I GNP 1/17

WyrokNaczelny Sąd Administracyjny2017-05-12

Skład orzekający: Ludmiła Jajkiewicz, Henryk Wach, Dorota Dąbek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego może być oparta na tych samych zarzutach, które były już przedmiotem rozpoznania w skardze kasacyjnej?
Ratio decidendi
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego nie może być oparta na tych samych zarzutach, które były już formułowane w skardze kasacyjnej i były przedmiotem rozpoznania przez Sąd. Celem tego środka prawnego nie jest ponowne odnoszenie się do zarzutów już rozstrzygniętych prawomocnym wyrokiem. Brak jest podstaw do stwierdzenia, że zaskarżone orzeczenie rażąco narusza normy prawa Unii Europejskiej.
Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 maja 2016 r., który oddalił jej skargę kasacyjną od wyroku WSA w Bydgoszczy. Skarżący zarzucił rażące naruszenie przepisów rozporządzenia Rady EWG nr 2658/87 poprzez błędną wykładnię pozycji CN 8703 i niewłaściwe zastosowanie kryteriów klasyfikacji pojazdu, co miało być sprzeczne z wyrokiem ETS. Skarżący podniósł również, że wskutek zaskarżonego wyroku poniosła szkodę.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Ludmiła Jajkiewicz (spr.) Sędzia NSA Henryk Wach Sędzia del. WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi K. O. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 maja 2016 r. sygn. akt I GSK 338/16 oddalającego skargę kasacyjną A s.c. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 3 kwietnia 2013 r. sygn. akt I SA/Bd 112/13 w sprawie ze skargi A s.c. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Toruniu z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego oddala skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku. Wyrokiem z dnia 10 maja 2016 r., sygn. akt I GSK 338/16 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną A s.c. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 3 kwietnia 2013 r., sygn. akt I SA/Bd 112/13, w sprawie ze skargi A s.c. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Toruniu z dnia [...] listopada 2012 r. w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego. Od powyższego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący pismem z dnia 27 marca 2017 r. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, zaskarżając go w całości. Zaskarżonemu wyrokowi na podstawie art. 285e § 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; dalej "p.p.s.a.") zarzucił rażące naruszenie przepisów art. 2 zał. 1 rozporządzenia Rady EWG nr 2658/87 z dnia 23 lipca 2987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.Urz. UE L 256 z dnia 7 września 1987r. z poźn. zm.) poprzez błędną wykładnię pozycji CN 8703 do przedmiotowego pojazdu, a przez to niewłaściwe zastosowanie kryteriów klasyfikacji pojazdów, które tym samym są sprzeczne z kryteriami zawartymi w wyroku ETS z dnia 6 grudnia 2007 r., sygn. akt C – 486/06. Stosownie do art. 285e § 1 pkt 4 p.p.s.a. wskazał na powstanie szkody w majątku skarżącej spółki w wysokości przedstawionej w uzasadnieniu i mającej bezpośredni związek z wykonaniem decyzji administracyjnych kwestionowanych w postępowaniu sądowoadministracyjnym, którego dotyczy powołany na wstępie wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego objęty niniejszą skargą. Stosownie do art. 285e § 1 pkt 5 p.p.s.a. wykazał, że wzruszenie orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie jest możliwe, gdyż wykorzystano już środek prawny w postaci wniosku o wznowienie, które zostało oddalone. Stosownie do art. 285e § 1 pkt 6 p.p.s.a. wniósł o stwierdzenie niezgodności z prawem Unii Europejskiej zaskarżonego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w całości i uchylenia wszystkich aktów prawnych poprzedzających zaskarżony wyrok, które funkcjonują w obrocie prawnym, a które są obarczone tą samą wadą prawną. Skarżący wniósł o zasądzenie na jego rzecz wszystkich kosztów postępowania, które są udokumentowane w aktach niniejszej sprawy. Skarżący podniósł, uprawdopodabniając wyrządzenie szkody zaskarżonym wyrokiem, że podjęte rozstrzygnięcie utrzymało w mocy decyzję Dyrektora Izbie Celnej w Toruniu określającą podatek w kwocie 12.300 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 maja 2016 r., sygn. akt I GSK 