I GSK 1873/13
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2015-01-30
Skład orzekający: Joanna Sieńczyło-Chlabicz, Lidia Ciechomska-Florek, Henryk Wach
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy w rozumieniu art. 13 ust. 1 oraz art. 102 ust. 1-3 ustawy o podatku akcyzowym podatnikiem jest spółka cywilna, czy jej wspólnicy?Ratio decidendi
Naczelny Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie kasacyjne do czasu rozstrzygnięcia przez skład siedmiu sędziów NSA pytania prawnego dotyczącego wykładni przepisów ustawy o podatku akcyzowym w zakresie określenia podatnika – spółki cywilnej lub jej wspólników.Stan faktyczny
Wspólnicy spółki cywilnej D. zaskarżyli decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. dotyczącą zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego. Organ podatkowy ustalił, że nabyty pojazd był samochodem osobowym podlegającym opodatkowaniu akcyzą. WSA we W. oddalił skargę, uznając, że spółka cywilna jest podatnikiem, a reprezentacja spółki przez wspólnika była prawidłowa.Rozstrzygnięcie
Zawiesił postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym do czasu rozstrzygnięcia pytania prawnego sformułowanego przez Prezesa NSA w sprawie podatnika podatku akcyzowego w kontekście spółki cywilnej.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Sieńczyło-Chlabicz Sędzia del. WSA Lidia Ciechomska-Florek (spr.) Sędziowie NSA Henryk Wach Protokolant Kacper Tybuszewski po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2015 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej D. W., P. S., R. S. - wspólników spółki cywilnej D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia 16 lipca 2013 r. sygn. akt I SA/Wr 504/13 w sprawie ze skargi D. W., P. S., R. S. - wspólników spółki cywilnej D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: zawiesić postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym
Wojewódzki Sąd Administracyjny we W., wyrokiem z dnia 16 lipca
2013 r., ,sygn. akt I SA/Wr 504 oddalił skargę D. A. D. W.,
P. S., R. Sz. spółki cywilnej we W. na decyzję
Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego
nabycia samochodu osobowego.
Sąd I instancji orzekał w następującym stanie sprawy.
Naczelnik Urzędu Celnego we W. decyzją z dnia [...] r. nr
[...], działając na podstawie art. 21 § 1 pkt 1 i § 3,
art. 51 § 1, art. 53 § 1 i art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja
podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 749; dalej: O.p.), art. 3 ust. 1 i 2, art.
100 ust. 1 pkt 2, ust. 4, art. 101 ust. 2 pkt 1, art. 102 ust. 1, art. 104 ust. 1 pkt 2, art.
104 ust. 12, art. 105, art. 106 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku
akcyzowym (tekst jedn. Dz. U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626 ze zm.; dalej: u.p.a.).
określił skarżącej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu
wewnątrzwspólnotowego samochodu marki [...]w kwocie [...]zł.
W uzasadnieniu organ wskazał, że zgromadzony w sprawie materiał
dowodowy wskazuje, że nabyty przez spółkę pojazd w chwili jego nabycia był
samochodem osobowym, zakwalifikowanym do kodu CN 8703 (pojazdy
samochodowe przeznaczone zasadniczo do przewozu osób).
Orzekając na skutek odwołania skarżącej, Dyrektor Izby Celnej we W.
decyzją z dnia [...]r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. oddalając skargę wskazał, że
istotą sporu w sprawie jest po pierwsze, czy F. U. był należycie
umocowany do reprezentowania spółki w postępowaniu podatkowym (kwestia
podniesiona po raz pierwszy na etapie skargi) oraz czy zgromadzony w sprawie
materiał dowodowy dawał podstawę do uznania, że przedmiotem nabycia
wewnątrzwspólnotowego był samochód osobowy, kwalifikowany do kodu CN 8703, a
w konsekwencji, czy nabycie to podlegało opodatkowaniu podatkiem akcyzowym.
