I GSK 779/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Bała po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku K. Z., J.Z. – "Z." spółki cywilnej z siedzibą w I. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej K. Z., J.Z. – "Z." spółki cywilnej z siedzibą w I. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. z dnia 7 marca 2007 r., sygn. akt I SA/Sz 920/06 w sprawie ze skargi K. Z., J. Z. – "Z." spółki cywilnej z siedzibą w I. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] lutego 2003 r., nr [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Wyrokiem z dnia 7 marca 2007 r., sygn. akt I SA/Sz 920/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. oddalił skargę K. Z., J. Z. – "Z." spółki cywilnej na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] lutego 2003 r., nr [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego. Po wniesieniu skargi kasacyjnej, w piśmie z dnia 13 lutego 2009 r. K. Z.i, J. Z. – "Z." spółka cywilna w oparciu o art. 61 § 3 - 5 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.), wnieśli o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] lutego 2003 r. w przedmiocie określenia kwoty długu celnego. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że zapłata żądanej kwoty w wysokości 108.169,78 zł może spowodować dla skarżących poważne konsekwencje, gdyż w związku z zaistniałym kryzysem gospodarczym sytuacja finansowa skarżących jest niepewna, a wpłata tak znacznej sumy pieniężnej poważnie uszczupli majątek ich przedsiębiorstwa, co w obliczu praktycznej niemożności uzyskania kredytu, czy dofinansowania, może spowodować utratę płynności finansowej przedsiębiorstwa skarżących. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. daje Sądowi możliwość wstrzymania wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu bądź czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być naprawiona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Przesłanka w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody jest utożsamiana z zagrożeniem dla już istniejącej, aktualnej sytuacji gospodarczej (ekonomicznej) strony postępowania administracyjnego. Trudne do odwrócenia skutki powstają zwykle tam, gdzie po wykonaniu decyzji jest niemożliwy powrót do pierwotnego stanu sprawy. W obu sytuacjach chodzi o wyjątkowe zagrożenie odpowiadające szczególnej kategorii ochrony tymczasowej strony postępowania. Wprowadzona w omawianym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z § 1 tego przepisu, w myśl którego wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Należy zaznaczyć, że wykonanie decyzji dotyczącej należności pieniężnej nie łączy się w każdym wypadku z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub z trudnymi do odwrócenia skutkami, natomiast każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia takiej należności pociąga za sobą dolegliwość finansową, rodzącą określony skutek w finansach zobowiązanego. Dlatego też, zdaniem Sądu orzekającego w sprawie, podmiot, który wnosi o wstrzymanie wykonania aktu, powołując się na wskazane w ustawie przesłanki, powinien uzasadnić swój wniosek przez wykazanie, że wykonanie decyzji wydanej w sprawie, z wymienionych, konkretnych przyczyn spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Do sądu należy natomiast dokonanie oceny, czy wniosek zasługuje na uwzględnienie. Naczelny Sąd Administracyjny dokonując oceny wniosku skarżących wziął pod uwagę wysokość wymaganej należności pieniężnej. Nie dopatrzył się jednak jakichkolwiek danych wskazujących jednoznacznie na taką sytuację strony skarżącej, która uzasadniałaby zastosowanie wobec niej wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zdaniem Sądu wniosek strony skarżącej należy ocenić jako zbyt ogólny. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Z tych względów na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.