I GSK 1113/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Grzelak po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku A. Sp. z o.o. w Ł. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 listopada 2025 r. sygn. akt I GSK 1113/23 w sprawie ze skarg kasacyjnych 1. Rady Miasta Rybnik 2. A. Sp. z o.o. w Ł. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 10 maja 2023 r. sygn. akt III SA/Gl 191/23 w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. w Ł. na uchwałę Rady Miasta Rybnik z dnia 26 września 2019 r. nr 190/XIV/2019 w przedmiocie ustalenia trybu udzielania, rozliczania i kontroli prawidłowości pobierania oraz wykorzystania dotacji oświatowych postanawia: oddalić wniosek. I Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 21 listopada 2025 r., sygn. akt I GSK 1113/23, oddalił skargi kasacyjne Rady Miasta Rybnik i A. Sp. z o.o. w Ł. (dalej: skarżąca) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 10 maja 2023 r., sygn. akt III SA/Gl 191/23, w sprawie ze skargi skarżącej na uchwałę Rady Miasta Rybnik z 26 września 2019 r., nr 190/XIV/2019, w przedmiocie ustalenia trybu udzielania, rozliczania i kontroli prawidłowości pobierania oraz wykorzystania dotacji oświatowych (punkt pierwszy wyroku), a także zasądził od skarżącej na rzecz Miasta Rybnik 240 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego (punkt drugi wyroku). Wnioskiem z 22 grudnia 2025 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o uzupełnienie ww. wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie co do zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego od Miasta Rybnik na rzecz skarżącej. II Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie znajduje usprawiedliwionych podstaw, wobec czego nie mógł zostać uwzględniony. Stosownie do treści art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.), strona może w ciągu 14 dni od doręczenia wyroku z urzędu, zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Jeżeli uzupełnienie wyroku dotyczy wyłącznie kosztów, to sąd może wydać postanowienie na posiedzeniu niejawnym (art. 157 § 2 i 3 p.p.s.a.). Wniosek pełnomocnika skarżącej o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w zakresie kosztów postępowania został złożony w przewidzianym przez ustawę terminie, zatem podlegał merytorycznemu rozpoznaniu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wydany w niniejszej sprawie wyrok spełnia ustawowe wymagania. Zgodnie z art. 209 p.p.s.a. o zwrocie kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201 art. 203 i art. 204 p.p.s.a. W myśl jednak art. 207 § 2 p.p.s.a. w przypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może odstąpić od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości lub w części. W razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez: 1) organ - jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę; 2) skarżącego - jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji uwzględniający skargę (art. 204 p.p.s.a.). Stosownie do treści § 14 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 1964 z późn. zm.; dalej: rozporządzenie w sprawie opłat za czynności adwokackie) opłaty przysługujące adwokatowi w drugiej instancji w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynoszą: a) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 75% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 100% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł, b) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł, c) za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat, nie sporządził i nie wniósł kasacji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł. Należy mieć także na względzie, że zgodnie z zasadą prawną przyjętą w uchwale siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 listopada 2012 r., sygn. akt II FPS 4/12, za sporządzenie i wniesienie w terminie odpowiedzi na skargę kasacyjną (art. 179 p.p.s.a.) pełnomocnikowi przysługuje opłata (stawka minimalna) jak za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy podkreślić należy, że żadna z przewidzianych w § 14 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawie opłat za czynności adwokackie sytuacji nie wystąpiła w rozpoznawanej sprawie. W niniejszej sprawie odpis skargi kasacyjnej wniesionej przez organ został doręczony pełnomocnikowi skarżącej 18 sierpnia 2023 r. (k. 172 akt sprawy). Z analizy akt przedmiotowej sprawy wynika, że nie została złożona przez pełnomocnika skarżącej odpowiedź na skargę kasacyjną organu, nie było zatem podstaw do przyznania z tego tytułu opłaty przewidzianej w § 14 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawie opłat za czynności adwokackie. Nie zaistniały także przesłanki do orzekania o zwrocie niezbędnych kosztów związanych z udziałem w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, ponieważ, jak wynika z treści protokołu rozprawy z 21 listopada 2025 r., na której zapadł przedmiotowy wyrok, w imieniu skarżącej nikt się nie stawił, a pełnomocnik skarżącej został prawidłowo zawiadomiony o terminie rozprawy. Tym samym brak było podstaw do zasądzenia w ww. wyroku przez Naczelny Sąd Administracyjny kosztów na rzecz skarżącej, stosownie do treści § 14 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawie opłat za czynności adwokackie, co czyni przedmiotowy wniosek o uzupełnienie wyroku pozbawiony usprawiedliwionych podstaw. Z tych właśnie względów wniosek o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 listopada 2025 r., sygn. akt I GSK 1113/23, o rozstrzygnięcie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego nie zasługiwał na uwzględnienie. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.