338/16, podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 285a § 3 zd. pierwsze p.p.s.a. od orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego skarga nie przysługuje, z wyjątkiem gdy niezgodność z prawem wynika z rażącego naruszenia norm prawa Unii Europejskiej. Pojęcie "niezgodność z prawem" nie zostało zdefiniowane w p.p.s.a., lecz z kontekstu przepisów regulujących ten środek prawny można wywieść, że skoro niezgodność ta ma wynikać z rażącego naruszenia norm prawa Unii Europejskiej, to nie może ona dotyczyć każdego naruszenia prawa, ale tyko takiego, które polega na oczywistej i rażącej obrazie prawa, mającej elementarny i kwalifikowany charakter, niewymagającej głębszej analizy prawniczej. Niezgodność ta może również wynikać ze sprzecznego z obowiązującymi standardami orzekania oraz być wynikiem dokonania oczywiście błędnej wykładni lub wadliwego zastosowania prawa. Natomiast nie stanowi niezgodności z prawem wybór jednej z możliwych interpretacji przepisów prawa, choćby a posteriori okazała się nieprawidłowa. Zgodnie z art. 285d p.p.s.a. skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia można oprzeć na podstawie naruszenia prawa materialnego lub przepisów postępowania, które spowodowały niezgodność orzeczenia z prawem, gdy przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda. Podstawą skargi nie mogą być jednak zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów. Jako podstawę skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem skarżący podniósł zarzut rażącego naruszenia art. 2 zał. 1 rozporządzenia Rady EWG nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej (...), co nie odpowiada treści powołanego aktu. Załącznik nr 1, w brzmieniu nadanym rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1549/2006 z dnia 17 października 2006 r. zmieniającym załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U.UE.L. 2006.301.1 sprost. Dz.U.UE.L.2007.148.27) nie zawiera jednostek pn. "artykuł" dla oznaczenia treści załącznika. Z kolei umieszczony w rozporządzenia Komisji (WE) nr 1549/2006 art. 2 stanowi, że "Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2007 r. Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli, dnia 17 października 2006 r." Jest to więc przepis wprowadzający, zawierający termin i tryb wejścia w życie norm ustanowionego aktu normatywnego, a co za tym idzie bez wpływu na wykładnię pozycji CN 8703. Wypada wskazać, że Nomenklatura scalona (wprowadzona rozporządzenia Rady EWG nr 2658/87) stanowi podstawowy element Wspólnej Taryfy Celnej i pozwala na sklasyfikowanie towarów w obrocie międzynarodowym, tworząc system umożliwiający dokonanie identyfikacji towarów. Stanowi ośmiocyfrowe rozwinięcie Zharmonizowanego Systemu Określania i Kodowania Towarów (HS). Według skarżącego rażące naruszenie powołanego przepisu polega na błędnej wykładni pozycji CN 8703 i niewłaściwe zastosowanie kryteriów przy klasyfikacji pojazdu marki Mitsubishi L200 do tej pozycji, w sposób sprzeczny z kryteriami określonymi w wyroku ETS z dnia 6 grudnia 2007 r., sygn. akt C 486/06. Okoliczność ta była przedmiotem oceny przez Naczelny Sąd Administracyjny w zaskarżonym wyroku, co znalazło wyraz w motywach tegoż wyroku. Natomiast od jego wydania nie zmieniły się jakiekolwiek okoliczności niniejszej sprawy. W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku skarżący podnosi argumentację wskazującą na błędne ustalenia stanu faktycznego sprawy, co również było podnoszone w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i do czego również odniósł się Sąd I instancji. Z powyższych względów skarga ta nie mogła być uwzględniona. Podstawą skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego nie mogą być te same zarzuty, które były już formułowane w skardze kasacyjnej od wyroku Sądu I instancji i były przedmiotem rozpoznania przez ten Sąd. Celem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego nie jest ponowne odnoszenie się do zarzutów spółki rozstrzygniętych już prawomocnym wyrokiem przez ten Sąd. Podsumowując, brak jest podstawy do stwierdzenia, że zaskarżone orzeczenie rażąco narusza normy prawa Unii Europejskiej. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 285k § 1 p.p.s.a., oddalił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło