I GSK 167/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Maria Myślińska po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku A. M. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej A. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 8 listopada 2011 r., sygn. akt I SA/Gd 782/11 w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 8 listopada 2011 r., sygn. akt I SA/Gd 782/11, oddalił skargę [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. z dnia [...] czerwca 2011 r. w przedmiocie podatku akcyzowego. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku [...] zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w części przekraczającej [...] zł w zakresie określenia wysokości zobowiązania podatkowego. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że kwota [...] zł stanowiąca różnicę pomiędzy kwotą zadeklarowaną wynikającą z faktury, a kwotą ustaloną przez organy stanowi "znaczną sumę pieniędzy", której wyegzekwowanie w obecnej sytuacji gospodarczej może spowodować trudności w funkcjonowaniu prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa. Skarżący podniósł również, że postępowanie toczące się w sprawie jest jednym z wielu prowadzonych przez niego obecnie postępowań w przedmiocie zobowiązań podatkowych, a łączna kwota zobowiązań stanowi bardzo wysoką sumę, której wyegzekwowanie może wywołać skutek w postaci konieczności zakończenia prowadzenia działalności gospodarczej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie znajduje usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Podkreślić należy, iż do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony podniesione we wniosku bądź jego uzasadnieniu. Uzasadnienie wniosku powinno bowiem odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy, tj. że wykonanie decyzji może spowodować realne wystąpienie jednej bądź obu przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że skarżący nie wykazał, aby zaistniały ustawowe przesłanki wstrzymania zaskarżonej decyzji. We wniosku nie wskazano na fakty, które mogłyby uprawdopodobnić zaistnienie przesłanek potrzebnych do wstrzymania wykonania decyzji, a więc trudnych do odwrócenia skutków lub wyrządzenia znacznej szkody. Sam fakt powołania się na "wystąpienie konieczności zakończenia prowadzenia działalności gospodarczej" nie jest wystarczający do uznania, iż zostały uprawdopodobnione przesłanki, o których mowa w powołanym art. 61 § 3 p.p.s.a. Warunku tego nie spełnia również podnoszona okoliczność, że wyegzekwowanie tej należności może doprowadzić do powstania trudności w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa skarżącego oraz zachwiania jego reputacji na rynku lub utraty wiarygodności u kontrahentów. Okoliczności te bowiem, bez jakiegokolwiek odzwierciedlenia w dokumentach popierających argumentację wniosku, pozostają twierdzeniami gołosłownymi uniemożliwiającymi Sądowi dokonanie oceny, czy w stosunku do strony zaistnieją bądź niezaistnieją przesłanki, o których mowa w powołanym powyżej przepisie. Na marginesie zauważyć należy, iż każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Walor ochronny ma również prawna możliwość zmiany lub uchylenia przez sąd w każdym czasie, z urzędu lub na żądanie skarżącego, własnego postanowienia w sprawie wstrzymania wykonania aktu, w sytuacji wykazania zmiany okoliczności, które warunkowały jego podjęcie. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.