I GZ 72/05

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Halina Wojtachnio po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [...] Sp. z o.o. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 stycznia 2005 r. sygn. akt V SA 1580/03 o oddaleniu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 grudnia 2004r. sygn. akt V SA 1580/03 w sprawie ze skargi [...] Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej Port Lotniczy w Warszawie z dnia 14 marca 2003r. Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe p o s t a n a w i a: – oddalić zażalenie– U Z A S A D N I E N I E Postanowieniem z dnia 24 stycznia 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek [...] Sp. z o.o. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 grudnia 2004r. sygn. akt V SA 1580/03. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd podał, że pismem z dnia 10 stycznia 2005r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia w/w wyroku wyjaśniając, że uchybienie terminu spowodowane było uzyskaniem błędnych informacji od pracownika sekretariatu sądu co do rzeczywistego rozstrzygnięcia w sprawie, nie zaś wynikiem zawinionego działania skarżącej. Równocześnie z tym wnioskiem skarżąca złożyła pismo z dnia 10 stycznia 2005r., wnosząc o sporządzenie uzasadnienie wyroku oraz uiściła stosowną opłatę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalając wniosek o przywrócenie terminu uznał, że skarżąca nie uprawdopodobniła, iż uchybienie terminowi nastąpiło bez jej winy. Sąd podkreślił, że wykazanie winy innego podmiotu w uchybieniu terminowi (w niniejszej sprawie pracownika sądu) nie jest jednoznaczne z wykazaniem braku winy skarżącej. Zdaniem Sądu, skarżąca w swoich wyjaśnieniach nie wykazała również, że podjęła wszelkie możliwe w danych okolicznościach starania by można było uznać, iż działała z należytą starannością. Na powyższe postanowienie [...] Sp. z o.o. złożyła zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnosząc o jego uchylenie w całości. Skarżąca zarzuciła Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie naruszenie: - art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153,poz. 1270, dalej jako p.p.s.a.) poprzez przyjęcie, iż w przedmiotowym stanie faktycznym Spółka nie złożyła wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie o sygn. akt V SA 1580/03 ze swojej winy - art. 87 § 2 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, że Spółka nie uprawdopodobniła we wniosku o przywrócenie terminu, iż uchybienie terminowi nastąpiło bez jej winy W uzasadnieniu zażalenia skarżąca podniosła, że w dniu 23 grudnia 2004r. p. Przemysław Lechowicz, osoba upoważniona przez pełnomocnika skarżącej uzyskała informację od pracownika sądu, z której wynikało, iż w przedmiotowej sprawie zapadło rozstrzygnięcie korzystne dla Spółki – tj., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzje organów celnych I i II instancji. W dniu 5 stycznia 2005r. p. Przemysław Lechowicz skontaktował się jeszcze raz z Sądem i został poinformowany, że w niniejszej sprawie zapadł wyrok oddalający skargę. W związku z powyższym skarżąca wywodzi, że w dniu 23 grudnia 2004r. nie istniała w jej świadomości żadna przeszkoda do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Przeszkoda, o której mówi Sąd w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia ujawniła się dopiero w dniu 5 stycznia 2005r. (czyli w dniu wykonania kolejnego telefonu do WSA w sprawie terminu sporządzenia uzasadnienia wyroku), a zatem już po upływie 7-dniowego terminu do złożenia przez Spółkę wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wobec powyższego, Spółka nie zgadza się ze stanowiskiem WSA w Warszawie wyrażonym w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, że: Przepis art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, po. 1270, dalej jako p.p.s.a.) stanowi, że czynność procesowa podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Z kolei w przepisach art. 86 i następnych p.p.s.a. ustawodawca przewidział możliwość przywrócenia uchybionego terminu. Określił jednocześnie przesłanki, których istnienie pozwala na przywrócenie terminu oraz przesłanki, istnienie których czyni przywrócenie terminu niedopuszczalnym. Z wymienionych powyżej przepisów wynika, że powinny być spełnione dwie podstawowe przesłanki, by wniosek o przywrócenie terminu mógł być uwzględniony, a mianowicie: brak winy strony w uchybieniu terminu oraz powstanie ujemnych dla strony skutków procesowych. Naczelny Sąd Administracyjny podziela pogląd wyrażony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w zaskarżonym postanowieniu, iż skarżąca nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminowi nastąpiło bez jej winy. Należy zauważyć, że w przypadku, gdy strona jest reprezentowana w postępowaniu sądowym przez pełnomocnika procesowego termin siedmiodniowy do złożenia wniosku o przywrócenie terminu biegnie od momentu, kiedy pełnomocnik dowiedział się o uchybieniu terminu i mógł dokonać stosownej czynności procesowej. Niezachowanie terminu przez pełnomocnika procesowego jest traktowane jako zaniedbanie samej strony. Strona w zażaleniu twierdzi, że działała w zaufaniu do pracownika Sądu i przekazanych przez niego informacji. Należy jednak wskazać, że przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy skarżąca dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa, nie wykazując staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. W niniejszej sprawie skarżąca nie wykazała w żaden sposób okoliczności, w jakich jej pełnomocnik procesowy udzielił upoważnienia dla p. Przemysława Lechowicza, który telefonował do Sądu, i jaki był zakres tego upoważnienia. Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art.184 w związku z art.197 p.p.s.a. oddalił zażalenie, jako bezzasadne. P O S T A N O W I E N I E Dnia 13 maja 2005 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Halina Wojtachnio po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [...] Sp. z o.o. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 stycznia 2005 r. sygn. akt V SA 1580/03 o oddaleniu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 grudnia 2004r. sygn. akt V SA 1580/03 w sprawie ze skargi [...] Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej Port Lotniczy w Warszawie z dnia 14 marca 2003r. Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe p o s t a n a w i a: – oddalić zażalenie– U Z A S A D N I E N I E Postanowieniem z dnia 24 stycznia 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek [...] Sp. z o.o. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 grudnia 2004r. sygn. akt V SA 1580/03. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd podał, że pismem z dnia 10 stycznia 2005r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia w/w wyroku wyjaśniając, że uchybienie terminu spowodowane było uzyskaniem błędnych informacji od pracownika sekretariatu sądu co do rzeczywistego rozstrzygnięcia w sprawie, nie zaś wynikiem zawinionego działania skarżącej. Równocześnie z tym wnioskiem skarżąca złożyła pismo z dnia 10 stycznia 2005r., wnosząc o sporządzenie uzasadnienie wyroku oraz uiściła stosowną opłatę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalając wniosek o przywrócenie terminu uznał, że skarżąca nie uprawdopodobniła, iż uchybienie terminowi nastąpiło bez jej winy. Sąd podkreślił, że wykazanie winy innego podmiotu w uchybieniu terminowi (w niniejszej sprawie pracownika sądu) nie jest jednoznaczne z wykazaniem braku winy skarżącej. Zdaniem Sądu, skarżąca w swoich wyjaśnieniach nie wykazała również, że podjęła wszelkie możliwe w danych okolicznościach starania by można było uznać, iż działała z należytą starannością. Na powyższe postanowienie [...] Sp. z o.o. złożyła zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnosząc o jego uchylenie w całości. Skarżąca zarzuciła Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie naruszenie: - art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153,poz. 1270, dalej jako p.p.s.a.) poprzez przyjęcie, iż w przedmiotowym stanie faktycznym Spółka nie złożyła wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie o sygn. akt V SA 1580/03 ze swojej winy - art. 87 § 2 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, że Spółka nie uprawdopodobniła we wniosku o przywrócenie terminu, iż uchybienie terminowi nastąpiło bez jej winy W uzasadnieniu zażalenia skarżąca podniosła, że w dniu 23 grudnia 2004r. p. Przemysław Lechowicz, osoba upoważniona przez pełnomocnika skarżącej uzyskała informację od pracownika sądu, z której wynikało, iż w przedmiotowej sprawie zapadło rozstrzygnięcie korzystne dla Spółki – tj., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzje organów celnych I i II instancji. W dniu 5 stycznia 2005r. p. Przemysław Lechowicz skontaktował się jeszcze raz z Sądem i został poinformowany, że w niniejszej sprawie zapadł wyrok oddalający skargę. W związku z powyższym skarżąca wywodzi, że w dniu 23 grudnia 2004r. nie istniała w jej świadomości żadna przeszkoda do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Przeszkoda, o której mówi Sąd w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia ujawniła się dopiero w dniu 5 stycznia 2005r. (czyli w dniu wykonania kolejnego telefonu do WSA w sprawie terminu sporządzenia uzasadnienia wyroku), a zatem już po upływie 7-dniowego terminu do złożenia przez Spółkę wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wobec powyższego, Spółka nie zgadza się ze stanowiskiem WSA w Warszawie wyrażonym w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, że: Przepis art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, po. 1270, dalej jako p.p.s.a.) stanowi, że czynność procesowa podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Z kolei w przepisach art. 86 i następnych p.p.s.a. ustawodawca przewidział możliwość przywrócenia uchybionego terminu. Określił jednocześnie przesłanki, których istnienie pozwala na przywrócenie terminu oraz przesłanki, istnienie których czyni przywrócenie terminu niedopuszczalnym. Z wymienionych powyżej przepisów wynika, że powinny być spełnione dwie podstawowe przesłanki, by wniosek o przywrócenie terminu mógł być uwzględniony, a mianowicie: brak winy strony w uchybieniu terminu oraz powstanie ujemnych dla strony skutków procesowych. Naczelny Sąd Administracyjny podziela pogląd wyrażony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w zaskarżonym postanowieniu, iż skarżąca nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminowi nastąpiło bez jej winy. Należy zauważyć, że w przypadku, gdy strona jest reprezentowana w postępowaniu sądowym przez pełnomocnika procesowego termin siedmiodniowy do złożenia wniosku o przywrócenie terminu biegnie od momentu, kiedy pełnomocnik dowiedział się o uchybieniu terminu i mógł dokonać stosownej czynności procesowej. Niezachowanie terminu przez pełnomocnika procesowego jest traktowane jako zaniedbanie samej strony. Strona w zażaleniu twierdzi, że działała w zaufaniu do pracownika Sądu i przekazanych przez niego informacji. Należy jednak wskazać, że przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy skarżąca dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa, nie wykazując staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. W niniejszej sprawie skarżąca nie wykazała w żaden sposób okoliczności, w jakich jej pełnomocnik procesowy udzielił upoważnienia dla p. Przemysława Lechowicza, który telefonował do Sądu, i jaki był zakres tego upoważnienia. Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art.184 w związku z art.197 p.p.s.a. oddalił zażalenie, jako bezzasadne.