I GSK 318/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska Sędzia NSA Barbara Stukan-Pytlowany Sędzia del. WSA Ewa Cisowska-Sakrajda (spr.) Protokolant Piotr Mikucki po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2015 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Celnej w P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 4 grudnia 2012 r. sygn. akt I SA/Rz 578/12 w sprawie ze skarg P. [...] S.A. w B. na decyzje Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] nr [...], w przedmiocie podatku akcyzowego 1. umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym; 2. zwrócić Dyrektorowi Izby Celnej w P. ze środków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie 16 072 zł. (szesnaście tysięcy siedemdziesiąt dwa) tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. I GSK 318/13 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 4 grudnia 2012r., I SA/Rz 578/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie – uwzględniając skargi P. [...] SA z siedzibą w B. na decyzje Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia 20 kwietnia 2012r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za styczeń, luty, wrzesień październik, listopad i grudzień 2007r. oraz umorzenia postępowania w sprawie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj, wrzesień, październik, listopad oraz grudzień 2008r., a także w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za marzec i kwiecień 2007r. - uchylił zaskarżone decyzje oraz utrzymane nimi w mocy decyzje Naczelnika Urzędu Celnego w R. z dnia 24 stycznia 2012r. Skargę kasacyjną od tego wyroku w dniu 10 stycznia 2013r. wniósł Dyrektor Izby Celnej w P., zaś pismem z dnia 26 lutego 2015r. cofnął skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę sąd, stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. Przepisy te na podstawie art. 193 p.p.s.a. stosuje się odpowiednio w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Odpowiednie stosowanie, o którym stanowi ostatni ze wskazanych przepisów, oznacza przy tym, że sąd administracyjny drugiej instancji jest związany wnioskiem dotyczącym cofnięcia skargi kasacyjnej z uwagi na art. 183 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a. (zob. tak postanowienie NSA z dnia 12 grudnia 2013r., I GSK 942/13, czy B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 486-487). Wynikająca z art. 183 § 1 p.p.s.a. zasada dyspozycyjności sprawia bowiem, że każde cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne, a strona wnosząca skargę kasacyjną może środkiem tym rozporządzać, nawet w przypadku braku zgody strony przeciwnej (tak np. postanowienie NSA z dnia 22 października 2013r., II GSK 917/12). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego cofnięcie skarg przez stronę skarżącą kasacyjnie - Dyrektora Izby Celnej w P. jest skuteczne i dopuszczalne. Konsekwencją skutecznego cofnięcia skargi kasacyjnej jest orzeczenie o zwrocie uiszczonego przez stronę skarżącą kasacyjnie wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. Stosownie bowiem do treści art. 232 § 1 pkt 1 sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a. oraz na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.