I GSK 2154/06

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Urszula Raczkiewicz po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Dyrektora Izby Celnej w P. na postanowienie zawarte w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 stycznia 2008 r. sygn. akt I GSK 2154/06 w zakresie kosztów postępowania kasacyjnego w sprawie ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Celnej w P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. z dnia 11 maja 2006 r. sygn. akt 3/I SA/Po 2434/03 w sprawie ze skargi I. – S. Spółki z o.o. w P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] września 2003 r. nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia majątkowego na poczet należności celnych postanawia: odrzucić zażalenie Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 10 stycznia 2008 r. sygn. akt I GSK 2154/06 uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. z dnia 11 maja 2006 r. sygn. akt 3/I SA/Po 2434/03 i przekazał sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania oraz zasądził od I. –S. Spółki z o.o. w P. na rzecz Dyrektora Izby Celnej w P. kwotę 430 zł (słownie: czterysta trzydzieści) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Dyrektor Izby Celnej w P. w dniu 15 stycznia 2008 r. wniósł zażalenie na postanowienie w sprawie kosztów zawarte w wyroku, żądając jego zmiany poprzez zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w innej kwocie, to jest wpisu w wysokości 1.000 zł oraz kosztów zastępstwa procesowego w wysokości stawki minimalnej według kryterium wartości przedmiotu sporu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest niedopuszczalne. Należy zauważyć, że zgodnie z art. 194 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zażalenie jest obok skargi kasacyjnej środkiem odwoławczym, który wnosi się do Naczelnego Sądu Administracyjnego i przysługuje od postanowień wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto od postanowień wyliczonych taksatywnie w tym przepisie (pkt 1-10). Z treści art. 15 § 1 pkt 1, art. 173 § 1 i art. 194 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznawania środków odwoławczych, tj. skargi kasacyjnej i zażaleń od wyroków i postanowień wojewódzkich sądów administracyjnych stosownie do przepisów tej ustawy. Natomiast ustawa ta nie zawiera przepisu, który dopuszczałby możliwość rozpoznawania w trybie określonym w jej przepisach, skargi kasacyjnej bądź zażalenia od orzeczeń wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny. Orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego stają się prawomocne z chwilą ich wydania. Postępowanie sądowoadministracyjne jest dwuinstancyjne (art. 2 i 3 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153, poz. 1269/). Zasada ta jest zgodna z art. 176 ust. 1 Konstytucji RP. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.