Sąd wyjaśnił, że podatnikiem, a zarazem i stroną postępowania przed
organami podatkowymi w zakresie podatku akcyzowego, jest spółka cywilna, a nie jej
wspólnicy. Wynika to z literalnego brzmienia art. 102 ust. 1 u.p.a., w myśl którego
podatnikiem akcyzy od samochodów osobowych jest osoba fizyczna, osoba prawna
oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje
czynności, o których mowa w art. 100 ust. 1 lub 2 (w tym nabycia
wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na
terytorium kraju zgodnie z przepisami
o ruchu drogowym). W ocenie Sądu, spółka cywilna, ze względu na swoją formę
organizacyjno-prawną (spółka osobowa) jest jednostką organizacyjną nieposiadającą
osobowości prawnej i na gruncie podatku akcyzowego to na niej ciąży obowiązek z
tego tytułu. W kwestii natomiast prowadzenia spraw spółki cywilnej, a przede
wszystkim jej reprezentowania przed organami podatkowymi, należało - zdaniem
Sądu - odwołać się do przepisów kodeksu cywilnego i odczytując przepis art. 866
k.c. w związku z art. 865 § 1 i 2 k.c., stwierdzić, że jeżeli umowa spółki cywilnej nie
stanowi inaczej, spółka może być reprezentowana w sprawach nieprzekraczających
zwykłego zarządu przez każdego wspólnika, o ile nie nastąpi sprzeciw
któregokolwiek ze wspólników przed zakończeniem takiej sprawy, gdyż
reprezentacja ta odbywa się w granicach upoważnienia ustawowego.
W ocenie Sądu, zestawienie postanowień umowy spółki z [...] r.
prowadzi do wniosku, że każdy ze wspólników spółki, w tym D. W., miał
prawo reprezentowania spraw spółki, obejmujących zobowiązania lub wydatki do
kwoty [...] zł. Tym samym, każdy ze wspólników uzyskał prawo do
samodzielnego reprezentowania spółki i wykonywania czynności w postępowaniu
podatkowym w jej imieniu, w tym także udzielenia pełnomocnictwa w takim zakresie,
w jakim był uprawniony do reprezentowania spraw spółki. Odnosząc się do treści
pełnomocnictwa udzielonego przez D. W.a F. U. "w
sprawie wszczętej przez Naczelnika Urzędu Celnego (...) dotyczącej ustalenia
zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia
wewnątrzwspólnotowego samochodu A. (...)", WSA wskazał, że organ
podatkowy wezwał pełnomocnika do potwierdzenia zapisu zawartego w
pełnomocnictwie, wyjaśniając jednocześnie, że postępowanie zostało wszczęte
wobec spółki. Pełnomocnik w odpowiedzi oświadczył, że pełnomocnictwo obejmuje
reprezentowanie podatnika i zostało udzielone w imieniu spółki. Jakkolwiek więc
wezwanie powinno być skierowane do spółki (choć w przekonaniu Sądu z uwagi na
treść pełnomocnictwa takie wezwanie nie było konieczne) nie zaś jej pełnomocnika,
to wspomniane naruszenie nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy.
Reasumując, w ocenie Sądu I instancji F. U. był prawidłowo
umocowany przez D. W.a do reprezentowania spółki w postępowaniu, a w
konsekwencji strona nie została pozbawiona udziału w tym postępowaniu i nie
zaistniała podstawa wznowienia postępowania podatkowego określona w art. 240 §
1 pkt 4 O.p.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. uznał również, że zarzuty
oparte o powołane w skardze przepisy Ordynacji podatkowej nie zasługują na
uwzględnienie, gdyż cały materiał dowodowy został wyczerpująco zebrany i
rozpoznany, zaś jego ocena nie przekroczyła granic swobodnej oceny dowodów. Z
kolei analiza stwierdzonych podczas oględzin cech pojazdu nie pozostawiała
wątpliwości, że były one charakterystyczne dla samochodu osobowego oraz
świadczyły o dominującej funkcji (osobowej) związanej z jego przeznaczeniem.
W skardze kasacyjnej D.-A. D. W., P. S.,
R. Sz. spółka cywilna we W. zaskarżyła wyrok w całości
zarzucając na podstawie art. 174 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o
postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270;
dalej: p.p.s.a.) naruszenie:
I. Przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik
sprawy, tj.:
1) art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. art. 122 O.p., art. 187 § 1 O.p., art. 191 O.p i art.
194 § 1 i 2 O.p. poprzez to, że sąd dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji
zaaprobował naruszenia dokonane przez organ II instancji tj. pominięcie faktów
wynikających z dokumentów urzędowych takich jak: dowód rejestracyjny pojazdu
oraz zaświadczenie wydane przez okręgową stację kontroli pojazdów, w których
jednoznacznie stwierdzony został ciężarowy charakter spornego pojazdu oraz
pominięcie tych dowodów w sprawie,
2) art. 145 § 1 pkt 1 lit b) p.p.s.a. w zw. z art. 240 § 1 pkt 4 O.p., poprzez to,
że sąd dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji nie uchylił zaskarżonej
decyzji i nie dostrzegł istnienia przesłanki do wznowienia postępowania
polegającej na tym, że strona nie z własnej winy nie brała udziału w
postępowaniu,
II. Przepisów prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe
zastosowanie, tj.:
3) art. 65 § 2 k.c. poprzez błędną wykładnię umowy spółki cywilnej w
zakresie § 7 pkt. 5 umowy,
4) art. 65 § 1 k.c. poprzez błędną wykładnię pełnomocnictwa udzielonego
F. U. przez D. W.a,
5) art. 96 k.c. i art. 103 § 1 k.c. poprzez błędne zastosowanie i uznanie, że F.
U. był należycie umocowany do występowania w imieniu spółki,
6) art. 100 ust. 1 pkt. 2 i ust. 4 u.p.a., poprzez jego błędne zastosowanie i
przyjęcie, że sporny samochód jest samochodem osobowym tj. zakwalifikowania
go do pojazdów samochodowych i pozostałych pojazdów mechanicznych
objętych pozycją CN 8703, a nie samochodem ciężarowym przystosowanym do
przewozu towarów i uznaniem, że wewnątrzwspólnotowe nabycie spornego
pojazdu podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym,
7) art. 3 ust. 1 u.p.a. w związku z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 948/2009 z
dnia 30 września 2009 r. zmieniającym Rozporządzenie Rady (EWG) nr
2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie
Wspólnej Taryfy Celnej - dalej Rozporządzenie, poprzez błędną wykładnię reguł 1
i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (dalej ORINS) i w
konsekwencji niewłaściwe zakwalifikowanie spornego pojazdu do pozycji CN
8703, a nie pozycji CN 8704.
Podnosząc te zarzuty skarżąca domagała się uchylenia zaskarżonego wyrokuw całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania WSA we W. oraz
zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa
procesowego według norm przepisanych.
Argumentację na poparcie zarzutów skarżąca przedstawiła w uzasadnieniu
skargi kasacyjnej.
Dyrektor Izby Celnej we W. w piśmie procesowym stanowiącym
odpowiedź na skargę kasacyjną wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów
postępowania według norm prawem przepisanych.
Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył w dniu [...] r.
wniosek o podjęcie uchwały wyjaśniającej w składzie siedmiu sędziów Naczelnego
Sądu Administracyjnego na podstawie art. 36 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r.
- Prawo o ustroju sadów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) oraz art.
264 § 2 w zw. z art. 15 § 1 pkt 2 p.p.s.a.: "Czy w rozumieniu art. 13 ust. 1 oraz art.
102 ust. 1-3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2014 r.
poz. 752 z późn. zm.) podatnikiem jest spółka cywilna, czy jej wspólnicy?". Wniosek
ten został zarejestrowany pod sygn. akt I GPS 1/15.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd może zawiesić postępowanie z uwagi
na prejudycjalność innego toczącego się postępowania. Zagadnienie wstępne
(prejudycjalne) występuje w sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego
zagadnienia, które występuje w sprawie, może wpływać na wynik toczącego się
postępowania, co w rezultacie uzasadnia celowość wstrzymania czynności w
postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii.
Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego w uzasadnieniu pytania
prawnego zadanego w dniu [...] r., sygn. akt I GSK 1/15 wyraźnie
wskazał, iż podjęcie uchwały wymaga dokonania wykładni, w składzie siedmiu
sędziów NSA, art. 13 ust. 1 oraz art. 102 ust. 1-3 u.p.a. w związku z art. 7 § 1 O.p., w
celu wskazania, kto jest podatnikiem w rozumieniu podatku akcyzowego - spółka
cywilna czyjej wspólnicy.
W przedstawionej sytuacji w sposób oczywisty uzasadnione jest zawieszenie z
urzędu postępowania przez sąd administracyjny w rozpoznawanej sprawie, do czasu
wydania uchwały wyjaśniającej wskazane w pytaniu wątpliwości interpretacyjne.
Ze względu na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art.
125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a., z urzędu zawiesił postępowanie w sprawie ze
skargi kasacyjnej D. W.a, P. S., R.
Sz.- wspólników spółki cywilnej D.-A.od wyroku Wojewódzkiego Sądu
Administracyjnego we W. z dnia 16 lipca 2013 r. do czasu rozpoznania przez
Naczelny Sąd Administracyjny pytania prawnego sformułowanego we wniosku
Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn. akt I GPS 1/15.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło