I GZ 32/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia K. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 19 grudnia 2013 r. sygn. akt I SA/Ol 394/13 w zakresie wynagrodzenia pełnomocnika ustanowionego z urzędu oraz zwrot poniesionych wydatków w sprawie ze skargi K. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w O. z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji w sprawie określenia wysokości zobowiązania z tytułu opłaty paliwowej za miesiące od stycznia do sierpnia 2005 r. postanawia: oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 19 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił wniosek K. D. o przyznanie mu wynagrodzenia jako pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu oraz o zwrot poniesionych wydatków. Wyrokiem z dnia 11 lipca 2013r. sygn. akt I SA/Ol 394/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, rozpoznając ponownie przekazaną mu przez Naczelny Sąd Administracyjny (wyrokiem z dnia 16 kwietnia 2013r. sygn. akt I GSK 1371/11) sprawę, przyznał na rzecz pełnomocnika skarżącej, kwotę [...] zł oraz należny od tej kwoty podatek od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną świadczoną z urzędu. Wyrok stał się prawomocny, nie wniesiono zażalenia w zakresie kosztów sądowych. Pismem z dnia [...] grudnia 2013r., doradca podatkowy K. D. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie o przyznanie mu wynagrodzenia za czynności pełnione w ramach pomocy prawnej świadczonej z urzędu oraz zwrot poniesionych wydatków zgodnie z wnioskami złożonymi na rozprawach. Pełnomocnik skarżącej złożył ww. wniosek po wydaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowienia z dnia 29 października 2013r. sygn. akt I GSK 1371/11 oddalającego spóźniony wniosek doradcy podatkowego K. D. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zakwalifikował przedmiotowe pismo jako wniosek o uzupełnienie wyroku WSA w Olsztynie z dnia 11 lipca 2013 r. w zakresie kosztów i jako spóźniony (pełnomocnik otrzymał wyrok wraz z uzasadnieniem w dniu [...] lipca 2013 r., pismo zaś wpłynęło [...] grudnia 2013 r.), na podstawie art. 157 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, dalej "p.p.s.a."), wniosek oddalił. Na powyższe postanowienie doradca podatkowy złożył zażalenie. W jego uzasadnieniu podniósł, iż WSA błędnie zakwalifikował jego wniosek jako wniosek o uzupełnienie wyroku, gdyż winien zostać przez ten sąd zakwalifikowany jako wniosek wszczynający odrębne postępowanie. Zdaniem pełnomocnika art. 250 oraz art. 258-261 p.p.s.a. wprowadzają odrębny tryb przyznawania wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu, tym samym sąd I instancji błędnie uznał, iż pełnomocnik miał 14 dni na żądnie uzupełnienia wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną, należne od Skarbu Państwa, przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. 163, poz. 1348). Wyrokiem z dnia 11 lipca 2013r. sygn. akt I SA/Ol 394/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie przyznał na rzecz pełnomocnika skarżącej, kwotę [...] zł oraz należny od tej kwoty podatek od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną świadczoną z urzędu. Wyrok stał się prawomocny, nie wniesiono zażalenia w zakresie kosztów sądowych. W myśl zaś art. 210 § 1 zd. 1 p.p.s.a. strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Pełnomocnik K. D. pismem z [...] grudnia 2013 r. wniósł o przyznanie mu wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot poniesionych wydatków. Sąd I instancji słusznie zakwalifikował pismo z [...] grudnia 2013 r. jako wniosek o uzupełnienie wyroku WSA z 11 lipca 2013 r. Wbrew twierdzeniom pełnomocnika Sąd ten nie był zobowiązany wydać oddzielnego rozstrzygnięcia zapadłego w oddzielnym postępowaniu. Dodatkowe orzeczenie, o którym mowa w art. 157 p.p.s.a., to właśnie orzeczenie w sprawie kosztów, które znalazło się w pkt 3 sentencji powyższego wyroku WSA. Zgodnie z art. 157 p.p.s.a., jeśli Sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia (np. co do zwrotu kosztów), które powinien był zamieścić z urzędu, strona może w ciągu 14 dni od doręczenia wyroku z urzędu albo od dnia jego ogłoszenia, zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku. Z akt sprawy wynika, że doradca podatkowy otrzymał przedmiotowy wyrok wraz z uzasadnieniem [...] lipca 2013 r. Wniosek o uzupełnienie tego wyroku w przedmiocie wynagrodzenia i zwrotu poniesionych wydatków złożył [...] grudnia 2013 r., czyli w sposób oczywisty z przekroczeniem ustawowego terminu. Słusznie więc Sąd I instancji oddalił wniosek jako złożony po terminie. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 oraz art. 197 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.