I GZ 110/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Zofia Borowicz po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia W. G. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 maja 2014 r., sygn. akt I GZ 110/14 w zakresie oddalenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 10 marca 2014 r. sygn. akt I SA/Kr 108/14 o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W. G. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] października 2013 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na postanowienie w sprawie podatku akcyzowego postanawia: odrzucić zażalenie. Postanowieniem objętym zażaleniem Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie W. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 10 marca 2014 r., sygn. akt I SA/Kr 108/14 o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W. G. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] października 2013 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na postanowienie w sprawie podatku akcyzowego. Na powyższe postanowienie zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł W. G. (dalej: skarżący), domagając się zmiany i uchylenia tego orzeczenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest niedopuszczalne. Stosownie do regulacji zawartej w art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) zażalenie przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Z przepisu tego wynika, że zażalenie jest, obok skargi kasacyjnej, środkiem odwoławczym, który wnosi się do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z kolei z treści art. 15 § 1 pkt 1 i art. 173 § 1 p.p.s.a. wynika, że Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznawania środków odwoławczych, tj. skarg kasacyjnych i zażaleń od wyroków i postanowień wojewódzkich sądów administracyjnych stosownie do przepisów tej ustawy. Natomiast wskazana ustawa procesowa w żadnym przepisie nie dopuszcza możliwości rozpoznawania skargi kasacyjnej bądź zażalenia od orzeczeń wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny, bowiem z chwilą wydania stają się one prawomocne. Zgodnie zaś z art. 168 § 1 p.p.s.a., orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. W myśl przepisów działu IV rozdziału 1 i 2 p.p.s.a. środki odwoławcze przysługują od orzeczeń wydanych przez wojewódzkie sądy administracyjne, natomiast orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego, jako ostateczne, nie podlegają zaskarżeniu i są prawomocne od chwili ich ogłoszenia bądź podpisania sentencji w przypadku orzeczenia wydanego na posiedzeniu niejawnym. Zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącemu wraz z pouczeniem, iż jest ono ostateczne i nie podlega zaskarżeniu. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.