przywrócenia terminu. W myśl § 1 ww. przepisu jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jak wynika z kolejnych przepisów omawianej ustawy, wniosek o przywrócenie terminu składa się w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.). We wniosku strona powinna uprawdopodobnić, iż niedokonanie czynności w ustawowo zakreślonym terminie nie wynikało z jej winy (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji w zakresie wniosku strony o przywrócenie terminu do złożenia skargi należy uznać za trafne. W szczególności zasadne jest stanowisko tegoż Sądu jeśli chodzi o ustalenie momentu ustania przyczyny uchybienia temu terminowi. Autor zażalenia podnosi, że niedochowanie z jego strony terminu do złożenia skargi w niniejszej sprawie wynikło z błędnego wyliczenia przez pracownika kancelarii daty, w której ten termin upływał, a zatem działając w przekonaniu, że skarga zostanie złożona w stosownym czasie pełnomocnik podatnika nie miał podstaw do tego, aby wnosić o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności procesowej. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego opisana okoliczność nie usprawiedliwia zaniedbań pełnomocnika w omawianym zakresie. Należy bowiem z całą mocą podkreślić, że błędy, bądź zaniechania ze strony osoby, której zlecono podjęcie określonych czynności, obciążają bezpośrednio zlecającego, o ile nie wynikają z przeszkód, które obiektywnie uznane zostałyby za niemożliwe do przezwyciężenia (por. postanowienie WSA w Szczecinie z 24 stycznia 2006 r., I SA/Sz 431/05 – niepubl.). W rozpatrywanej sprawie pełnomocnik spółki ponosi odpowiedzialność za działania podległego mu i upoważnionego do odbioru korespondencji pracownika kancelarii, który wadliwie ustalił końcową datę terminu do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Niewątpliwie zatem za moment ustania przyczyny uchybienia terminowi do złożenia skargi przyjąć należy dzień 1 marca 2007 r., kiedy to pełnomocnik spółki, mimo trwającego zwolnienia lekarskiego, stawił się w kancelarii i sporządził skargę. W tym dniu pełnomocnik zapoznał się z dokumentacją sprawy i przy zachowaniu zwykłej staranności mógł stwierdzić upływ terminu do złożenia skargi i w stosownym czasie wnieść o jego przywrócenie. Wobec powyższego pełnomocnik skarżącego bezskutecznie powołuje się na "zdarzenie losowe" tj. chorobę oraz fakt przebywania na zwolnieniu lekarskim. W ocenie tutejszego Sądu wspomniane okoliczności nie mogły być uznane za przesłanki uzasadniające przywrócenie terminu do złożenia skargi. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że kwestionowane orzeczenie w pełni odpowiada obowiązującym przepisom prawa, stąd zasadne jest oddalenie zażalenia w oparciu o treść art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.