I GSK 705/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Zofia Borowicz po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku T. S. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej T. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. z dnia 7 lutego 2012 r. sygn. akt I SA/Bd 975/11 w sprawie ze skargi T. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] września 2011 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. oddalił skargę T. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] września 2011 r. w przedmiocie podatku akcyzowego za październik 2004 r. W skardze kasacyjnej od tego wyroku T. S. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji do czasu prawomocnego zakończenia postępowania. W motywach wniosku wskazała na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w przypadku wyegzekwowania kwoty, jakiej dotyczy decyzja. Kwota ta jest według skarżącej na tyle wysoka, że niemożliwe jest jednorazowe i natychmiastowe jej uiszczenie bez uszczerbku dla egzystencji skarżącej i dla istnienia prowadzonej przez nią działalności gospodarczej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a., katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne. Przenosząc te uwagi natury ogólnej na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że skarżąca pomimo ciążącego na niej obowiązku, nie wykazała zaistnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Ograniczyła się do twierdzenia, że jednorazowe wykonanie decyzji nakładającej obowiązek uiszczenia podatku akcyzowego ustalonego za październik 2004 r. jest niemożliwe bez uszczerbku dla jej egzystencji i dla istnienia prowadzonej przez nią działalności gospodarczej. Tymczasem powołując w uzasadnieniu wniosku określone okoliczności, wnioskująca powinna chociażby uprawdopodobnić ich wystąpienie, wykraczając w ten sposób poza gołosłowne i ogólnikowe twierdzenia. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, okoliczności faktyczne podniesione w uzasadnieniu wniosku nie prowadzą do konsekwencji przewidzianych w cytowanym powyżej przepisie. Skarżąca nie wskazała w szczególności żadnych konkretnych okoliczności faktycznych dotyczących jej aktualnej sytuacji finansowej, czy majątkowej, które mogłyby uprawdopodobnić zaistnienie przesłanek potrzebnych do wstrzymania wykonania decyzji, a więc trudnych do odwrócenia skutków lub wyrządzenia znacznej szkody. Na takim samym stanowisku stanął też Wojewódzki Sąd Administracyjny w B., który postanowieniem z dnia 9 stycznia 2012 r., sygn. akt I SA/Bd 975/11 z tej samej przyczyny odmówił skarżącej wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Na marginesie zauważyć należy, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku i orzekł jak w sentencji