I GZ 166/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Tadeusz Cysek po rozpoznaniu w dniu 12 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia P. S.A. w B. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w R. z dnia 2 lipca 2012 r., sygn. akt I SA/Rz 581/12 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi P. S.A. w B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] kwietnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: oddalić zażalenie Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w R. zarządzeniem z dnia 2 lipca 2012 r., wydanym w sprawie o sygnaturze I SA/Rz 581/12, wezwał P. S.A. z siedzibą w B. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] kwietnia 2012 r., w przedmiocie podatku akcyzowego, w kwocie 12.564 złotych pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawę wezwania stanowił przepis § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Na powyższe zarządzenie Spółka wniosła zażalenie, zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy. Spółka domagała się uchylenia zarządzenia w całości i przekazania sprawy Sądowi I instancji do dalszego prowadzenia. Zarządzeniu zarzucono naruszenie § 1 pkt 4 oraz § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przez sądami administracyjnymi oraz art. 231 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). W uzasadnieniu Spółka podniosła, iż błędnie uznano, że skarga od wskazanej wyżej decyzji Dyrektora Izby Celnej w P. podlega wpisowi stosunkowemu w wysokości 12.564 złotych, podczas gdy powinna ona podlegać wpisowi stałemu wynoszącemu 500 złotych. Zdaniem Skarżącej, sprawa nie kreuje obowiązku zapłaty należności pieniężnej jaką miałaby ona uiścić organowi z tytułu podatku akcyzowego lecz dotyczy ustalenia istnienia nadpłaty i prawa do domagania się zwrotu nadpłaconego podatku akcyzowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw. Naczelny Sąd Administracyjny zauważa na wstępie, że w analogicznej sprawie wypowiedział się już w postanowieniu z dnia 29 czerwca 2012 r. o sygn. akt I GZ 85/12. Sąd w składzie rozpoznającym niniejsze zażalenie podziela w pełni stanowisko wyrażone w uzasadnieniu ww. postanowienia, co usprawiedliwia posłużenie się argumentacją w nim przedstawioną. Zgodnie z treścią art. 231 p.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, w pozostałych sprawach zaś pobierany jest wpis stały. Zauważyć przed wszystkim należy, że pomimo literalnej treści powołanego przepisu przedmiotem zaskarżenia w sprawach sądowoadministracyjnych nie są należności pieniężne, ale akty i czynności wymienione w art. 3 § 2 i 3 ustawy, które jeśli kreują określoną należność pieniężną, bądź stwierdzają jej istnienie lub nieistnienie to objęte są wpisem stosunkowym. Uregulowanie zawarte w zdaniu pierwszym § 1 cytowanego rozporządzenia w sprawie wpisu precyzuje istotę wpisu stosunkowego w sprawach rozpatrywanych przed sądem administracyjnym. W powołanym przepisie, określającym procentowo wysokość wpisu stosunkowego w zależności od wartości przedmiotu zaskarżenia, jest mowa o tym, że "wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem" (vide B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II.). Przedmiotem postępowania jest nadpłata w podatku akcyzowym. Strona domaga się zwrotu nadpłaconego podatku w kwocie 1 256 393 zł, natomiast organ podatkowy prezentuje stanowisko, że podatek został zapłacony w prawidłowej wysokości. Istotą sprawy jest tym samym stwierdzenie ewentualnego istnienia należności pieniężnej w określonej wysokości (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 stycznia 2007 r., sygn. akt I FZ 644/06, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2008 r., sygn. akt I FZ 170/08, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 kwietnia 2008 r., sygn. akt I FZ 147/08, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 listopada 2008 r., sygn. akt I FSK 1780/08, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 września 2010 r., sygn. akt I GZ 296/10). Skoro przedmiotem sprawy jest należność pieniężna w określonej wysokości, to należnym wpisem jest wpis stosunkowy, obliczony na zasadzie przepisu § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów, z którego wynika, iż gdy wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi kwotę przekraczającą 100.000 zł, wpis stosunkowy wynosi 1 % od tej wartości, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. W przedmiotowej sprawie należny wpis wynosi więc 12.564 zł, a zatem zaskarżone zarządzenie nie narusza prawa. Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.