I GZ 363/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Janusz Zajda po rozpoznaniu w dniu 30 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Klubu Sportowego A w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 lipca 2019 r.; sygn. akt V SO/Wa 3/18 w zakresie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi Klubu Sportowego A w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] stycznia 2018 r.; nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu dotacji udzielonej z budżetu jednostki samorządu terytorialnego postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z 24 lipca 2019 r., sygn. akt V SO/Wa 3/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek Klubu Sportowego A w W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] stycznia 2018 r. w przedmiocie zobowiązania do zwrotu dotacji udzielonej z budżetu jednostki samorządu terytorialnego. Stwierdził, że wnioskiem z 7 czerwca 2018 r., uzupełnionym pismem z 19 lipca 2018 r., strona skarżąca zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję SKO z [...] stycznia 2018 r. Zgodnie z zarządzeniem z 29 czerwca 2018 r. skarżący został zobowiązany do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez złożenie skargi oraz dokumentu określającego umocowanie do podpisania wniosku – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Jednocześnie zobowiązano skarżącego do wskazania, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia wniosku. W odpowiedzi na powyższe skarżący nadesłał skargę, statut oraz złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wskazał, że nie jest w stanie wyjaśnić, w jaki sposób korespondencję zawierającą zaskarżoną decyzję dwukrotnie awizowano i jednocześnie jej nie odebrano. Wobec nie wskazania daty ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi, Sąd odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W zażaleniu na powyższe rozstrzygnięcie skarżący wniósł o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. 2018 poz. 1302; dalej: ppsa) w zw. z 49 § 1 ppsa, poprzez ich wadliwą wykładnię i błędne przyjęcie, że niemożność ustalenia konkretnego momentu, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu należy traktować jak brak formalny w sytuacji, gdy niemożność ustalenia konkretnego momentu w którym ustała przyczyna uchybienia terminu, nie może zostać potraktowany jako brak formalny wniosku, co w konsekwencji doprowadziło do wadliwego zastosowania art. 88 ppsa i odrzucenia wniosku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 i art. 87 ppsa warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie łącznie następujących przesłanek: 1) uchybienie terminu do dokonania czynności, 2) złożenie przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła dochowanie terminu, 3) dokonanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano, 4) uprawdopodobnienie, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony oraz 5) powstanie w wyniku uchybienia terminu ujemnych dla strony skutków procesowych. Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym (art. 88 ppsa). Uwzględniając powyższe należy stwierdzić, że, jak prawidłowo wskazał Sąd I instancji, skarżący nie spełnił wszystkich wymogów formalnych wniosku o przywrócenie terminu, wymienionych w cytowanych wyżej przepisach, co uniemożliwiło rozpoznanie przedmiotowego wniosku. Zarządzeniem z 29 czerwca 2018 r. zobowiązano skarżącego do wskazania, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia wniosku. Wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącemu 17 lipca 2018 r. Skarżący nie udzielił jednak odpowiedzi na powyższe wezwanie i nie wskazał daty ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi. Nadto, ustanowiony z urzędu pełnomocnik strony skarżącej, w piśmie z 24 maja 2019 r. wskazał, że "niezwłocznie po uzyskaniu informacji o tym, ze decyzja Prezydenta Miasta o zobowiązaniu do zwrotu dotacji stała się prawomocna, wnioskodawca zwrócił się do SKO wnioskiem z 5 czerwca 2018 r. o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję organu II instancji". Wbrew twierdzeniom pełnomocnika, słowo "niezwłocznie" nie wypełnia przesłanki wskazania kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi, by możliwe było stwierdzenie zachowania 7 - dniowego terminu do złożenia wniosku. Mając powyższe okoliczności na uwadze, Sąd I instancji zasadnie odrzucił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Z tych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ppsa Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.