I GPP 10/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Michał Kowalski (spr.) Sędzia NSA Beata Sobocha-Holc Sędzia del. WSA Małgorzata Bejgerowska po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi H. Ś. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach w sprawie o sygnaturze akt I SAB/Gl 10/23 w sprawie ze skargi H. Ś. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie wydania decyzji w sprawie wysokości świadczenia pieniężnego postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania H. Ś. (dalej: Wnioskodawca, Skarżący) w piśmie z dnia 27 listopada 2023 r. (data wpływu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach 30 listopada 2023 r.), obejmującym żądanie Skarżącego o stwierdzenie przewlekłości postępowania dotyczące jego skargi na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w zakresie wydania decyzji w sprawie wysokości świadczenia pieniężnego, zarejestrowanej pod sygn. akt I SAB/Gl 10/23, złożył skargę na bezczynność Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w rozpoznaniu wyżej opisanej skargi wskutek niedochowywania procedur przez Sąd oraz wniósł o stwierdzenie przewlekłości postępowania przed WSA, w sprawie, której skarga dotyczy, a także zawarł żądanie "czynności z art. 6 ust. 3 ustawy z 17.06.04 r.". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie podkreślić trzeba, że przedmiotem niniejszego postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym jest skarga H. Ś. na przewlekłość i bezczynność Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w rozpoznaniu jego pisma z dnia 27 listopada 2023 r. (wskazanego wyżej). Wywiedziona w sprawie skarga H. Ś. podlega oddaleniu z następujących przyczyn. Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn.: Dz.U. z 2018 r., poz. 75 ze zm.), strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania). Stosowanie zaś do treści art. 2 ust. 2 powołanej ustawy, dla stwierdzenia, czy w sprawie doszło do przewlekłości postępowania, należy w szczególności ocenić terminowość i prawidłowość czynności podjętych przez sąd w celu wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie albo czynności podjętych przez prokuratora prowadzącego lub nadzorującego postępowanie przygotowawcze w celu zakończenia postępowania przygotowawczego lub czynności podjętych przez sąd lub komornika sądowego w celu przeprowadzenia i zakończenia sprawy egzekucyjnej albo innej sprawy dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego. Dokonując tej oceny, uwzględnia się łączny dotychczasowy czas postępowania od jego wszczęcia do chwili rozpoznania skargi, niezależnie od tego, na jakim etapie skarga została wniesiona, a także charakter sprawy, stopień faktycznej i prawnej jej zawiłości, znaczenie dla strony, która wniosła skargę, rozstrzygniętych w niej zagadnień oraz zachowanie się stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania. Mając na uwadze motywy wniesionej skargi oraz okoliczności, jakie Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając rzeczoną skargę zobligowany jest wziąć pod rozwagę, wskazać należy na następującą chronologię czynność podejmowanych w sprawie, wynikającą z analizy akt sprawy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o sygnaturze I SAB/Gl 10/23. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 20 czerwca 2023 r., wykonanym dnia 22 czerwca 2023 r. wezwano skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") poprzez podanie numeru PESEL skarżącego. Powyższe wezwanie razem z odpowiedzią na skargę oraz pouczeniami zostało doręczone skarżącemu w dniu 10 lipca 2023 r. W odpowiedzi na wezwanie skarżący w piśmie z dnia 13 lipca 2023 r. (data wpływu do tut. Sądu) podważył prawidłowość otrzymanego wezwania i sformułował skargę na przewlekłość postępowania w niniejszej sprawie. Skarżący nie uzupełnił powyższego braku formalnego skargi. Pismem z dnia 25 lipca 2023 r. WSA przekazał skargę na przewlekłość postępowania sądowego Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. Postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2023 r., sygn. akt I GPP 7/23 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił powyższą skargę na przewlekłość postępowania. Następnie Sąd pierwszej instancji postanowieniem z dnia 6 listopada 2023 r. odrzucił skargę H. Ś. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie wydania decyzji w sprawie wysokości świadczenia pieniężnego. W piśmie z dnia 27 listopada 2023 r. H. Ś. wniósł kolejną skargę na przewlekłość postępowania sądowego. Uwzględniając opisany stan faktyczny sprawy stwierdzić należy, że brak jest podstaw do stwierdzenia, aby w sprawie rozpoznania skargi Skarżącego doszło do przewlekłości postępowania. Podejmowane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny czynność, tak pod względem terminowości, jak i względem niezbędnych do uzyskania od Skarżącego informacji mających znacznie dla rozpoznania zawartych w nim wniosków, nie wskazują na opieszałość czy przewlekłe prowadzenie postępowania. Daty kierowanych do Strony wezwań wskazują, że zarówno skarga, jak i następczo przedstawiane przez Stronę pisma i zawarte w nich twierdzenia rozpatrywane były bez zbędnej zwłoki i z należytą analizą posiadanych i wymaganych informacji pozwalających na rzeczowe rozpoznanie żądań Skarżącego. Podkreślić trzeba, że wymieniona wyżej ustawa nie określa wprost, jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Jak podnosi się w doktrynie i judykaturze pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 tej ustawy, który stanowi, że skarżący może wystąpić z nową skargą w tej samej sprawie po upływnie 12 miesięcy. Oznacza to, że ustawodawca uznał za przewlekłe takie postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy (por. postanowienia NSA: z dnia 24 kwietnia 2008 r., I OPP 16/08, Lex 479698, z dnia 4 czerwca 2008 r., I OPP 20/08, Lex 479136, z dnia 24 lipca 2008 r., II OPP 20/08, Lex 493700; z dnia 22 sierpnia 2014 r., I OPP 99/14 Lex nr 1501740; por. także: Skarga na przewlekłość w postępowaniu cywilnym, karnym, sądowoadministracyjnym i egzekucyjnym. Komentarz WPK 2023). Podsumowując wniesienie kolejnej skargi na przewlekłość postępowania dopuszczalne jest jedynie po upływie wskazanego terminu 12 miesięcy. W niniejszej sprawie strona skarżąca wniosła kolejną skargę na przewlekłość postępowania przed upływem terminu, o którym mowa we wskazanym wyżej art. 14 ust. 1, bowiem ostatnia skarga na przewlekłość postępowania została rozstrzygnięta postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2023 r. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że prawo Skarżącego H. Ś. do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki nie zostało naruszone w stopniu uzasadniającym uwzględnienie analizowanej skargi i zastosowanie art. 12 ust. 3 ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, uznając skargę na przewlekłość za niezasadną, na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, orzekł jak w sentencji postanowienia.