I GZ 169/11
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2011-10-25
Skład orzekający: Gabriela Jyż
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję podatkową, oparte na przepisach PPSA i rozporządzenia RM, jest prawidłowe, jeśli skarżący kwestionuje wysokość wpisu i datowanie zarządzenia?Ratio decidendi
Zażalenie skarżącego na zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu sądowego nie jest zasadne, gdyż zarządzenie to jest zgodne z prawem. Wysokość wpisu została prawidłowo obliczona na podstawie przepisów PPSA i rozporządzenia RM, a zarzuty dotyczące datowania zarządzenia nie znajdują uzasadnienia w świetle prawidłowego przebiegu postępowania.Stan faktyczny
Skarżący R. K. został wezwany przez Przewodniczącego Wydziału WSA w O. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 8.380 zł od skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w O. w przedmiocie podatku akcyzowego. Skarżący wniósł zażalenie, podnosząc, że nie wskazano podstawy obliczenia tej kwoty, a także kwestionując datowanie zarządzenia. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie.Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 25 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. z dnia 31 sierpnia 2011 r., sygn. akt I SA/Ol 193/11 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi R. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w O. z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: oddalić zażalenie.
Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. zarządzeniem z 31 sierpnia 2011 r., sygn. akt I SA/Ol 193/11, na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.), wezwał R. K. (dalej: skarżący) do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w O. z [...] grudnia 2010 r., nr [...], w przedmiocie podatku akcyzowego w kwocie 8.380 zł. Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowił § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej: rozporządzenie RM z 16 grudnia 2003 r.).
W zażaleniu na powyższe zarządzenie R. K. podniósł, że nie wskazano, dlaczego wpis sądowy miałby wynieść 8.380 zł tylko "lakonicznie" powołano się na przepis § 1 pkt 4 rozporządzenia RM z 16 grudnia 2003 r oraz zdaniem skarżącego budzi wątpliwość fakt, iż zarządzenie o doręczeniu odpisu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału nosi wcześniejszą datę tj. 30 sierpnia 2011 r. niż samo zarządzenie z 31 sierpnia 2011 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie jest zasadne, gdyż zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi odpowiada prawu.
Zgodnie z art. 220 § 1 zd. 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Stosownie zaś do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od którego mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Przepisy art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. stanowiły podstawę do wezwania skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w O. z [...] grudnia 2010 r., nr [...] i nie zostały przy wydaniu zaskarżonego zarządzenia naruszone.
Wysokość wpisu od skargi została określona jak już wcześniej wskazano na podstawie rozporządzenia RM z 16 grudnia 2003 r. i w myśl § 1 pkt 4 tego aktu, wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i jeżeli wynosi ona ponad 100.000 zł - jest to 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. Na gruncie niniejszej sprawy wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 837.980 zł i została obliczona na podstawie odpowiedzi na skargę Dyrektora Izby Celnej w O. (k. 13-20 - I SA/Ol 193/11) oraz oświadczenia samego skarżącego wskazującego wartość przedmiotu zaskarżenia (k. 26 - I SA/Ol 193/11). Wobec tego obliczono, iż wpis stosunkowy wynosi 8.380 zł. W ocenie NSA kwota wpisu została ustalona w sposób prawidłowy. Ponadto skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu w takiej wysokości i NSA nie znalazł w tym zakresie żadnych uchybień.
NSA wskazuje ponadto, iż kwestionując prawidłowość zarządzenia skarżący powinien wskazać okoliczności potwierdzające, że jego wydanie było sprzeczne z obowiązującymi przepisami. Tymczasem skarżący w treści zażalenia nie podniósł żadnych istotnych argumentów zmierzających do zakwestionowania kwoty wpisu objętego wezwaniem. Stwierdził tylko, iż: "nie wie dlaczego wpis został określony w tej wysokości, co czyni zarządzenie niepełnym i nie dającym podstaw do jego wykonania." NSA wskazuje, iż zarządzenie Przewodniczącego I Wydziału zostało sporządzone w sposób poprawny i odnosi się do prawidłowych przepisów prawa, ponadto nie ma obowiązku aby zarządzenie o uiszczeniu wpisu sądowego zawierało szczegółowe uzasadnienie. Przywołanie w zarządzeniu przepisów, będących podstawą do obliczenia wpisu stosunkowego jest wystarczające.
Odnosząc się do wątpliwości skarżącego jakie budzi fakt, iż zarządzenie o doręczeniu odpisu zarządzenia Przewodniczącego I Wydziału nosi datę wcześniejszą niż samo zarządzenie NSA wyjaśnia, iż zarządzenie z 30 sierpnia 2011 r. określało wartość przedmiotu sporu oraz wzywało skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Ponadto zawierało informację aby wezwanie zostało doręczone skarżącemu na dwa adresy. W ocenie NSA zarządzenie WSA w O. z 30 sierpnia 2011 r. skutkowało wydaniem przez Przewodniczącego I Wydziału WSA w O. zarządzenia z 31 sierpnia 2011 r. - określającego kwotę wpisu sądowego i wzywające skarżącego do jego uiszczenia. NSA nie dopatrzył się w tej kwestii żadnych nieprawidłowości. Reasumując powyższe stwierdził, iż argumentacja skarżącego zawarta w zażaleniu jest nieuzasadniona i nie znajduje podstaw do uchylenia zaskarżonego zarządzenia.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło