I GSK 502/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku G. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej G. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. z dnia 23 października 2014 r., sygn. akt III SA/Lu 911/13 w sprawie ze skargi G. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] października 2013 r., nr [...] w przedmiocie długu celnego postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. UZASDNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. wyrokiem z 23 października 2014 r., sygn. akt III SA/Lu 911/13, oddalił skargę G. P. na decyzję Dyrektora izby Celnej w B. z [...] października 2013 r. W skardze kasacyjnej skarżący zawarł również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący podniósł, że na obecnym etapie postępowania wykonanie decyzji grozi mu znaczną szkodą, i trudnymi do odwrócenia skutkami. Wyjaśnił, że nie posiada aktualnie środków na finansowych na spłatę zobowiązań wynikających z decyzji Dyrektora Izby Celnej. Łączna kwota zobowiązań wynosi 210.916 złotych należności głównej. Ponadto z kwota tą związane są odsetki za okres prawie trzech lat. Brak środków spowodowany jest tym, że na skutek zaniedbań organu celnego wygasły zabezpieczenia długu celnego, o czym skarżący informował w trakcie postępowania przed sądem pierwszej instancji. Skarżący wyjaśnił, że prowadzi agencje celną i korzysta z uprawnień do stosowania uproszczonych procedur celnych, co stanowi istotny element jego oferty. Warunkiem korzystania z tych uproszczeń jest wypłacalność, którą skarżący, może utracić w wyniku wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej. Natomiast pozbawienie skarżącego statusu upoważnionego przedsiębiorcy grozi mu odejściem dotychczasowych klientów przez co utraci on utraci możliwość zarobkowania. G. P. podniósł, że nawet w przypadku uchylenia decyzji Dyrektora Izby Celnej odzyskanie klientów będzie mało prawdopodobne, gdyż przeniosą się do innych agencji celnych. W związku z tym zdaniem skarżącego, spełnione zostały przesłanki wymienione w art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku, jeżeli w stosunku do strony zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Podkreślić należy, że do wykazania, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Powinno zatem wskazywać na konkretne okoliczności powodujące, że wykonanie aktu lub czynności będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej spowoduje w stosunku do wnioskodawcy wystąpienie jednej lub obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. – znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Analizując pod tym względem wniosek skarżącego, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego uznać należy, że podniesiona w nim argumentacja uprawdopodobnia, iż wykonanie decyzji spowoduje realne zagrożenie dla funkcjonowania prowadzonej przez niego działalności. Za prawdopodobne należy uznać, że skarżący w wyniku wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej, może utracić wypłacalność, która jest niezbędnym warunkiem do korzystania przez przedsiębiorcę prowadzącego agencję celną z uprawnień do stosowania uproszczonych procedur celnych. Natomiast pozbawienie skarżącego statusu upoważnionego przedsiębiorcy grozi mu odejściem dotychczasowych klientów, których odzyskanie – nawet w przypadku korzystnego dla skarżącego orzeczenia – będzie mało prawdopodobne, gdyż przeniosą się do innych agencji celnych. Taka okoliczność może uniemożliwić skarżącemu prowadzenie działalności gospodarczej. Należy uznać, że G. P. w swoim wniosku wskazał konsekwencje, które mogą być skutkiem niewstrzymania zaskarżonej decyzji, uprawdopodobniając, że w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia trudnych do odwrócenia skutków Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że w rozpoznawanej sprawie zaistniały podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i orzekł jak w sentencji postanowienia w oparciu o art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a.