I GZ 136/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Lidia Ciechomska - Florek po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 lutego 2019 r. sygn. akt I SA/Wr 1514/16 w zakresie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we Wrocławiu z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 4 lutego 2019 r., sygn. akt I SA/Wr 1514/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił wniosek M. B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku WSA we Wrocławiu z dnia [...] sierpnia 2018 r. w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej we Wrocławiu z dnia [...] września 2016 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego. Sąd I instancji za podstawę rozstrzygnięcia przyjął następujące ustalenia: Odpis ww. wyroku z dnia 22 sierpnia 2018 r. wraz z uzasadnieniem, w dniu 7 listopada 2018 r. doręczono Skarżącemu w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: p.p.s.a.). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu Skarżący złożył 25 stycznia 2019 r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym). Skarżący wskazał w treści wniosku, że w dniu 8 stycznia 2019 r. uzyskał informację, że ze względu na upływ terminu skarga kasacyjna nie może zostać skutecznie wniesiona. Sąd I instancji wskazał, że datę uzyskania takiej informacji tj. 8 stycznia 2019 r., w okolicznościach niniejszej sprawy, należy traktować jako datę ustania przyczyny uchybienia terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej. W dniu 8 stycznia 2019 r. Skarżący zapoznał się bowiem z aktami sprawy w tut. Sądzie, a zatem znana były Skarżącemu nie tylko okoliczności doręczenia wyroku, ale także treść wyroku. Nie jest prawdą, że Skarżącego nie powiadomiono o terminie rozprawy w dniu 22 sierpnia 2018 r., na której zapadł wyrok. W aktach sprawy (karta 210) znajduje się zwrotne potwierdzenie doręczenia w dniu 31 lipca 2018 r. Skarżącemu zawiadomienia o terminie rozprawy. Przesyłkę adresat odebrał osobiście w urzędzie pocztowym. Sąd I instancji stwierdził, że uwzględniając, że w dniu 8 stycznia 2019 r. ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia przez Skarżącego skargi kasacyjnej termin do złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu, zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a., upływał w dniu 15 stycznia 2019 r. (wtorek). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej został natomiast sporządzony i nadany w urzędzie pocztowym dopiero w dniu 25 stycznia 2019 r., a więc po upływie ustawowego terminu. Zażalenie na powyższe postanowienie z dnia [...] lutego 2019 r. złożył M. B. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z odpowiedzi na reklamację i przesłuchanie skarżącego. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania tj. art. 87 ust. 1 w zw. z art. 88 p.p.s.a., polegające na wadliwej interpretacji pojęcia "ustanie przyczyny uchybienia terminowi" wyrażające się w nieprawidłowym przyjęciu, że przyczyna uchybienia terminowi ustała w dniu 8 stycznia 2019 r. gdy skarżący zapoznał się z aktami podczas gdy w rzeczywistości w tym dniu jedynie dowiedział się on o uchybieniu a informację o przysługujących mu uprawnieniach do złożenia wniosku o przywrócenie terminu dowiedział się on w dniu 21 stycznia 2019 r. korzystając z profesjonalnej porady prawnej i dopiero wówczas w okolicznościach niniejszej sprawy ustała przyczyna uchybienia terminu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Wniosek o przywrócenie terminu powinien zatem powoływać okoliczności wskazujące na brak winy strony w uchybieniu terminu, które uprawdopodobnią zasadność tego wniosku. Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie przesłanek określonych w art. 86 i art. 87 p.p.s.a. Stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny terminu. Z kolei, stosownie do art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Przez "niedopuszczalny" wniosek o przywrócenie terminu należy rozumieć złożenie omawianego wniosku w przypadku, gdy strona nie uchybiła terminowi – a contrario z art. 86 § 1 ab initio p.p.s.a. (v. uchwała NSA z 8 grudnia 2009 r., sygn. akt II GPS 5/09, publ.: ONSAiWSA z 2010 r. nr 3, poz. 40). W przedmiotowej sprawie, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, trafnie Sąd I instancji przyjął, że termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął 8 stycznia 2019 r. Z akt sprawy wynika bowiem, że skarżącemu doręczono wyrok Sądu I instancji z dnia 22 sierpnia 2018 r., wraz z uzasadnieniem w dniu 7 listopada 2018 r. w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: p.p.s.a.). Jak wynika z treści wniosku o przywrócenie terminu, skarżący o fakcie doręczenia wyroku z uzasadnieniem dowiedział się podczas przeglądania akt sądowych w dniu 8 stycznia 2019 r. (fakt ten znajduje potwierdzenie w aktach sądowych sprawy). W świetle akt niniejszej sprawy nie ulega wątpliwości, że termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu nie został dochowany. W dniu 8 stycznia 2019 r. ustała przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej, a zatem wniosek o jego przywrócenie strona winna była wnieść najpóźniej w dniu 15 stycznia 2019 r. Skarżący natomiast złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej 25 stycznia 2019 r., a zatem wniosek ten prawidłowo został odrzucony przez Sąd I instancji na podstawie art. 88 p.p.s.a. Odnosząc się natomiast do argumentacji zawartej w zażaleniu, iż ewentualne niedochowanie terminu jest przez niego niezawinione, gdyż wynika z nieznajomości przepisów prawa, jak już powyżej wskazano, nie może stanowić podstawy do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu. Nieznajomość prawa nie jest bowiem okolicznością uzasadniającą przywrócenie terminu. Należy również zauważyć, że jak wskazano powyżej skarżący o fakcie doręczenia wyroku z uzasadnieniem dowiedział się podczas przeglądania akt sądowych w dniu 8 stycznia 2019 r. W niniejszych aktach sądowych znajdowała się koperta (k. 233) z adnotacją o podwójnym awizo oraz pismo wykonujące zarządzenie o doręczeniu wyroku (k. 230 akt sprawy). Niniejsze pismo zawierało pouczenie wskazujące, że od powyższego wyroku przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w terminie 30 dni od daty doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem. W tym miejscu wymaga podkreślenia, że przedstawiona w zażaleniu argumentacja nie zmienia faktu, że przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej ustała najpóźniej 8 stycznia 2019 r. Natomiast przewidziany w art. 87 § 1 p.p.s.a. siedmiodniowy termin do wniesienia pisma jest ustawowym terminem procesowym, który podlega przywróceniu na zasadach ogólnych. Jeżeli jednak sąd pozostaje w przekonaniu o złożeniu wniosku po terminie siedmiu dni, a strona nie składa wniosku o jego przywrócenie, to merytoryczne rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu jest niedopuszczalne. Wniosek podlega odrzuceniu na podstawie art. 88 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 27 stycznia 2015 r., sygn. akt I GZ 645/14). Z przedstawionych wyżej przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.