I GZ 416/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia P. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 września 2020 r., sygn. akt VIII SA/Wa 913/19 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi P. M. na decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie z dnia [...] października 2019 r.; nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 29 września 2020 r., sygn. akt VIII SA/Wa 913/19 odrzucił skargę P. M. na decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie z [...] października 2019 r. w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych. Sąd wyjaśnił, że w dniu 28 sierpnia 2020 r., wykonując zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z 25 sierpnia 2020 r. , w związku z prawomocnym zakończeniem postępowania w przedmiocie prawa pomocy (sygn. VIII SPP/Wa 23/20) wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 2006 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uiszczenia wpisu zostało prawidłowo doręczone skarżącemu 3 września 2020 r. Do dnia upływu terminu, tj. 10 września 2020 r. skarżący wpisu nie uiścił, dlatego skargę należało odrzucić. P. M. wniósł zażalenie na powyższe orzeczenie, wnosząc o jego uchylenie w całości. Wskazał, że prawo do Sądu nie może być iluzoryczne. Podmioty nie mogące ponosić kosztów opłat sądowych ze względu na brak środków na ich poniesienie – zgodnie z literalnym brzmieniem przepisu krajowego nie mogą być narażane na skutki niezasadnego stosowania w stosunku do nich rozszerzonej wykładni norm prawnych, które w swej istocie powinny zapewniać im prawo do Sądu właśnie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019, poz. 2325; dalej: p.p.s.a.) Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i § 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji zasadnie przyjął, że skarżący nie uiścił wpisu w terminie, o którym mowa w art. 220 § 1 p.p.s.a. Termin do uiszczenia wpisu upłynął bowiem w dniu 10 września 2020 r. Nie jest zresztą kwestionowane przez skarżącego, że nie uiścił wpisu w terminie. Prawidłowo zatem na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Sąd I instancji odrzucił skargę, której brak formalny nie został uzupełniony w terminie. Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.