I GSK 617/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Janusz Zajda po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku W.L. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej W.L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 8 lipca 2011 r.; sygn. akt III SA/Gl 711/11 w sprawie ze skargi W.L. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] października 2009 r.; nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej za zaległości w podatku akcyzowym postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W. L. [...] lutego 2012 r. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej skargą kasacyjną decyzji. Wykonanie powyższej decyzji zostało już wcześniej wstrzymane postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z 9 sierpnia 2010 r., jednak po wydaniu oddalającego skargę wyroku Sądu pierwszej instancji, zgodnie z art. 61 § 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270; dalej: ppsa) postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji upadło. W związku z powyższym Dyrektor Izby Celnej w Sz. [...] stycznia 2012 r. wydał postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania egzekucyjnego, mające na celu uzyskanie od wnioskodawcy środków na pokrycie zaległości podatkowych "S." Sp. z o.o., której w przedmiotowym okresie był Prezesem Zarządu. Jak skarżący wskazał we wniosku, jego sytuacja finansowa jest ciężka, nie posiada wolnych środków finansowych, ruchomości, ani nieruchomości. Podniósł także, że od stycznia do kwietnia 2010 r. był bezrobotnym, bez prawa do pobierania zasiłku. W maju 2010 r. W. L. podjął pracę i obecnie jego miesięczne zarobki brutto wynoszą 1 386 zł. Roczny dochód w 2009 r., zgodnie z oświadczeniem skarżącego, wyniósł 16 096,93 zł, a z jego rocznego zeznania PIT-37 za 2010 r. wynika, że dochód ze stosunku pracy wyniósł 9 646 zł. W uzasadnieniu wniosku skarżący argumentował, że jest zmuszony do korzystania z pomocy finansowej rodziny, nie ma stałego miejsca zamieszkania, a jego wynagrodzenie za pracę pozwala mu jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb. Ponadto skarżący wskazał, że decyzji podobnych do będącej przedmiotem niniejszego wniosku jest kilkanaście, a wartość zobowiązania wynikającego z każdej z nich znacznie przekracza możliwości finansowe wnioskodawcy. Naczelny Sąd Administracyjnymi zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ppsa sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, jeżeli stwierdzi, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie Sądu wstrzymujące wykonanie zaskarżonej decyzji ma jednak charakter wyjątkowy, stanowiąc odstępstwo od ogólnej reguły, w myśl której samo wniesienie skargi i odpowiednio skargi kasacyjnej nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. W związku z powyższym obowiązek wykazania okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji spoczywa na stronie, która domaga się wydania takiego orzeczenia. W rozpoznawanej sprawie wnioskodawca uprawdopodobnił, iż wykona-nie zaskarżonej decyzji istotnie może spowodować trudne do odwrócenia skutki lub zrodzić niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody i dlatego też jego wniosek zasługiwał na uwzględnienie. Z przedłożonych dokumentów źródłowych wynika, iż wnioskodawca znajduje się obecnie w trudnej sytuacji finansowej, która w wyniku prowadzonego postępowania egzekucyjnego mogłaby ulec znacznemu pogorszeniu i zagrozić bytowi wnioskodawcy. W przedmiotowej sprawie (będącej jedną z pięciu podobnych, rozpoznawanych przez NSA) wysokość zobowiązania finansowego spółki, wynikającego z zaległości w podatku akcyzowym wyniosła 68 235 zł, odsetki za zwłokę w uiszczeniu ww. podatku 46 299 zł, a koszty postępowania egzekucyjnego 6 813,20 zł. Egzekucja świadczeń stanowiłaby zatem dla W. L. zagrożenie wyrządzenia znacznej szkody, ponieważ należność, co do której prowadzone jest postępowanie egzekucyjne, znacznie przekracza możliwości finansowe skarżącego. Pozbawienie skarżącego istotnej części wynagrodzenia za pracę zdecydowanie pogorszyłoby jego i tak trudną sytuację finansową. Nie ulega wątpliwości, że wykonanie zaskarżonej decyzji skutkujące utratą jedynego źródła utrzymania stanowi spełnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 ppsa (v. postanowienie NSA z 18 czerwca 2004 r., FZ 136/04 niepubl.). Słuszne zatem jest twierdzenie, iż wykonanie decyzji może przyczynić się do wyrządzenia szkody o znacznych rozmiarach lub spowodować niebezpieczeństwo wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków, szczególnie biorąc pod uwagę, że kwota podlegająca wyegzekwowaniu znacznie przewyższa możliwości płatnicze strony. W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ppsa, orzeczono jak sentencji postanowienia.