I GZ 413/25

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2025-11-19

Skład orzekający: Sędzia NSA Dariusz Dudra

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wyłączenie referendarza sądowego, oparty na subiektywnym przekonaniu strony o jego stronniczości, może zostać uwzględniony, jeśli nie wskazano konkretnych okoliczności przewidzianych ustawą?
Ratio decidendi
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że w sprawie nie zachodzą okoliczności uzasadniające wyłączenie referendarza sądowego. Strona wnioskująca o wyłączenie nie uprawdopodobniła istnienia przesłanek określonych w art. 18 i 19 PPSA, a jedynie subiektywne przekonanie o stronniczości referendarza nie jest wystarczającą podstawą do jego wyłączenia.
Stan faktyczny
Skarżący R. P. złożył wniosek o wyłączenie referendarza sądowego Janusza Wilczyńskiego z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, powołując się na art. 18 i 19 PPSA. Referendarz złożył wyjaśnienia, w których zaprzeczył istnieniu przesłanek do wyłączenia. WSA w Poznaniu postanowieniem z dnia 27 maja 2025 r. odmówił wyłączenia. Skarżący wniósł zażalenie na to postanowienie.
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Dariusz Dudra (spr.) po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 27 maja 2025 r. sygn. akt III SPP/Po 27/25 w przedmiocie odmowy wyłączenia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu Janusza Wilczyńskiego w sprawie ze skargi R. P. na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu z dnia 13 stycznia 2025 r. nr 21/23/2025 w przedmiocie płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z 27 maja 2025 r. sygn. akt III SPP/Po 27/25 odmówił wyłączenia referendarza sądowego WSA w Poznaniu Janusza Wilczyńskiego w sprawie ze skargi R. P. na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu z 13 stycznia 2025 r. w przedmiocie płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami. W uzasadnieniu sąd I instancji wskazał, że w sprzeciwie od postanowienia z 23 kwietnia 2025 r. wydanego przez referendarza sądowego WSA w Poznaniu Janusza Wilczyńskiego w sprawie o sygn. akt. III SPP/Po 27/25, skarżący wniósł o wyłączenie wymienionego referendarza sądowego na podstawie art. 18 i art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej zwanej: p.p.s.a.). Do akt sprawy dołączono wyjaśnienia referendarza sądowego, w których wskazał, że nie występują żadne przesłanki do wyłączenia z mocy ustawy wymienione w art. 18 p.p.s.a., jak również nie istnieją okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności (art. 19 p.p.s.a.). Zdaniem Sądu I instancji, żądanie wyłączenia referendarza sądowego – w świetle powyższego nie mogło odnieść skutku. Skarżący nie wskazał na żadne konkretne okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości, co do bezstronności referendarza sądowego. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, domagając się jego uchylenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 24 § 1 p.p.s.a. przepisy dotyczące wyłączenia sędziego stosuje się odpowiednio do wyłączenia protokolanta, referendarza sądowego oraz prokuratora. Art. 18 § 1 p.p.s.a. zawiera zamknięty katalog przesłanek, dla których wyłączenie referendarza sądowego powinno nastąpić z urzędu, zaś wyłączenie dokonywane na wniosek strony uregulowane jest w art. 19 p.p.s.a. Stosownie zaś do art. 20 p.p.s.a. wnoszący o wyłączenie obowiązany jest wskazać i uprawdopodobnić przyczyny wyłączenia. Postanowienie w przedmiocie wyłączenia referendarza sądowego, zgodnie z art. 22 § 2 p.p.s.a., poprzedza złożenie wyjaśnień przez tego referendarza sądowego, którego wniosek dotyczy. Podkreślenia wymaga, że o wyłączeniu referendarza sądowego nie może decydować subiektywne przekonanie strony o jego stronniczości i niesprawiedliwości. Przyczyny wyłączenia, które powinny zostać uprawdopodobnione we wniosku o wyłączenie referendarza sądowego, to wyłącznie przyczyny, które wynikają z art. 18 i 19 p.p.s.a. Oznacza to, że przyczyną wyłączenia nie jest jakakolwiek okoliczność, która zdaniem strony wyłącza referendarza sądowego od rozpoznania jego sprawy, ale okoliczność przewidziana ustawą Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji trafnie ocenił, że w sprawie nie zachodzą okoliczności, które uzasadniałyby uwzględnienie wniosku o wyłączenie referendarza sądowego. Z akt sprawy wynika, że referendarz sądowy, którego wyłączenia domagał się skarżący, złożył oświadczenie, że w sprawie nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 p.p.s.a., ani inne tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do jego bezstronności (art. 19 p.p.s.a.). Wobec niewskazania w zażaleniu jakichkolwiek okoliczności i argumentów, które podważyłyby prawdziwość oświadczenia referendarza sądowego – stwierdzić należy, że postanowienie Sądu I instancji oddalające wniosek o wyłączenie referendarza sądowego było zgodne z prawem. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło