I GSK 1252/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Zofia Przegalińska po rozpoznaniu w dniu 29 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku pełnomocnika skarżącej - doradcy podatkowego K. D. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2013 r. sygn. akt I GSK 1252/11 o orzeczenie o wynagrodzeniu pełnomocnika z tytułu poniesionych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Celnej w O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. z dnia 9 czerwca 2011 r. sygn. akt I SA/Ol 711/10 w sprawie ze skargi K. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w O. z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w przedmiocie podatku akcyzowego po wznowieniu postępowania postanawia: oddalić wniosek. Wyrokiem z dnia 16 kwietnia 2013 r., sygn. akt I GSK 1252/11, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Dyrektora Izby Celnej w O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. z dnia 9 czerwca 2011 r. sygn. akt I SA/Ol 711/10 w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w przedmiocie podatku akcyzowego po wznowieniu postępowania. Powołany wyrok został doręczony pełnomocnikowi strony w dniu 15 października 2013 r. (k. akt NSA nr 125). Pismem z dnia 23 października 2013 r. K. D. – ustanowiony z urzędu pełnomocnik K. B. - wystąpił o uzupełnienie sentencji wskazanego wyroku o orzeczenie o zwrocie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej oraz poniesionych wydatkach. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie jest uzasadniony i podlega oddaleniu. Na wstępie należy zauważyć, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada, że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (art. 199 p.p.s.a.). Wyjątki od tej zasady zostały określone w art. 209 p.p.s.a., zgodnie z którym wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Przepis art. 209 p.p.s.a. ma zastosowanie tylko do kosztów postępowania między stronami i nie dotyczy wynagrodzenia należnego od Skarbu Państwa. Stąd też, Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł w wyroku o przyznaniu pełnomocnikowi skarżącej kasacyjnie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej oraz poniesionych wydatków. Stanowisko to wynika z przyjętych przez ustawodawcę zasad orzekania w zakresie pomocy prawnej. Wynagrodzenie z tego tytułu (art. 250 p.p.s.a.) przyznawane jest bowiem przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258 – art. 261 p.p.s.a. Zatem pełnomocnikowi skarżącej przysługuje prawo skierowania wniosku w zakresie żądania zwrotu wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. Nadmienić także należy, że w doręczonym pełnomocnikowi skarżącej wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie zawarto pouczenia w omawianym zakresie, bowiem strona była reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika (doradcę podatkowego), zaś opisany powyżej sposób dochodzenia wynagrodzenia z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków wynika wprost z przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tych względów, na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a., wniosek o uzupełnienie wyroku podlega oddaleniu.