I GZ 185/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Wegner po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [...] na postanowienie zawarte w punkcie 2. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 13 kwietnia 2022 r., sygn. akt I SA/Bk 67/22 w przedmiocie kosztów postępowania sądowego w sprawie ze skargi [...] na zarządzenie Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lutego 2021 r., nr [...] w przedmiocie ogłoszenia wyników otwartego konkursu ofert na realizację zadania publicznego z zakresu wychowania przedszkolnego na terenie miasta postanawia: 1. uchylić zaskarżone postanowienie zawarte w punkcie 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku; 2. zasądzić od Prezydenta Miasta [...] na rzecz [...]kwotę 3197 (trzy tysiące sto dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wyrokiem z dnia 13 kwietnia 2022 r., sygn. akt I SA/Bk 67/22, w sprawie ze skargi [...] na zarządzenie Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lutego 2021 r., nr [...] w przedmiocie ogłoszenia wyników otwartego konkursu ofert na realizację zadania publicznego z zakresu wychowania przedszkolnego na terenie miasta, stwierdził że zaskarżone zarządzenie zostało wydane z naruszeniem prawa oraz zasądził od Prezydenta Miasta [...] na rzecz skarżącej kwotę 797 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pełnomocnik skarżącej wniósł zażalenie na postanowienie zawarte w punkcie drugim wyroku WSA w Białymstoku z dnia 13 kwietnia 2022 r. w zakresie, w jakim nie zasądzono od organu na rzecz skarżącej zwrotu kosztów zastępstwa adwokackiego ponad stawkę minimalną, tj. według spisu kosztowego złożonego wraz z pismem pełnomocnika skarżącej z dnia 13 kwietnia 2022 r. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. § 16 w zw. z art. 15 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2017, poz. 1797) – zwanego dalej "rozporządzeniem" poprzez błędne niezastosowanie i nieuwzględnienie wniosku pełnomocnika skarżącej o ustalenie kosztów zastępstwa adwokackiego według oświadczenia. Zdaniem skarżącej jedynie w braku takiego oświadczenia, wynagrodzenie ustala się w wysokości odpowiadającej stawce minimalnej, a w przypadku zaistnienia okoliczności określonych § 15 ust. 3 rozporządzenia – w kwocie wyższej, nieprzekraczającej sześciokrotności stawki minimalnej. Ponadto strona zarzuciła naruszenie 15 ust. 3 pkt 1, 3 i 4 w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia polegające na ustaleniu stawki za czynności adwokackie w niniejszej sprawie w wysokości minimalnej, podczas gdy nakład pracy pełnomocnika, czas poświęcony na przygotowanie się do sprawy oraz stopień jej skomplikowania uzasadniały zasądzenie wynagrodzenia pełnomocnika na poziomie sześciokrotności stawki, bezzasadnym uznaniu, że pełnomocnik jest obowiązany do "ścisłego wskazania argumentów przemawiających za podwyższeniem minimalnej opłaty". Skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez zasądzenie od organu na jej rzecz kosztów zastępstwa adwokackiego według załączonego oświadczenia, ewentualnie o zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów zastępstwa adwokackiego w wysokości sześciokrotności stawki minimalnej tj. w kwocie 2.880 złotych, ewentualnie - o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji. W odpowiedzi na zażalenie Prezydent Miasta [...] wniósł o oddalenie zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zasądzenie wyższej niż minimalna stawki wynagrodzenia adwokackiego uzależnione jest od wykazania uregulowanych w § 15 ust. 3 pkt 1 – 4 rozporządzenia przesłanek, do których zaliczono – najogólniej rzecz biorąc – nakład pracy adwokata w korelacji względem rodzaju i stopnia zawiłości sprawy oraz obszerności akt sprawy. Podwyższenie w ten sposób zasądzanego wynagrodzenia pełnomocnika nie jest jednak nieograniczone. Limituje je bowiem wynikająca z § 15 ust. 3 rozporządzenia sześciokrotność stawki minimalnej. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego przedmiot tej sprawy, zakres podjętych przez adwokata czynności, wysoki poziom merytoryczny sporządzanych pism oraz zawiłość istotnych dla rozstrzygnięcia zagadnień uzasadniały podwyższenie stawki wynagrodzenia i to do maksymalnej, przewidzianej prawem wartości. Nie mogło ono jednak przekroczyć sześciokrotności stawki minimalnej, nawet jeżeli w rzeczywistości strona poniosła wyższe koszty działania pełnomocnika, co zobrazowano w złożonym zestawieniu kosztów. Innymi słowy, dane zawarte w zestawieniu nie mogły skutkować zasądzeniem wynagrodzenia na poziomie wyższym niż sześciokrotność obowiązującej w tej sprawie kwoty 480 złotych. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie o kosztach postępowania sądowego zawarte w punkcie 2 wyroku i na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 15 ust. 3 rozporządzenia zasądził od organu na rzecz skarżącej kwotę 3197 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Na tę kwotę złożyło się wynagrodzenie adwokackie w wysokości 2880 złotych, wpis od skargi w kwocie 300 złotych oraz 17 zło0tych tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.