I GZ 69/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Piotr Pietrasz po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia E. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 14 stycznia 2021 r. sygn. akt III SA/Łd 15/21 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi E. W. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] października 2020 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 14 stycznia 2021 r. odrzucił skargę E. W. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] października 2020 roku znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Sąd I instancji wskazał, że decyzją z dnia [...] kwietnia 2020 r. znak: [...] ZUS Oddział w Rzeszowie odmówił E. W. umorzenia należności z tytułu składek za osobę prowadzącą działalność gospodarczą w łącznej kwocie 8878,91 zł. Decyzja została doręczona w dniu 23 kwietnia 2020 r. W dniu 7 września 2020 r. skarżąca złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] kwietnia 2020 r. Decyzją z dnia [...] października 2020 r. znak: [...] wydaną na podstawie art. 134 k.p.a. oraz art. 83b ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 266, dalej: u.s.u.s.) ZUS I Oddział w Łodzi stwierdził uchybienie terminu do złożenia przez E. W. wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Powyższa decyzja została doręczona skarżącej, w trybie art. 44 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm., zwanej dalej k.p.a.), w dniu 30 października 2020 r. Skarga E. W. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] października 2020 r. została wniesiona do WSA w Łodzi za pośrednictwem organu w dniu 7 grudnia 2020 r. Zaskarżonym postanowieniem Sąd I instancji na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.) odrzucił złożoną skargę. Wskazane ustalenia świadczą o uchybieniu terminowi do wniesienia skargi. Termin ten wynosił bowiem trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie i upłynął w dniu 30 listopada 2020 r. Wniesienie zaś skargi do WSA w Łodzi nastąpiło w dniu 7 grudnia 2020 r. W przedmiotowej sprawie skarżąca nie wnosiła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W zażaleniu na powyższe postanowienie E. W. wskazała, że w zagadnieniach prawnych zaskarżonej decyzji skarżąca postępowała zgodnie ze wskazanymi środkami odwoławczymi wskazanymi w pismach, dokonując wszelkich starań co do sposobu odbierania i dostarczania korespondencji. Ponadto wskazała, że decyzja z dnia [...] października 2020 r. dotycząca uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie została do niej doręczona do dnia 26 listopada 2020 r. Skarżąca odebrała ją osobiście w o/o ZUS po wcześniejszych konsultacjach telefonicznych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest uzasadnione. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W rozpoznawanej sprawie decyzja ZUS z dnia [...] października 2020 r., jak słusznie stwierdził Sąd I instancji, została doręczona skarżącej 30 października 2020 r. Wobec tego 30-dniowy termin do złożenia skargi upływał 30 listopada 2020 r. Tymczasem skarżąca złożyła skargę do WSA w Łodzi za pośrednictwem organu po upływie tak obliczonego terminu, tj. 7 grudnia 2020 r. Istotną kwestią było zbadanie prawidłowości samego doręczenia decyzji organu z dnia [...] października 2020 r., od którego liczy się trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi. NSA nie podzielił zarzutu skarżącej, że do doręczenia nie doszło. Po pierwsze, z koperty zawierającej decyzję i z dołączonego do niej zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki (k. 63 akt administracyjnych) wynika, że została podjęta próba doręczenia przesyłki 16 października 2020 r., a z uwagi na nieobecność adresata – pozostawiono przesyłkę w Urzędzie Pocztowym [...], o czym zawiadomiono skarżącą przez pozostawienie awizo i powtórnego awizo po 7 dniach (24 października 2020 r.). Z adnotacji wynika, że zawiadomienie umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Wobec niepodjęcia przesyłki w dniu 3 listopada 2020 r. podjęto decyzję o zwrocie przesyłki i odesłano ją do organu. W tej sytuacji zasadnie Sąd zastosował art. 44 § 4 k.p.a., przyjmując fikcję doręczenia. Natomiast argumentacja skarżącej, że decyzja z dnia [...] października 2020 r. nie została do niej doręczona do dnia 26 listopada 2020 r. i skarżąca odebrała ją osobiście w o/o ZUS po wcześniejszych konsultacjach telefonicznych nie ma w niniejszej sprawie znaczenia. Próba doręczenia przesyłki miała bowiem miejsce 16 października 2020 r., a więc argumentacja skarżącej przedstawiona co do innego dnia nie mogła podważać prawidłowości awizowania przesyłki zawierającej decyzję ZUS z dnia [...] października 2020 r. Należy bowiem stwierdzić, że wobec skutecznego doręczenia decyzji w trybie zastępczym, przekazanie kserokopii decyzji w organie rentowym w dniu [...] listopada 2020 r. miało charakter jedynie informacyjny, a nie niosło skutków doręczenia decyzji. Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że Sąd I instancji prawidłowo odrzucił skargę wniesioną po upływie terminu wynikającego z art. 53 § 1 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji