I GZ 177/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia P. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. z dnia 20 stycznia 2015 r., sygn. akt III SA/Po 209/14 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie skargi P. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o stwierdzenie zasady wyłączności w zakresie regulowania materii podatkowej na podstawie ustawy o podatku akcyzowym postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. wyrokiem z dnia [...] grudnia 2014 r. oddalił skargę P. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P.. z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o stwierdzenie zasady wyłączności w zakresie regulowania materii podatkowej na podstawie ustawy o podatku akcyzowym. W wykonaniu zarządzenia z dnia [...] grudnia 2014 r. sekretariat Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. doręczył P. B. odpis wskazanego wyżej wyroku z uzasadnieniem oraz odpis protokołu rozprawy z dnia [...] grudnia 2014 r. P. B. złożył zażalenie na pismo "Doręczenie odpisu wyroku" zarzucając, iż pismo (doręczony mu wyrok) nie posiada żadnego pouczenia i możliwości odwołania się od tego wyroku. Tym samem zdaniem strony zamyka się jej drogę prawną dochodzenia słusznych racji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. postanowieniem z [...] stycznia 2015 r. odrzucił zażalenie skarżącego P. B.. W uzasadnieniu postanowienia odrzucającego zażalenie Sąd wskazał, że zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego jedynie w wypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.). W sprawie tej skarżący złożył zażalenie nieprzewidziane przez ustawę, gdyż zażalenie to nie odnosiło się do postanowienia Sądu ani innego przypadku wskazanego w ustawie. P.. B. na powyższe orzeczenie odrzucające zażalenie złożył zażalenie, w którym wyraził swoje niezadowolenie oraz nadmienił, iż jego sytuacja finansowa nie pozwala na opłacenie adwokata aby skutecznie dochodzić swoich praw. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) zażalenie jest środkiem odwoławczym, który wnosi się do Naczelnego Sądu Administracyjnego i przysługuje ono od postanowień wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; 3) zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania; 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; 7) odrzucenie skargi kasacyjnej; 8) odrzucenie zażalenia; 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; 10) ukaranie grzywną. Katalog przypadków wskazanych powyżej, w których strona może złożyć zażalenie jest katalogiem zamkniętym. Żaden z powyższych przepisów nie przewiduje możliwości złożenia zażalenia na pismo – Doręczenie odpisu wyroku. Możliwość taka nie wynika również z innych przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tej sytuacji zażalenie skarżącego jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu. Na marginesie wskazać również należy, że okoliczność niepouczenia skarżącego o możliwości i trybie złożenia przez skarżącego skargi kasacyjnej od wydanego wyroku mogłaby być podnoszona przez stronę jako okoliczność uprawdopodabniająca brak winy skarżącego w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej. W zaskarżonym postanowieniu Sąd I instancji wskazał, że na dzień złożenia zażalenia nie doszło do uchybienia przez skarżącego 30-dniowego terminu określonego w art. 177 p.p.s.a. Reasumując, zaskarżone postanowienie Sądu I instancji opowiada prawu, gdyż prawidłowo Sąd I instancji odrzucił zażalenie na pismo "Doręczenie odpisu wyroku", gdyż zgodnie z przepisami na takie pismo nie służy stronie zażalenie. Z przyczyn powyższych, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.