I GSK 884/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Wegner Sędzia NSA Piotr Piszczek Sędzia del. WSA Piotr Kraczowski (spr.) Protokolant asystent sędziego Jarosław Lubryczyński po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2025 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej W.B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 22 marca 2023 r. sygn. akt I SA/Ol 603/22 w sprawie ze skargi W.B. na decyzję Dyrektora Warmińsko-Mazurskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Olsztynie z dnia 26 września 2022 r. nr 229/OR14/2022 w przedmiocie przyznania płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami postanawia: zawiesić postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z 22 marca 2023 r., sygn. akt I SA/Ol 603/22 oddalił skargę W.B. na decyzję Dyrektora Warmińsko-Mazurskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Olsztynie z 26 września 2022 r. w przedmiocie przyznania płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł skarżący, w której zaskarżył orzeczenie w całości, zarzucając mu naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego oraz domagając się uchylenia zaskarżonego wyroku w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Olsztynie. Zarzucono m. in. art. 60 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz. U. UE. L 2013.347.549) poprzez niewłaściwe zastosowanie, tj. błędne przyjęcie jakoby w okolicznościach sprawy niniejszej wystąpiły podstawy do zastosowania wobec skarżącego klauzuli obejścia prawa, skutkującej odmową przyznania korzyści wynikających z sektorowego prawodawstwa rolnego, w następstwie oceny, że warunki wymagane do uzyskania takich korzyści zostały sztucznie wytworzone, w sytuacji, gdy w przedmiotowej sprawie, wbrew stanowisku organów prowadzących postępowanie poprzedzające wydanie zaskarżonych decyzji, nie stworzono sztucznych warunków, w sprzeczności z celami prawodawstwa, a nadto - w sytuacji, gdy celem skarżącego nie było uzyskanie korzyści sprzecznych z systemem wsparcia. Zarzucono również m. in. art. 4 ust 3 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 2988/1995 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (Dz. Urz. L 95/312 z dnia 23.12.1995 r.) w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich poprzez niewłaściwe zastosowanie przepisu, skutkujące odmową przyznania Skarżącemu wnioskowanego rodzaju wsparcia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stanowi, iż sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Postanowieniem z dnia 5 czerwca 2025 r., sygn. akt I GSK 1486/22, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznający skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 7 kwietnia 2022 r., sygn. akt I SA/Rz 96/22, w sprawie ze skargi na decyzje Dyrektora Podkarpackiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Rzeszowie z dnia 30 listopada 2021 r. w przedmiocie płatności rolnych, przedstawił do rozstrzygnięcia Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej następujące pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego: "Czy użyty w przepisach art. 4 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 2988/1995 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (Dz. Urz. L 95/312 z dnia 23.12.1995 r.) oraz art. 60 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz. U. UE. L 2013.347.549) zwrot "korzyści" należy interpretować w ten sposób, że oznacza on nieprzyznanie lub wycofanie całej płatności wynikającej z sektorowego prawodawstwa rolnego, czy wyłącznie tej części płatności, która wynika ze stworzenia sztucznych warunków." Z uwagi na to, że zarzuty rozpoznawanej skargi kasacyjnej odnoszą się m.in. do ww. zagadnienia prejudycjalnego, które występuje również w sprawie niniejszej, bowiem z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że organy przyjęły, że skarżący stworzył "sztuczne warunki" do uzyskania płatności na posiadanych działkach rolnych, tym samym zdaniem organu działania skarżącego wyczerpało przesłanki art. 60 rozporządzenia nr 1306/2013, Sąd stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.