I GSK 1335/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Pietrasz po rozpoznaniu w dniu 17 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej J. Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 listopada 2016 r. sygn. akt V SA/Wa 4528/15 w sprawie ze skargi J. Z. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia (...) września 2015 r. nr (...) w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu ułatwiania startu młodym rolnikom postanawia: sprostować oczywistą omyłkę w sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 września 2019 r., sygn. akt I GSK 1335/18, w ten sposób, że w pkt 2 sentencji w miejsce słów "kwotę 5400 (pięć tysięcy czterysta)" wpisać słowa "kwotę 4050 (cztery tysiące pięćdziesiąt)". Wyrokiem z dnia 17 września 2019 r., sygn. akt I GSK 1335/18, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną J. Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 listopada 2016 r. sygn. akt V SA/Wa 4528/15 na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia (...) września 2015 r. nr (...)w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu ułatwiania startu młodym rolnikom. W punkcie 2 wyroku Sąd zasądził od J. Z. na rzecz Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa kwotę 5400 (pięć tysięcy czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Omyłka pisarska w rozumieniu tego przepisu to widoczne, wbrew zamierzeniom sądu niewłaściwe użycie wyrazu, widoczna mylna pisownia, błąd gramatyczny albo niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazu. Sentencja wyżej wymienionego orzeczenia zawiera błąd rachunkowy polegający na nieprawidłowym określeniu wysokości kwoty podlegającej zwrotowi od strony skarżącej na rzecz organu tytułem poniesionych kosztów postępowania kasacyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny orzeka o kosztach postępowania na podstawie art. 204 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. c w zw. z § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenie przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 490), błędnie jednak wskazał w tym zakresie kwotę 5400 zł, zamiast kwoty 4050 zł. Wskazanie w powołanym wyżej orzeczeniu wysokości zasądzonych kosztów postępowania kasacyjnego jako kwoty 5400 zł, a nie 4050 zł, stanowi błąd rachunkowy, który Naczelny Sąd Administracyjny sprostował na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a.